Reviews for அஜ்வா

மெதுவாக நகரும் கதை. போதைச் சங்கிலியைப் பற்றிப் பேசினாலும், ஒரு போதை அடிமையின் உண்மையான மனநிலையை ஆழமாகச் சொல்லவில்லை என்று தோன்றியது. கதை மிகவும் மெதுவாக நகர்ந்தது, பல கதாபாத்திரங்களின் நடத்தையைப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருந்தது.

இந்த வருடத்தில் படித்து முடித்த முதல் நாவல். இருபது ஆண்டுகளாக சூழ்நிலை காரணமாகப் பிரிந்த நண்பனை திடீரென ஒரு நாள் சந்தித்து, அவன் வாழ்வில் நடந்த அனைத்தையும் சுவையான உரையாடல் மூலம் தெரிந்துகொண்ட அனுபவத்தைத் தந்தது இந்நூல்.

போதை உலகத்தின் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டையும் விவரிக்கிறார். என்னதான் போதையின் மகத்துவத்தைச் சொன்னாலும் இனம் புரியாத பயம் ஏற்படுகிறது. நண்பனுடைய தாயிடம் மன்னிப்பு கேட்கும் இடம் உச்சம்.

இந்நாவலின் வாசிப்பனுபவம் Trainspotting, Requiem for a Dream திரைப்படங்களை நினைவூட்டியது. மிகவும் நேர்மறையான எழுத்து. கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

சரவணன் சந்திரனின் நேர்கோட்டு அல்லாத கதையாடல் இந்நாவலில் அற்புதமாக வேலை செய்திருக்கிறது. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஆண்டனியைச் சந்திக்கும் காட்சி மிகவும் நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது. சிறப்பான படைப்பு.

இன்றைய இளைஞர்களிடையே புழக்கத்தில் இருக்கும் போதைப் பொருட்கள் குறித்து எழுத்தாளர் மிகப் பெரிய ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார். டெய்சி கதாபாத்திரம் மிகவும் பிடித்திருந்தது. இறுதியில் விவசாயம் பற்றிய தகவல்களும் அழகாகப் பின்னப்பட்டிருந்தன.

மிக ஆழமான இருளிலும் ஒரு நம்பிக்கையின் கீற்றைக் காண முடியும். உன் பயத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் போதும், அது உன்னை விட்டு விலகிவிடும். அந்த உண்மையை அழகாகச் சொல்லும் நாவல் இது.

ஒரு போதை அடிமையின் வாழ்க்கைக் கதை. அவனது காதலி, தாய், நெருங்கிய நண்பர்கள், பல அறிமுகங்கள் — இவர்களைச் சுற்றி கதை நகர்கிறது. எளிமையான கதை, அழகான எழுத்து.

கடைசிப் பகுதியில் வார்த்தைகள் தொண்டையிலிருந்தும் மனதிலிருந்தும் வரவில்லை. தொண்டை அடைத்தது, மனம் கனமாக இருந்தது. முயன்று இறுதி அத்தியாயத்தை முடித்தேன்.

இந்தப் புத்தகத்தின் நடை எனக்கு சற்று வித்தியாசமாக இருந்தாலும், டெய்சியின் கதாபாத்திரம் ஆழமாகத் தொட்டது. அவள் மார்பில் புதைய வேண்டும் என்ற ஆசை என்னையும் ஒட்டிக்கொண்டது.

போதை உலக ஆசாமிகளின் மாயமான ஒரு உலகத்தைச் சித்தரிக்கிறது இந்நாவல். அடிமைப்பட்டுப்போன ஒருவன் அதிலிருந்து எவ்வாறு மீள்கிறான் என்பதே கதையின் சுருக்கம்.

சரவணன் சந்திரனின் எழுத்துக்களில் ஒரு தனிமை நிறைந்திருக்கிறது. உலகத்திலிருந்து தாமே தம்மை ஒதுக்கிக்கொண்ட ஒருவரின் குரலாக இருக்கிறது. அவர் சந்தித்த மனிதர்கள் மிகச் சுவாரஸ்யமானவர்களாக உள்ளனர்.

எழுத்தாளரின் வாழ்க்கை அனுபவமும், அவருக்கிருந்த பயமும், அதிலிருந்து அவர் மீள்வதும்தான் அஜ்வா. சாதாரண வாழ்க்கை அனுபவங்கள் சொல்லப்பட்ட விதத்தில் நம்மை ஈர்க்கிறது.

கதை இன்னும் சற்று நிலமாக இருந்திருந்தால் மனம் திருப்தி அடைந்திருக்கும். அஜ்வா வந்தவுடன் இந்தப் போக்கில்தான் கதை முடியப் போகிறது என்ற கணிப்பு மாறாமல் கதை முடிவதும் சற்று ஏமாற்றம்தான். எழுத்தாளனுக்கும் வாசிப்பாளனுக்கும் நடக்கும் தேடுதல் போட்டியில் எழுத்தாளன் ஜெயித்தால்தான் வாசிப்பாளன் சந்தோஷமடைவான். அஜ்வா அருமை, ஆனால் அற்புதமில்லை.

"பயம் ஒரு கெட்ட பழக்கம்" — இந்த வரி இந்நாவலின் சாரம். கதை ஒரு கஞ்சா அடிமையான, பயந்த சுபாவம் கொண்ட இளைஞனைச் சுற்றி நகர்கிறது. போதையில் தன் விடுதலையைத் தேடுகிறான், ஆனால் அது அவனை மேலும் ஆழமாக மூழ்கடிக்கிறது.

மெட்டா-கதையாடல், நேர்கோட்டு அல்லாத கதைப்போக்கு, அலங்காரமற்ற யதார்த்தம் — இவை இந்நாவலை தனித்துவமாக்குகின்றன. தமிழில் மெட்டா-கதையாடலை வெற்றிகரமாகக் கையாண்ட சிலரில் சரவணன் சந்திரனும் ஒருவர்.

ஜார்ஜ் ஆண்டனி போதையிலிருந்து மீண்டு வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான். டெய்சி போதைக்கு அடிமையாகி அதன் விளைவுகளைச் சுமக்கிறாள். சம்பத் போதையால் உயிரிழக்கிறான். இந்த மூன்று முனைகளுக்கு இடையே கதாநாயகனின் வாழ்க்கை அலைக்கழிக்கப்படுகிறது. இவை அனைத்தின் ஆணிவேர் — அவனது தந்தை விதைத்த பயம்.

விடுதலை ஒரு நொடியில் நிகழ்வதா? போதையிலிருந்து அஜ்வாவுக்கு ஏன் மாறினான்? பயம் ஒரு அடிப்படை உணர்வா அல்லது கெட்ட பழக்கமா? இவற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு நேர்மையான கதை இது.