Reviews for குமரித்துறைவி

என்று படித்தவற்றில் சிறந்த ஒன்று. வாசிக்கையில் கண்ணீர் வரமுடியாமல் நிறுத்த முடியவில்லை. மீனாகாஷினி உங்களுடைய அருமையான மகளாக மாறிவிடுவாள்.

இந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இடங்கள்: 1. சாஸ்தா கோவில் 2. ஸ்ரீ உஜ்ஜைனி மகாகாளி அம்மன் கோவில் 3. எரணியல் 4. திருவிதாங்கோடு 5. சூச்சிந்திரம் ஸ்ரீ தனுமாலையன் சுவாமி கோவில்

எவ்வளவு அழகான கதை! வரலாற்றின் ஒரு சிறு குறிப்பு பற்றிய ஒரு ஊடுருவும் அனுபவம். ஒரு நாளில் முடிக்க வேண்டும் என்று ஆசை ஏற்பட்டது.

அர்ச்சனை நிறைந்த ஒரு புனித புதினம். வாசிக்கையில் கண்ணீர் வந்துவிட்டது. மீனாட்சியின் கருணை மிக்க வடிவத்தைப் பற்றி படிக்கையில் உண்மையாகவே மனம் உருகியது.

அற்புதம்! முடிக்க முடியாத உணர்ச்சிகள். இந்தப் புத்தகத்தில் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் உண்மையாகவே உணர்ந்தேன். மிகுந்த நேர்மையான உணர்வுகளால் நிரம்பிய புத்தகம்.

ஜெயமோகனின் கற்பனையும் மெய்நிகழ்வும் ஒருங்கிணைந்த ஒரு மலையாள தமிழ்க்கதை. வைகை வெள்ளம்போல் குமுறிக் குமிழியிட்டுச் சுழியிட்டு தெளிவடையும் நீர் போல ஆனது குமரிக்கதை. முடிவில் வருஞ்சுழிதான் உச்சம்!

மாலிக் கபூரின் படைகள் மதுரையில் உள்ள மீனாட்சி கோவிலை சிதைத்தபோது, அர்ச்சகர்கள் அம்மனைத் தென் பகுதியில் உள்ள வேணாடு அரசுக்குக் கொண்டு சென்றனர். அவள் ஒரு அடர்ந்த காட்டில் உள்ள சாஸ்தா கோவிலில் 59 ஆண்டுகள் தங்கி இருந்தாள். விஜயநகரப் பேரரசு முகலாய ஆட்சியை முடித்தபோது, அம்மன் திரும்ப வர வேண்டிய நேரம் வந்தது. ஜெயமோகன் இந்த வரலாற்று நிகழ்வைப் புனைவாக்கி, அம்மனின் வேணாட்டில் இருந்த கடைசி நாளைப் பற்றி ஒரு கதை எழுதியுள்ளார். திருக்கல்யாணம், அம்மன் மீனாட்சி மற்றும் திருச்சுந்தரேஷ்வரரின் புனித ஒன்றியம், முன்னோடிச் சித்திரை திருவிழாவாகக் கொண்டாடப்படும் இன்றைய பிரபல விழா - அந்த நாளின் கடைசி நிகழ்வுகளை ஜெயமோகன் மிகவும் விளக்கமாகச் சொல்கிறார். ஜெயமோகனின் படைப்புகளைப் படித்தவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும் - இது அவரது சொந்த மண்ணின் கதை. அவர் கூறியது போல் இந்தக் குறுகிய புத்தகம் மங்களத்தைத் தவிர வேறு எதையும் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர் தவறாக சொல்லவில்லை. மிகவும் அசாதாரணமான நவீன தமிழ் இலக்கியம். மனிதர்களுக்கும் அவர்களின் கடவுளர்களுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பைப் படிக்க ஒரு அடிப்படை தேவை உள்ளது. வேணாட்டின் மக்களுக்கு - அரசராக இருக்கட்டும், சாமான்யராக இருக்கட்டும் - அம்மன் ஒரே நேரத்தில் கடவுள் தாயும் (மனித அளவை மீறியவர்) மற்றும் அன்பின் மகளும் (நம்முடைய மந்திர ஆராதனையில் மகிழ்கிறவர்).

வரலாற்று ஆழமும், கூரிய இயக்க ஒழுங்கும் பிணைந்து நம்மை ஒரு மகத்தான உச்ச தரிசனம் நோக்கிக் கொண்டு செல்லும் நாவல். தூக்கம் கலைந்த ஒரு அதிகாலையில் முழுவீச்சில் மொத்த நாவலையும் பரவசத்தோடு படித்து முடித்து, நிறைவென்று அமர்ந்த அந்தத் தருணத்தை இப்போது நினைவுக்கூர்கிறேன். திருமணம் என்னும் ஒரு மங்கல நிகழ்வை நாயக்கர் கால வரலாற்றில் ஒரு புனைவுத் தருணத்தில் நிகழ்த்தி அதன் தொன்மயின் ஆழத்தை நம்மில் உணரச் செய்கிறது. படித்து முடித்தவுடன் ஒரு மங்கல நிகழ்வை நாம் ஆடிக்களித்த இனிய சோர்வு நம்முள் நிரந்தரமாக வந்து படிந்து கொள்கிறது. அதன்பின் 'திருமணம்' என்னும் நிகழ்வு நம்முள் முற்றிலும் வேறொன்றாகிறது.

மீனாட்சி சிலை 59 ஆண்டுகள் ஆரல்வாய்மொழியில் மறைக்கப்பட்டிருந்தது என்ற தகவலைத் தவிர வேறு எதுவும் சுவாரசியமாக இல்லை. ஜெயமோகன் இதை ஒரு சிறு கதையாகத் தொடங்கி நாவலாக முடித்தார். இது திருமணத்தைப் பற்றிய பல ஹிந்தி திரைப்படங்களைப் போல உள்ளது. கதையின் மையம் மிகவும் எளிதானது - மணமகன் மற்றும் மணமகளைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும், பின்னர் உண்டாகிறது இவர்கள் உண்மையில் சிலைகள்!

பலருக்குத் தெரிந்திருக்காத ஒரு உண்மையை ஜெயமோகன் இப்புத்தகத்தில் சொல்கிறார்: மீனாட்சி அம்மன் வேணாட்டில் 58 ஆண்டுகள் தங்கி இருந்தாள், விஜயநகரப் பேரரசு மதுரை சுல்தான்களை வென்று மதுரையைக் கைப்பற்றிய பிறகே அவள் தன் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பினாள். வரலாற்று பின்னணியில், வேணாடு அரசர்கள் பலவீனமானவர்களாக இருந்தனர். எட்டு நாயர் நபர்களான எட்டுவீட்டு பிள்ளைமார்களால் அவர்கள் பெரிதும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டனர். ஜெயமோகன் குறிப்பிடுவதுபோல், 'வேணாடே வேணாடு இருந்தது தெரியாது!' என்று கேலியாகச் சொல்லியுள்ளார். ஜெமோ மகத்தான தருணத்தின் உணர்ச்சிகளைக் கைப்பற்றுகிறார்: அரசர் தன் மகளை மணம்புரிவது போன்ற உணர்வு, மீனாட்சி சுந்தரேசுவரருக்கு முன் கல்யாணம் பண்ணப்படுவதைப் போன்ற உணர்வு. ஆனால் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அம்மனின் பதில் மிகவும் அழகானது! 'அரசர் ஆதித்த வரகுன சர்வக்காந்த நாத பெருமாள்' - அவளுடைய பதிலே ஒரு மங்களத்தைக் கொண்டிருந்தது. கதை முதல் நபர் வாக்கியால் சொல்லப்படுகிறது - வேணாடு அரசரின் தலைமை ஆலோசகரான வீரமார்த்தாண்ட உதயன் செண்பகராமன் வழியாக.