இந்தப் பாகம் தஞ்சை பெரிய கோவில் கட்டி முடிப்பது முதல் ராஜராஜ சோழனின் மரணம் வரை நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறது. சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு முக்கிய காலகட்டத்தை இறுதி வரை கொண்டுசெல்கிறது.

ராஜராஜ சோழனின் ஆளுமை, காதல், கடவுள் பக்தி எல்லாம் என்னை வியக்க வைத்தது. எத்தனை முறை பெரிய கோவிலுக்குச் சென்றாலும் ஒவ்வொரு முறையும் புதிய அனுபவம். இந்தப் படிப்பின் முடிவில் வாசிக்கும்போது கண்கள் கலங்கிச் சோர்ந்து போனேன். அற்புதமான படைப்பு!

கோவில் எப்படிக் கட்டப்பட்டது என்ற வேகமான கதையை எதிர்பார்த்தேன். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் புத்தகத்தைத் தொடங்கியபோது ஏமாற்றமடைந்தேன் — பொன்னியின் செல்வன் போன்ற வேகமான கதை இல்லை. என் தவறு. பின்னர் தொடர்ந்து படிக்கும்போது, இது ஒரு நாகரீகத்தை நடைமுறையான கோணத்தில் விவரிக்கிறது என்பதை உணர்ந்தேன்.

மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முடித்தபோது நிறைவாக உணர்ந்தேன் — புத்தகத்தை முடித்ததால் மட்டுமல்ல, ராஜராஜனைப் போன்றவர்களால் இந்த நாட்டிற்கு இருக்கும் வளமான பாரம்பரியத்தை அறிந்ததால். இனிமேல் தஞ்சை பெரிய கோவில் எனக்கு ஒருபோதும் முன்பு போல இருக்காது.

முந்தைய ஐந்து பாகங்களையும் படித்த பிறகு, கோவில் கும்பாபிஷேகத்தின் பிரமாண்டமான இறுதிக்காகக் காத்திருந்தேன். ஆனால் கோவில் திறப்பும் கும்பாபிஷேகமும் வெறும் மூன்று நான்கு பக்கங்களில் முடிக்கப்பட்டது பெரும் ஏமாற்றம். முந்தைய பாகங்களில் தலைமைச் சிற்பியின் மகளின் காதல் கதை போன்ற சிறிய கதாபாத்திரங்களுக்கு விரிவான இடம் கொடுக்கப்பட்டது முரணாக இருக்கிறது. மேலும் கோவிலின் மற்றொரு முக்கிய அம்சமான பெரிய நந்தி பற்றி எந்தக் குறிப்பும் இல்லை.

சோழர்களின் அரசியல் கட்டமைப்பு, காவிரி நாகரீகம், சமூகக் கட்டமைப்பு, கட்டிடக்கலை மற்றும் போர்முனை என அனைத்துத் திசைகளிலும் பயணித்து நம்மையும் சோழர் காலத்துக்கே கூட்டிக்கொண்டு செல்கிறார் பாலகுமாரன்.

சில இடங்களில் கதை ஓட்டம் சீராக இல்லாமல் ஒரு மந்தத்தன்மை கொடுத்து சலிப்பூட்டுகிறது. ஆனால் முடிவில் சாதித்துவிட்டார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். தஞ்சை பெரிய கோவிலை எப்படிப் பார்த்து ரசித்து வியக்க வேண்டும் என்ற கோணத்தையும், ஒரு காதலையும், ஒரு பெரும் வியப்பையும் நமக்குக் கொடுத்துள்ளார்.

பல கல்வெட்டுகளையும் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வுகளையும் பெயர்களையும் கதை வடிவில் அருமையான முறையில் கையாண்டிருக்கிறார். இதைப் படித்த 30 நாட்களும் சோழ தேசத்தில் சக்கரவர்த்தி ராஜராஜ சோழனின் கீழ் எங்கோ ஒரு மூலையில் நானும் வாழ்ந்துவிட்டேன் என்ற பெருமிதத்தைக் கொடுத்துள்ளார். வாழ்க உடையார்! வளர்க சோழ தேசம்!