Reviews for குருதிப்புனல் [Kuruthi Punal]

சாதிய கட்டமைப்புக்குள்ளான ஒரு ஊரில் உயர்சாதி தலைவனுக்கும் படித்த இளைஞனுக்கும் ஏற்படும் மோதலில் என்ன நிகழ்கிறது என்பதை எழுத்தாளர் கற்பனைக் கதையாக எழுதாமல், இயற்கையாய் என்ன நிகழுமோ அதைத் திறம்பட கூறியிருக்கிறார்.

முற்கால சாதிய கட்டமைப்புகளுக்கு உண்டான உலகத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள ஒரு நல்ல நூல்.

கீழ்வெண்மணி படுகொலையை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாவல். ஆரம்பத்தில் நவீன தமிழ் சினிமாவில் காணும் காட்சிகள் போல் தோன்றினாலும், 70களில் வெளியான இந்நூலே அவற்றுக்கு உத்வேகமாக இருந்திருக்கலாம்.

உள்ளூர் பேச்சு வழக்கைப் புரிந்துகொள்வது சற்று கடினமாக இருந்தாலும், ஆசிரியர் கதாபாத்திரங்களின் சிந்தனை ஓட்டத்தை விவரிக்கும் விதம் மிகவும் சிறப்பு. அம்மாவாசி அல்லது பாப்பாத்தி போன்ற கதாபாத்திரங்களின் கோணத்திலிருந்து எழுதியிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

கதாபாத்திரங்களின் உள்மன உரையாடல்களும் வெளி உரையாடல்களும் இணைந்த தனித்துவமான எழுத்து நடை. உள்மன சிந்தனைகள் மிகவும் யதார்த்தமாக — மனிதர்கள் எப்படி சிந்திக்கிறார்கள், ஆராய்கிறார்கள் என்பதை நேர்மையாகக் காட்டுகிறது.

ஆனால் கதாபாத்திர வளர்ச்சியில் நாவல் தோல்வியடைகிறது. நிகழ்வுகளும் தனிப்பட்ட சிந்தனைகளும் விவரிக்கப்படுகின்றன, ஆனால் கதாபாத்திரங்கள் ஏன் குறிப்பிட்ட விதத்தில் நடந்துகொள்கிறார்கள் என்பது தெளிவாக இல்லை.

கிராமப்புற தமிழகத்தைப் பற்றி அறிய விரும்புவோருக்கு சுவாரஸ்யமான நாவல் — ஆனால் அடிப்படைகள் முன்பே தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்ற இந்நாவல், தஞ்சாவூர் கீழ்வெண்மணியில் விவசாயிகளுக்கு நேர்ந்த கொடுமையை எடுத்துரைக்கிறது. மிராசுதார்களுக்கும் சிறுபான்மையின மக்களுக்கும் இருந்த வேறுபாட்டை கலைநயத்துடன் சொல்லியிருப்பார் இ.பா.

தில்லியில் படித்த சிவா, நண்பன் கோபாலைத் தேடி கிராமத்திற்கு வருகிறான். கோபால் மக்களோடு இணைந்து வாழ விரும்பி திருவாரூர் பக்கம் வந்துவிட்டான். கம்யூனிஸ்ட் ராமய்யா, டாக்டர் கனகசபை ஆகியோரோடு இணைந்து கண்ணையா நாயுடுவின் ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கிறார்கள்.

மேல்குடி மக்களின் கர்வமும், சிறுபான்மையின மக்களின் உரிமைக் குரலும் — ஒரு தனி நபர் எப்படி ஒரு கிராமத்தை கைக்குள் வைத்திருந்தார் என்பதை உணர்ச்சிப் பொங்க எடுத்துரைத்திருக்கிறார் எழுத்தாளர்.

தமிழகத்தை மட்டுமல்ல இந்தியாவையே உலுக்கிய 44 உயிர்களை தீக்கிரையாக்கிய கீழ்வெண்மணி படுகொலையை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்ட நாவல்.

டெல்லியில் படித்த சிவா, தன் நண்பன் கோபாலைத் தேடி தஞ்சாவூர் அருகே கிராமத்திற்கு வருகிறான். கிராமத்தையும் மக்களையும் கைக்குள் வைக்க நினைக்கும் நிலவுடமையாளர் கண்ணையா நாயுடுவுக்கு எதிராக கம்யூனிச ராமய்யா, டாக்டர் கனகசபை, கோபால், சிவா ஆகியோர் போராடுகிறார்கள்.

கீழ்வெண்மணி சம்பவம் திமுக ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு நடந்ததால், திமுக அரசின் மீதும் அரசியல்வாதிகள் மீதும் காட்டமான விமர்சனத்தை வைக்கிறது நாவல். 44 உயிர்களை — பெரும்பாலும் பெண்களும் குழந்தைகளும் — குற்றவாளிகளை சட்டத்தின் முன் நிறுத்தி தண்டனை பெற்றுத்தர திமுக அரசு எப்படி தவறியது என்பது ஆச்சரியம்.

முதல் குற்றவாளி கோபாலகிருஷ்ண நாயுடுவை விடுதலை செய்ய நீதிபதிகள் சொன்ன காரணம் — "கார், நிலம் வைத்திருக்கும் மிராசுதாரர்கள் தாங்களே வந்து தீ வைத்திருப்பார்கள் என்பதை நம்புவது சிரமம்" — வெள்ளையா இருப்பவன் பொய் சொல்லமாட்டான் என்பதற்கு சளைக்காத தீர்ப்பு.

கீழ்வெண்மணி படுகொலையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், கற்பனைக் கதாபாத்திரங்களைத் தாண்டி உண்மையில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வலியை என்னால் உணர முடியவில்லை. நாவல் முழுவதும் உண்மைப் பிரச்சனையிலிருந்து விலகி வேறு கோணத்தில் பயணிக்கிறது.

அதிகம் எதிர்பார்த்ததால் ஏமாற்றம் அடைந்தேன். இதற்கு சாகித்ய அகாடமி விருது ஏன் வழங்கப்பட்டது என்று இன்னும் புரியவில்லை.

"என்னை விட ஒசத்தின்னு ஒருத்தன் சொன்னான்னா, என்கிட்ட பரம்பரை பரம்பரையா வேலை செய்துகிட்டு வர்ற பயலுகளை சிம்மாசனத்திலே உக்காத்தி வைக்கணுமா?" — இந்த முரண்தான் இந்த நாவல்.

திராவிட அரசியல் 60 வருஷம் ஆண்டும் ஏன் சாதி முழுசா ஒழியல என்று நினைப்பவர்கள் கண்டிப்பா இந்த நாவலைப் படிக்க வேண்டும். மேம்போக்காகப் பார்த்தால் வர்க்கப் பிரச்சனை போலத் தோணும், ஆனால் அதற்குள் இருக்கும் சாதியப் பிரச்சனை, அரசியல், மக்களின் உளவியல், வில்லனின் மனநிலை எல்லாவற்றையும் அலசி ஆராயும் ஒரு கிளாசிக்.

இந்திரா பார்த்தசாரதி எழுதிய நான் வாசித்த முதல் நாவல் இதுவே. ஒரு கிராமத்தின் சாதிப் பிரச்சனையை கருவாகக் கொண்ட கதையமைப்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.

நகரத்தில் வாழும் இரு இளைஞர்களின் சிந்தனைகளையும் உரையாடல்களையும் முன்நிறுத்தியுள்ளது இந்நாவல். உண்மைச் சம்பவமான சாதிக் கொடுமையை — மனிதநேயமற்ற ஒரு நாகரிகமற்ற செயலை — உலகிற்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டிய உன்னதமான படைப்பு.

தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினரின் அழுகை, கோபம், வெட்கம் என்று பல இன்னல்களை எடுத்துரைக்கிறது. அக்காலக் கட்டத்தில் இருந்த தமிழக அரசியல் நிலைமையை தைரியமாகவே விமர்சித்துள்ளது.

சுதந்திர தினத்தன்று இந்நாவலைப் படித்தது சிறப்பு. சுதந்திரம் கிடைத்துவிட்டதா என்ற கேள்விக்கு "இல்லை" என்ற சான்றாக இப்படைப்பு.

உண்மைச் சம்பவத்தைத் தழுவிய நாவல். ஏட்டுப்படிப்பும் கற்பனைகளும் கொண்ட இரு நகரவாசிகள், சாதிய வெறி கொண்ட நாயுடுவின் அட்டூழியங்களைக் களைத்தெறிய கம்யூனிஸ்ட் ராமய்யாவுடன் இணைந்து நடத்தும் கிராமத்துப் புரட்சியே கதைக்களம்.

கோபத்தின் காரணமாக தனிப்பட்ட பலவீனம், சாதிவெறியின் சூதுகளாகப் பெண்டிரை அசுரவதம் செய்திருப்பது — குருதி ஓடும் தசைகளின் கூடுகளுக்கிடையே என்ன பேதம்?

செய்யும் தொழிலின் பலங்கொண்டு பிரித்த பிரிவு, "சாதி" என்ற பெயரில் நடத்தும் பயங்கரம். கல்வி கொடுத்தால் சாதி ஒழியும் என்ற நம்பிக்கை பயனற்றது — கற்றவனும் கையாளும் சாதி அரசியல்.

இ.பா காவிரியாள் என்று எனக்கு இதுவரை தெரியாது. கும்பகோணம் பக்கத்து எழுத்தாளர் என்ற கூடுதல் ஈர்ப்பு வந்தது. கீழ்வெண்மணி சம்பவங்கள் அவருக்குள் ஏற்படுத்திய சலனங்கள்தான் குருதிப்புனலின் மையக் கரு.

டெல்லியிலிருந்து திருவாரூர் பக்கம் வந்த இரு இளைஞர்கள் சிவா மற்றும் கோபால் கதையை ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நகர்த்துகிறார்கள். கிராமத்து நாவல் போர்வையில் இருக்கும் புரட்சிகரமான கருத்துகள் அடங்கிய கதை.

அரசியல்வாதி நாக்கோ — நா என்றால் நாக்கு, கோ என்றால் அரசன், அதாவது திருநாவுக்கரசன் — என்ற சுவாரஸ்யமான பெயர்க்காரணம் தூள் கிளப்புகிறது.

நாவல் முழுக்க சாதி வசைகள் வந்தாலும் கதையின் ஓட்டத்திற்கு தேவைப்படுவதால் திணிக்கப்பட்டது போல் இல்லை. பெரிய வர்ணனைகள் இல்லை, ஆனால் ஆங்காங்கே சாட்டையடி வரிகள். சாகித்ய அகாடமி விருதுக்கு கனபொருத்தம்!