Reviews for கரைந்த நிழல்கள்

குறைந்த பக்கங்களில் முடித்துக்கொண்ட போதும், இந்தத் தனித்துவமான நடை பெரிதாய், நுணுக்கமாய் பாதிப்புகளை விட்டுச் சென்றது. இப்படி ஒரு சிறந்த கதைசொல்லியின் உத்திகள் மறுவாசிப்பை முக்கியமான தேவையாக ஆக்குகின்றன.

சினிமா என்றால் பிரச்சினைகள் இருக்காது என்று நினைக்க முடியாது — ஓடிப்போன நடிகை, விடியற்காலை படப்பிடிப்புத் தளத்தின் அரக்கபரக்க நிலை, சம்பளம் எதிர்பார்க்காத, வாங்காத, மறுக்கப்பட்ட பல நிலைகளில் சினிமா உலகின் கசப்பான யதார்த்தங்களை அசோகமித்திரன் அலட்சியமின்றிப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

இவரின் எழுத்துக்களைப் படிக்கிறோம் என்பதே ஒரு தனிக் கர்வம் கொள்ள வைக்கிறது.

பணம், புகழ் — இந்த இரண்டிற்காகத்தான் பெரும்பாலும் பலர் சினிமாவுக்கு வருகிறார்கள். ஆனால் சினிமா என்ற போலிப் பிம்பத்தில் ஜெயித்தவர்களும் துன்பப்படுகிறார்கள், தோற்றவர்களும் துன்பப்படுகிறார்கள்.

பிரபல தயாரிப்பாளர், ஸ்டூடியோ உரிமையாளர், நட்சத்திர நடிகை, உதவி இயக்குனர், ஸ்டூடியோ உதவியாளர்கள், துணை நடனக் கலைஞர்கள் என்று எல்லோருமே படும் அவலத்தை மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அசோகமித்திரன். சினிமாவின் பகட்டை, ஆடம்பரத்தை, அதன் கவர்ச்சியை திரை விலக்கிக் காண்பிக்க முற்படுகிறது இந்நாவல்.

ஒரு திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு கைவிடப்படுகிறது. அந்தப் படத்தின் தயாரிப்பாளர் ரெட்டியார், நடிகை ஜெயசந்திரிகா, புரொடக்ஷன் மேனேஜர் நடராஜன், உதவி இயக்குனர்கள் ராஜகோபால் மற்றும் சம்பத்.

கால ஓட்டத்தில் ரெட்டியார் மஞ்சள் நோட்டீஸ் கொடுத்துக் காணாமல் போகிறார், ஜெயசந்திரிகா பிரபல நடிகையாகி ராஜகோபாலைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறார், சம்பத் வெற்றிகரமான இயக்குனராகிறான், ஒரு காலத்தில் சகலத்தையும் கவனித்த நடராஜன் பிச்சைக்காரனாகிறார்.

ஆனால் இந்தக் கால ஓட்டத்தை நேர்கோட்டில் சொல்லாமல், நுட்பமான கதைசொல்லல் உத்தியுடன் பின்னியிருக்கிறார் அசோகமித்திரன்.

சினிமா தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் பணிபுரிபவர்களின் வாழ்க்கையை இந்நாவல் அழகாகப் பதிவு செய்கிறது. படத்தொழிலின் பல்வேறு நிகழ்வுகளை தனித்தனி அத்தியாயங்களாகக் கொண்டு, இந்த நிழல்கள் உலகில் அதிர்ஷ்டம் எவ்வளவு திடீரென மாறுகிறது என்பதை காட்டுகிறது.

அசோகமித்திரனின் எழுத்துநடையை புரிந்துகொள்ள நான் போதுமான அளவு முதிர்ச்சி அடையவில்லையோ, அல்லது கதை மிகவும் வறண்டதாக இருக்கிறதோ என்று தெரியவில்லை. என் ஆர்வத்தை இழந்துவிட்டேன், தொடர்ந்து படிக்க முடியவில்லை.

இன்னும் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆழமாக ஈடுபட்ட பிறகு மீண்டும் வாசிக்க திட்டமிட்டுள்ளேன்.

மறுவாசிப்பு. "சினிமா என்றால் இலவச சாப்பாடும் காரும் அல்லாமல் வேறு என்ன?"

வழக்கமாக நிறைய மேற்கோள்களை குறித்து வைப்பேன், ஆனால் அசோகமித்திரன் ஒரு வார்த்தையை அடுத்த வார்த்தையுடன் இணைக்கும் விதம், எல்லாவற்றையும் குறிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தையே கைவிடச் செய்கிறது.

முதல் வாசிப்பிலேயே இந்நாவலுக்கு நிகரான படைப்பு வேறில்லை என்று உணர்ந்தேன், இரண்டாம் வாசிப்பிலும் அந்த உணர்வு மாறவில்லை. பலவீனமான மனிதர்களை விவரித்தும் எந்தவிதமான தீர்ப்பும் வழங்காத எழுத்தாளர் அசோகமித்திரன் போல் வேறு யாரும் இல்லை.

தமிழ் சினிமா உலகை உள்ளிருந்து புரட்டிப் போடும் கதாபாத்திரங்கள், நம்மிடம் நேரடியாக வந்து பேசுவது போல் உணர்த்துகின்றன.

தமிழ் இலக்கியத்தில் மிக முக்கியமான நாவலாகக் கருதப்படும் "கரைந்த நிழல்கள்", 1970-ல் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டது.

கவர்ச்சிகரமான, பிரம்மாண்டமான துறையாகக் கட்டமைக்கப்படும் திரைத்துறையில் பணியாற்றும் ஆயிரக்கணக்கான சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்வை அசோகமித்திரன் நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். சினிமாவின் பின்னணியில் உழைக்கும் தொழிலாளர்களின் கனவுகளும் ஏமாற்றங்களும் இந்நாவலின் உயிர்நாடி.

கரைந்த நிழல்கள் வாசிப்பது, திடீரென சினிமாத் துறையினரை சந்தித்து அவர்களுடன் பயணிக்கும் உணர்வை தருகிறது.

"கரைந்த" என்ற தலைப்பே இந்நாவலின் சாரம் — தோல்வியுற்றவர்கள், சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்ட தயாரிப்பாளர்கள், திரைக்குப் பின்னால் உழைப்பவர்கள் பற்றியது. ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் வெவ்வேறு நபரின் பார்வையில் சொல்லப்படுகிறது.

நாகராஜனின் "நாளை மற்றும் ஒரு நாளே" போல, ஒரு நபரின் ஒரு நாளை ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது இந்நாவல்.

இந்நாவல் எழுதப்பட்ட காலத்தில் திரைக்குப் பின்னால் உள்ள கலைஞர்களின் கண்ணீர் கதைகள் மக்களுக்குப் புதுமையாக இருந்திருக்கக் கூடும். பொழுதுபோக்குத் துறை பல்வேறு பரிமாணங்களில் வளர்ந்த இந்நாளில், பகட்டுக்குப் பின்னால் உள்ள சிக்கல்களும் வேதனைகளும் எல்லோருக்கும் தெரிந்த ஒன்றாகிவிட்டது.

அசோகமித்திரனின் சிறந்த படைப்பாகக் கருதப்படும் இந்நாவல், எனக்குச் சிறிது ஏமாற்றமே தந்தது. இருப்பினும் அவரின் எழுத்துநடையும் கதாபாத்திரங்களின் உயிர்ப்பும் பாராட்டத்தக்கவை.

இந்தப் புத்தகத்தை ஒரு நண்பர் பரிந்துரைத்தார், பின்னர் வேடிக்கை பார்ப்பவன் புத்தகத்திலும் இதைப் பற்றிய குறிப்பைக் கண்டேன்.

சினிமா உலகின் பளபளப்பை அகற்றி, உதவி இயக்குனர்கள், தயாரிப்பு உதவியாளர்கள், குழு நடனக் கலைஞர்கள், ஓட்டுநர்கள் ஆகியோரின் வாழ்க்கையைப் படம்பிடிக்கிறது இந்நாவல். 1970களின் காலகட்டத்தை சித்தரித்தாலும், இன்றும் இது பொருத்தமானதாகவே இருக்கிறது. தினக்கூலி தொழிலாளர்களின் வாழ்வை — படப்பிடிப்பு நிறுத்தம், கால தாமதம் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தை — நன்கு பதிவு செய்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.

எழுத்துநடை நேர்கோட்டானது அல்ல, ஆனால் கதை முன்னேற்றத்தில் புதுமையான அணுகுமுறை கொண்டது. ஒட்டுமொத்தமாக நல்ல வாசிப்பு அனுபவம்.