Reviews for குமரித்துறைவி

கதையின் தொடக்கமும் முடிவும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அழகான ஒரு சிறுகதையாக வந்திருக்க வேண்டிய படைப்பை நாவலாக நீட்டித்ததால் சற்று நீர்த்துப் போய்விட்டதோ என்று தோன்றுகிறது. விழா ஏற்பாடுகளைப் பற்றிய அவ்வளவு பெரிய விளக்கங்கள் சோர்வை அளித்தன. ஆனால் கதையின் கருவும், அதன் தொடக்கமும் முடிவும் அவ்வளவு அழகு.

நல்ல குறுநாவல். வாசகனாகக் கதையின் களத்திற்குள் என்னை இழுத்துச் சென்றது. தென்னகுளம் கட்டளைக்காரன் வீரமார்த்தாண்டன் உதயன் செண்பகராமன் வழிக் கதை சொல்லப்படும் போது நானும் பல தருணங்களில் செண்பகராமனாக உணரச் செய்தது. ஆனால் மீனாட்சி திருமணம் நடக்கும் பொழுதும் அது சார்ந்த நிகழ்வுகளும் எனக்கு அந்த அளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. அரசர்கள் மதங்களின் மூலமும் சடங்குகளின் மூலமும் தங்களைப் புனிதப்படுத்தி இறைவனின் வழிவந்தவர்களாக ஆக்கிக் கொண்டார்கள். அதனால் அரசரின் மனத்துயரங்களைப் படிக்கும் போது என்னால் உணர முடியவில்லை. என்றாலும் வரலாறாகவும் இலக்கியமாகவும் படிப்பதற்கு நன்றாக இருந்தது. பிடித்த மேற்கோள்கள்: 'நாழி நாழிக்குள் நுழைவதில்லை' என்பது அரசநீதி. 'திருடன் மூத்தால் திருவுடை அரசன்'. மகன் மூத்து தந்தை, தந்தை மூத்து மகன் - நமக்கூன் போடுறப்ப நிமுந்து நிக்கிற மகன் நமக்கு அப்பன். சிறிய மனிதர்களுக்கு இக்கட்டுகளில் அதிலிருந்து எப்படியாவது தப்பிவிடவேண்டும் என்று மட்டுமே தோன்றும்.

ஜெயமோகன் அவர்களின் படைப்புகளிலே ஆகச் சிறந்த படைப்பு என்றால் அது 'அறம்' புத்தகம் தான் என நினைத்திருந்தேன். இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்த பிறகு அந்த இடத்திற்குப் போட்டி வந்துவிட்டது போல் இருக்கிறது. புத்தகத்தின் தொடக்கத்திலேயே செண்பகராமன் என்னும் கட்டளைக்காரன் வேணாட்டு மகாராஜாவுக்கு ஒரு ஓலை எடுத்துக்கொண்டு குதிரையில் சென்றுக் கொண்டிருக்கிறான். அது ஒரு கசப்பான செய்தி. மாலிக் கபூர் தென்னாட்டை நோக்கிப் படை எடுத்தப் போது, கண்ணில் படும் அனைத்தையும் அழித்தான். அவனிடம் இருந்து மீனாட்சி அம்மனைக் காப்பாற்ற வேண்டி சிவாச்சாரியார்கள், அம்மனைத் தூக்கிக் கொண்டு, தடைகளை எல்லாம் தாண்டி வேணாட்டில் கொண்டு வந்து பராமரித்து வந்தனர். நாயக்கர் வம்சத்து கங்கம்மா தேவியின் கனவில் மீனாட்சி (சின்ன பெண் வடிவில்) தோன்றி, 'நான் என் வீட்டுக்குப் போவது எப்போ?' என்று கேட்டதன் விளைவு. அம்மன் சிலையைக் கேட்டு நாயக்கர்கள் ஓலை அனுப்பி உள்ளனர். மகாராஜாவுக்கு தன் நாட்டுக்கு வந்த தெய்வத்தைக் கொடுக்க மனமின்றி மறுத்துப் பேசக்கூடிய நிலையிலும் அவர் இல்லை. ஐம்பத்து ஒன்பது ஆண்டு மீனாட்சி இருந்த இடத்தைத் திருப்பி மதுரைக்கு அனுப்பும் போது மங்கல கோலத்தில் தான் அனுப்ப வேண்டும். மகாராஜா அவளைத் தனது வலது தொடையில் உட்கார வைத்து சுந்தரேசுவரருக்கு மனம் முடித்தார். திருமணத்தையே நேரில் பார்த்த உணர்வு ஏற்பட்டது. மிகவும் தெளிவாக, ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் விளக்கியுள்ளார். பெரும் நிகழ்வாக அம்மனின் திருமணம் நடந்தது. அவள் மதுரையை நோக்கிச் சென்றாள். ஒரு எழுத்தாளர் 12 மாதங்கள் 12 புத்தகங்கள் - மூன்றாவது புத்தகம் இது.

மதுரை மீது முகலாயப் படைகள் போர் தொடுத்தபோது, மீனாட்சி மற்றும் சொக்கநாதர் சிலைகளைக் கோவிலில் இருந்து அப்புறப்படுத்தினர். சிவாச்சாரியார்கள் அம்மனைத் தூக்கிக்கொண்டு, தடைகளைத் தாண்டி வேணாட்டில் கொண்டு வந்து பராமரித்து வந்தனர். பின்னர் விஜயநகரப் பேரரசு முகலாயர்களை வீழ்த்தி மதுரையைக் கைப்பற்றியது. விஜயநகர ராணியின் கனவில் மீனாட்சி தோன்றி, தன்னை மீண்டும் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் எனக் கேட்டாள். வேணாடு அரசு அவர்களை மனமின்றி வழியனுப்ப வேண்டிய நிலையில் ஏமாற்றமடைந்தது. முடிவாக, மீனாட்சிக்குச் சொக்கநாதருக்குக் கல்யாணம் பண்ணி அனுப்புவது என முடிவானது. கல்யாணம் அழகாக நடந்தது, அதன் பிறகு அவள் மதுரைக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றாள். ஜெயமோகன் இதை ஒரு மங்கள படைப்பாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். உண்மையான வார்த்தை. இதை வாசிக்கையில் ஒரு மகா திருமண வைபவத்தைக் கண்ட அனுபவம் ஏற்படுகிறது. மொழியின் ஆளுமை வியப்பூட்டுகிறது. ஒரு சிறு கதையாக முடிக்க முடிந்த ஒன்று, ஆனால் கற்பனை குதிரைகள் பூட்டிய ரத்தத்தில் ஏற்றி நம்மை ஒரு பயணமாகக் கொண்டு செல்கிறார். சிலருக்குச் சற்று சலிப்பு தட்ட வாய்ப்பு உள்ளது. நாஞ்சில் நாட்டைச் சேர்ந்த எனக்கு அதன் இலக்கணம், நம்பிக்கை, வழக்கு பழக்கம் உள்ளதால் இதில் ஊடுருவ முடிந்தது. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிகளும் அருமையாகக் காகிதத்தில் வரையப்பட்டுள்ளது. அரசர்கள் மதங்களின் மூலமும் சடங்குகளின் மூலமும் தங்களைப் புனிதப்படுத்திக் கொண்டார்கள். வாசித்து முடிக்கும் போது உள்ளே ஒரு சிறு புன்னகை மலர்ந்தது.

மதுரை சித்திரைத் திருவிழா உண்மையான ஒரு வரலாற்று நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மாலிக் கபூரின் படைகள் தென்னாட்டை நோக்கி வந்தபோது, சிவாச்சாரியார்கள் கோவிலில் இருந்து அம்மனைக் காப்பாற்றி ஆரல்வாய்மொழி பரகோடி சாஸ்தா ஆலயத்தில் கொண்டு வந்தனர். அவள் அங்கு ஐம்பத்து ஒன்பது ஆண்டுகள் இருந்தாள். விஜயநகரப் பேரரசு முகலாயர்களை வீழ்த்திய பிறகே மீனாட்சி தன் வீட்டுக்குத் திரும்பினாள். ஜெயமோகன் இந்த வரலாற்றைப் புனைவாக்கி எழுதியுள்ளார். வேணாடு அரசு வழியனுப்ப மனமிருந்தாலும் மறுக்க முடியாத நிலையில் இருந்தது. அரசர் அம்மனைத் தனது வலது தொடையில் உட்கார வைத்து சுந்தரேசுவரருக்கு மனம் முடித்தார். திருமணம் நடந்தது, பிறகு அவள் மதுரையை நோக்கி புறப்பட்டுச் சென்றாள். திருவட்டாற்றின் ஆலவாயழகர் அம்மனின் சகோதரராக வந்து கலந்து கொண்டார். இந்தக் காட்சிதான் இன்று சித்திரைத் திருவிழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. ஜெயமோகனின் எழுத்து கவர்ச்சியானது. அந்தக் காலத்திற்கே நம்மைக் கொண்டு செல்கிறது. மீனாட்சி 'மூன்று கடல்களின் மகள்' என்று காட்சிப்படுத்தப்படுகிறாள். ஆனால் அவள் சுந்தரேசுவரருக்குக் கல்யாணம் ஆவதற்கான உண்மையான காரணம் விளக்கப்படவில்லை. போன்ற, நாயர், நம்பூதிரி, எட்டுவீட்டு பிள்ளைமார் எனப் பல சாதிகளை இவர் புதினத்தில் சேர்த்துள்ளார்.