"இதோட மூணாவது தடவை நீ என் சட்டையைப் பிடிக்கிற? எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளைன்னு உன்னைச் சும்மா விடறேன்." என்ற சக்தீஸ்வரன் எச்சரித்தபடி நாராயணனின் கரத்தினைத் தட்டி விட்டான்.

"பண்றது எல்லாம் தப்பு. இதில் பேசுறது வேதாந்தம்." நாராநணன் அவனைக் கண்டு முறைத்தான்.

"தப்பு பண்றவன் ஓடி ஒளிவான். இப்படி வந்து நிற்க மாட்டான். எங்கப்பா சொன்ன ஒரு வார்த்தைக்காகத் தான் திரும்பி வந்திருக்கேன். அவர் வார்த்தைக்கு மதிப்பு கொடுத்து தான் நான் இங்கு வந்திருக்கேன்." என்றவனைக் கண்டு நாராயணன் குழப்பத்துடன் விலகி நின்றான். சக்தீஸ்வரன் கூறுவதும் சரி தானே. என்ன தான் நடக்கிறது? அவனுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை.

"நீ தப்பு பண்ணலையா? அப்போ சக்கு வயித்தில் வளரும் குழந்தைக்கு அப்பா யாருடா?" சர்வேஸ்வரன் அடிப்பது போல் மகன் மீது பாயப் போனான்.

"என்னங்க..." உதயரேகா குறுக்கே விழுந்து மகனை காப்பாற்றினாள்.

சக்தீஸ்வரன் பேரதிர்ச்சி கொண்டவனாக நிற்க முடியாது அருகிலிருந்த சுவற்றில் சாய்ந்தான். அவனால் காதில் விழுந்த விசயத்தை நம்ப முடியவில்லை. அதேசமயம் அவனால் நம்பாது இருக்கவும் முடியவில்லை. அவன் இமைக்காது சகுந்தலாவை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளும் அவனையே தான் பார்த்து கொண்டிருந்தாள். சர்வேஸ்வரன் மகனை திட்டும் சத்தத்தில் தான் அவள் பயந்து போய் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். வெகுநாட்களுக்குப் பின் பார்த்துக் கொள்ளும் இருவரது விழிகளும் பிரிய முடியாது ஒன்றை ஒன்று இமைக்காது பார்த்துக் கொண்டது.

சகுந்தலாவின் மொட்டை தலையில் லேசாக முடி முளைத்திருக்க, பட்டுப்புடவை கட்டி அந்த அழுத நிலையிலும் அவள் அவனது விழிகளுக்கு அழகாகத் தான் தெரிந்தாள். கூடுதலாக அவனது மகவை வேறு அவள் சுமக்கின்றாளே!

"சக்குவுக்கு என்னடா பதில் சொல்ல போற?" என்ற தந்தையைத் திரும்பி பார்த்தவன்,

"நான் சக்கு கிட்ட தனியா பேசணும்." என்று கூற...

"ஏன் இன்னும் அவளைக் காயப்படுத்தவா?" என்று சர்வேஸ்வரன் கோபம் கொண்டு எகிறினான்.

"அவள் வயித்தில் இருப்பது என் குழந்தை. நிச்சயம் நான் அவளைக் காயப்படுத்த மாட்டேன்." என்றவனைக் கண்டு சர்வேஸ்வரன் அப்படியே அடங்கிப் போனான். மற்றவர்களும் அவனை ஆச்சிரியமாகப் பார்த்தனர்.

சக்தீஸ்வரன் 'இது என்னோட குழந்தை இல்லை' என்று சண்டை போடுவான் என்று எல்லோரும் எதிர்பார்த்து இருந்தனர். அவனது இந்தப் பதில் யாருமே எதிர்பாராதது. எல்லோரும் மௌனமாக அறையை விட்டு வெளியேறினர்.

"இப்படியொரு திருப்பத்தை நான் எதிர்ப்பார்க்கவே இல்லை." சக்தீஸ்வரன் தனது பார்வையால் சகுந்தலாவை துளைத்து எடுத்தான்!

"என் வாழ்க்கை இது தான்னு கதையாகச் சொல்ல உன் பேரு இல்லாம ஒரு பக்கம் இல்ல எனக்காக உருக, என் காத திருக வழி பாத நிலவா, நீ வேணும் நெடுக"