Reviews for உடையார்

மிகவும் சுவாரஸ்யமான, பரபரப்பான விவரிப்பு. ஐந்தாம் பாகத்திற்காக ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன்.

நான்காம் பாகத்தில் கோவில் கட்டுமானத்தைச் சுற்றி வேகம் அதிகரித்து, திடீரென புதிய பாத்திரங்கள் கிளைவிடுவதால் வேகம் குறைகிறது. வரவிருக்கும் பாகங்களில் இதற்குத் தக்க காரணங்கள் இருக்கும் என்று நம்புகிறேன். எப்படியிருந்தாலும் நாவலின் மீதான ஆர்வம் குறையவில்லை.

இத்தொடரின் அனைத்துப் புத்தகங்களிலும் மிகவும் மெதுவான பாகம் இது. இவ்வளவு தாமதமாகவும் ஆசிரியர் புதிய பாத்திரங்களைக் கொண்டுவருகிறார். அந்தப் புதிய பாத்திரங்கள் திடீரெனத் தோன்றி திடீரென மறைகின்றன. "கோவிலை எப்படிக் கட்டினார்கள்" என்ற மையக் கருத்தைத் தவிர வேறு மையக் கதையோ துணைக் கதைகளோ இல்லை. மிகவும் மெதுவாகவும் சில நேரங்களில் சுவாரஸ்யமின்றியும் இருக்கிறது. அடுத்த பாகத்தின் மீதான நம்பிக்கை குறைந்துவிட்டது. கோவில் கட்டி முடிப்பதைப் பார்க்கவேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே தொடரைத் தொடர்கிறேன்.

உடையார் கடந்த சில மாதங்களாகப் படித்துவருவதால், சோழ காலத்தில் வாழ்வதைப் போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. மிக அருமையாக, நேர்த்தியாகச் சோழர் கால கலாச்சாரத்தை நம் கண்முன் நிறுத்துகிறார். கோவில் எவ்வாறு வரைபடங்களுடன், மாதிரிகளுடன் அமைக்கப்படுகிறது என்பதைப் படிப்படியாக விவரிக்கும்போது, கோவில் கட்டுவதிலுள்ள பிரயத்தனம் பிரமிக்க வைக்கிறது.

ஒரேயொரு சிந்தனை — மற்ற பாகங்களில் இல்லாமல், இந்தப் பாகத்தில் பாலகுமாரன் மிகச்சில இடங்களில் ஆண்-பெண் விரச விஷயங்களைக் கையாண்டிருக்க வேண்டாமோ என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்றால், பொன்னியின் செல்வன் எவ்வாறு ஒரு பள்ளிக்கூடப் பையன் கூடப் படிக்குமாறு இருந்ததோ, அந்த அளவுகோலைப் பாலகுமாரனும் எடுத்துக்கொண்டிருக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

மற்றபடி, சோழர்கால அரசியல், நாகரிகம், மிகச்சிறந்த நிர்வாகம் போன்றவற்றைப் பாலகுமாரன் ஒரு சரித்திரப் பேராசிரியரைப் போல், தேனில் தோய்ந்த பலாச்சுளையைப் போல் நமக்கு உண்ணத் தருகிறார்.

முதல் பாகத்தில் பகை, உளவு, போர் என்று ஆரம்பித்த ஆசிரியர் இரண்டாம் மூன்றாம் பாகங்களில் பெருவுடையார் கோவில் எழுப்புதல் பற்றியும் அதன் நுணுக்கங்களையும் கோவில் எவ்வாறு உருப்பெற்றது என்பதையும் எழுதியிருப்பார். பெருவுடையார் கோவிலின் உருவாக்கத்திற்கு துணையாக நின்றவர்கள், அவர்களின் பங்கு என்று உலகத்தின் முதல் கிரானைட் கலைப் பொக்கிஷத்தின் உருவாக்கத்தை நம் கண்முன் கொண்டு வந்தார்.

ஆனால் தொடர்ந்து இரண்டு பாகங்களில் கோவில் கட்டுமானம் பற்றியே சொல்லி வந்த ஆசிரியர் நான்காம் பாகத்திலும் அதையே மீண்டும் வெவ்வேறு கதாபாத்திரங்களில் சொல்வது சற்றே சலிப்படையும்படி இருக்கிறது. என்னதான் ஆசிரியர் திறம்பட சலிப்பு தட்டாதவாறு கதை எழுதியிருந்தாலும், படித்த விஷயங்களைப் பற்றியே மீண்டும் படிப்பது நம் ஆர்வத்தில் தடை போடுகிறது.

போர் பற்றியும் தமிழர்களின் உளவறிதல் பற்றியும் ஆரம்பித்து ஆர்வத்தைத் தூண்டிய ஆசிரியர் அந்த ஆர்வத்திற்குத் தீனி போடும் வகையில் கதையை நகர்த்தாமல் மிகவும் சுற்றி வளைப்பது சற்றே சலிப்பூட்டுகிறது. நான்காம் பாகம் நம் எதிர்பார்ப்பை மற்ற பாகங்கள் போல் முழுமையாக நிறைவேற்றாவிட்டாலும் கதையின் முடிவை அறிய கண்டிப்பாக நாம் படித்தாக வேண்டும்.

ஆண்டின் இறுதியை மாபெரும் ஸ்ரீ ராஜராஜ தேவருடன் உயர்வாக முடிக்கிறேன். இன்னும் இரண்டு பாகப் பயணம் மீதமுள்ளது!

இந்தப் பாகத்தில் கதையின் வேகம் குறைவதைப் போல் உணர்ந்தேன், சில நேரங்களில் சற்றே தொடர்பற்றதாகவும் இருந்தது. ஆனாலும் சுவாரஸ்யமான வாசிப்பாகவே இருந்தது. கதை மெதுவாகத் தொடங்கி, வேகம் பிடித்து, திடீரென வேறு திசையில் சென்று புதிய பாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்தி, மீண்டும் மெதுவாகி, பின் வேகம் பிடிக்கிறது — ஏற்ற இறக்கமான வேகம்.