Reviews for Current Show

கதை நாயகன் ஒருவனைக் கொண்டு நேரடியாகக் கதை சொல்வதாக இல்லாமல், ஜன்னலின் இடுக்கிலிருந்து வரும் துண்டு வெளிச்சமாய் ஆங்காங்கே சில கதைகள்; அதன் ஊடாக நாம் மறந்துபோன மனிதர்களின் வாழ்க்கையை அச்சு அசலாகத் தருகிறார் பெருமாள் முருகன். பல இடங்களில் தொய்வடைந்து பொறுமையைச் சோதிக்கவைக்கும் படைப்பு.

பெருமாள் முருகனின் நிழல் முற்றம் ஒரு கதையைவிட விவரணையே அதிகம். நல்ல கதைக்கரு, வேகம், முடிவு என்ற வரிசையை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு இது ஏற்றதல்ல. கதை நல்ல வேகத்தில் நகர்ந்தாலும், ஒரு கண்ணாடியில் சுழலும் நீர் போல தன் சுழலிலேயே அழகாக ஆடுகிறது, ஆனால் எங்கும் போவதில்லை.

எம்.ஜி.ஆர், ஜெமினி கணேசன் படங்கள் பிரபலமான 50-60களில் அமைந்த கதை. சாதி மற்றும் நண்பர்கள் கரவூர் அருகிலுள்ள திரையரங்கில் சோடா விற்பவர்களாகவும் வேலையாட்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் வாழ்வில் லட்சியமோ திசையோ இல்லை. முதலாளி, மேலாளர், பான்ஷாப்காரர் என யாராலும் மோசமாக நடத்தப்படுவது சாதாரணமாகிவிட்டது. வறுமை எல்லாவற்றையும் மூழ்கடிக்கிறது.

அருமையாக மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இந்தக் கதை, வீடற்ற, நம்பிக்கையற்ற இளைஞர்களின் வாழ்வைச் சொல்கிறது. நட்பும் கஞ்சாவின் மயக்கமும் அவர்களின் அன்றாட ஆதாரம். அவர்களின் சரி-தவறு, பெருமை-வெட்கம் என்ற புரிதல்கள் நம் இயல்பிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டவை.

தமிழ் தெரிந்திருந்தால் இதன் பச்சையான அனுபவத்தை முழுமையாகப் பெற முடியும் என்ற ஏக்கமும், மொழிபெயர்ப்பில் எவ்வளவு இழக்கப்பட்டிருக்கும் என்ற ஆச்சரியமும் எழுந்தன. முடிவில்லாத கதைகளை ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு இதைப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

ஒரு திரை அரங்கு கொண்ட சிறு நகரத்தில் அல்லது கிராமத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு அல்லது அனுபவித்தவர்களுக்கு இந்தப் புத்தகம் ஏக்கமூட்டும் அனுபவத்தைத் தருகிறது. முழுக் கதையும் அதைச் சுற்றியே நகர்கிறது.

வெளிப்படையாகப் பார்த்தால் எளிமையான கதை போல் தோன்றினாலும், பல அடுக்குகளிலான பிரிவுகளை வெளிக்கொணர்கிறது — படம் ஓடும் நேரங்களின் வணிக லாபம், வெளியாகும் படத்தின் வகை, திரையரங்கை நம்பிய மற்ற தொழில்கள் என பல்வேறு பரிமாணங்களைக் காட்டுகிறது.

பூனாச்சி, மாதொருபாகன் எதிர்பார்ப்பில் நிழல் முற்றம் படிக்கக்கூடாது. மிகவும் வறண்டதாக இருக்கிறது.

நிழல் முற்றம் எம்.ஜி.ஆர் காலத்து சினிமா கொட்டகைகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. மூங்கில் மூச்சு போன்ற புத்தகங்கள் திரையைப் பற்றிப் பேசின, இங்கே பெருமாள் முருகன் அங்கே வேலை செய்பவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

சிறுகதை போன்று அங்கும் இங்கும் உள்ள நிகழ்வுகள் சொல்லப்படுகின்றன, ஆனால் கதையில் சுவாரசியம் குறைவே. கெட்ட வார்த்தைகள் கொட்டிக்கிடக்கின்றன என்பது தனி, ஆனாலும் இந்தப் புத்தகத்தைப் பரிந்துரை செய்வது கடினம்.

பெருமாள் முருகனின் நிழல் முற்றத்தைப் படிக்கிறேன், அல்லது படிக்க முயற்சிக்கிறேன் என்பதே சரி. இவரின் முதல் புத்தகம் இது. மொழிபெயர்ப்பாளர் வி.கீதாவின் தவறா அல்லது மூலமும் இப்படியே சுவாரசியமில்லாமல் எழுதப்பட்டிருக்கிறதா என்பது தெரியவில்லை.

சாதி, நடேசன், மற்றும் உடல்பருமனான ஒருவன் என மூன்று சிறுவர்கள் திரையரங்கில் சோடா விற்று வாழ்க்கை நடத்துவதும், அவர்கள் சந்திக்கும் மனிதர்களும் கதையின் மையம். 186 பக்கங்களில் 56 பக்கங்கள் படித்தும் கதை எதைப் பற்றியது என்று புரியவில்லை.

அழுக்கையும் அசுத்தத்தையும் விவரிப்பதில் முருகன் மிகவும் திறமையானவர் — கதாபாத்திரங்களின் தலைமுடி, உடை, மூக்கு, கண்கள் என எல்லா இடங்களிலும் அழுக்கு. நாற்றமடிக்கும் அறைகளில் தூங்குகிறார்கள், சிறுநீர் நனைந்த மண்ணால் சூழப்பட்ட தண்ணீர் தொட்டியிலிருந்து குடிக்கிறார்கள். சாதி-நடேசன் உறவில் ஓரினச்சேர்க்கை அறிகுறிகள் இருக்கின்றன.

முழு சூழலும் இருளாகவும் இருண்மையாகவும் இருக்கிறது. மிகப்பெரிய புகழ் பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளரான முருகன், நிந்தனை குற்றச்சாட்டுக்குப் பிறகு எழுதுவதை நிறுத்துவதாக அறிவித்தார். 1993-ல் தமிழில் வெளியான இந்தப் புத்தகம் முருகன் மோகத்தைப் பயன்படுத்த பெங்குவின் வெளியிட்டிருக்கலாம். அப்படியானால் மோசமாக தோல்வியடைந்துள்ளனர். இந்தப் புத்தகம் என்னை முருகனிடமிருந்து விலக்கிவிட்டது.

ஒன்றுமே புரியவில்லை. கதை இல்லை, உணர்வும் இல்லை. ஒருவேளை முழு விஷயமும் ஒரு உருவகமாக இருக்கலாம், நான் புரிந்துகொள்ளவில்லை போலும்.

50 பக்கங்களில் படிப்பதை நிறுத்திவிட்டேன். இந்தப் புத்தகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது தவறு. முருகன் அவர்களின் புத்தகங்களில் என்னால் இணைக்க முடியாத ஒரே புத்தகம் இதுதான்.

பிடிக்காததற்கான காரணங்கள்: கதை எப்படி நகர்கிறது என்பது புரியவில்லை. வறுமையில் வாழும் இளைஞர்கள் தோராயமான விஷயங்களை செய்வதை மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடிந்தது. தேவையற்ற கொச்சை வார்த்தைகள் அதிகம். மொழிபெயர்ப்பின் பிரச்சனையா என்பது தெரியவில்லை.

மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கும் புத்தகம். கதையின் நோக்கம் என்ன என்பதே புரியவில்லை. வறுமையில் வாழும் மக்களின் போராட்டங்களை வெளிப்படுத்த ஆசிரியர் முயற்சித்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது, ஆனால் புத்தகத்தில் வேறு எதுவும் அர்த்தமுள்ளதாக இல்லை. கதை எங்கும் போகவில்லை, வாசகரைத் தக்கவைக்க எதுவும் இல்லை.

1970களில் சினிமா கொட்டகையில் சோடா விற்பவனாக வேலை செய்யும் ஒரு சிறுவனின் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றிய கதை.

சக்திவேல் மற்றும் அவனது சூழ்நிலைகள் நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளன. 1960களில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு இந்தப் புத்தகத்தைப் பரிந்துரைக்கிறேன். அவர்கள் பழைய கால திரையரங்க அனுபவத்திற்குச் செல்லலாம்.

இந்தப் புத்தகம் சாதி என்ற இளைஞனின் தனிமை, பசி, போதைப்பொருள் மற்றும் வறுமையால் நிறைந்த வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசுகிறது. திரையரங்கில் சோடா விற்பது மட்டுமே அவனுக்குக் கிடைக்கும் சொற்ப வருமானம். பல நாட்களில் பசியை தாங்க வேண்டியிருக்கும் அல்லது போதையில் பசியை மறக்க வேண்டியிருக்கும்.

உணவு, உறைவிடம், ஊதியம் எல்லாமே நிச்சயமற்றவை. வேலை செய்யுமிடத்தில் மோசமாக நடத்தப்படுகிறான். ஒரு குழந்தையிடம் அன்பு காட்டினாலும் சந்தேகக் கண்ணோடு பார்க்கப்படுகிறது. நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள், ஆனால் அது உண்மையான நட்பா? குடும்பம் இருக்கிறது, ஆனால் குடும்பம் என்று சொல்ல முடியுமா?

தொழுநோயாளியான தந்தை பிச்சை எடுத்து வாழ்கிறார், இருவரும் ஒருவர் இருப்பையே அறியாதவர்கள். பாட்டி வேறொரு ஊரில் வாழ்ந்து பணம் தேவைப்படும்போது மட்டும் வருகிறார்.

கதை முழுவதும் ஒரு இளைஞனின் பசியின் கொடுமையை மையமாக வைத்து நகர்கிறது. ஒவ்வொரு வரியிலும் உள்ள யதார்த்தத்தை புறக்கணிக்க முடியாது. காமம், போதைப்பொருள் பயன்பாடு, பழிவாங்குதலுக்காக இளைஞர்கள் பயன்படுத்தப்படுதல் ஆகியவையும் இடம்பெறுகின்றன.

நிலைமையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாததால் படிப்பது சற்று கடினமாக இருந்தது. மிகவும் யதார்த்தமானது, ஆனால் கதை சொல்லும் முறை சீராக இல்லை. இருண்ட, கசப்பான தொனியில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இவரின் மற்ற புத்தகங்களைப் பரிந்துரைப்பேன், 18 வயதுக்குக் கீழானவர்களுக்கு ஏற்றதல்ல.