பட்டது யானையின் இரண்டாம் பாகமான இந்த நாவலின் எழுத்து நடை மிகவும் அருமை. ஆனால் முடிவு ஏமாற்றமளிக்கிறது. நூறு பக்கங்களில், ஆரம்பம் மிகவும் ஆர்வமூட்டும் விதமாக இருக்க, அந்த உற்சாகத்தோடு ஒப்பிடும்போது முடிவு மிகவும் குறுகியதாக அமைந்துவிட்டது.

தென் தமிழ்நாட்டின் கதைகளால் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர், மீண்டும் ஒரு நன்கு எழுதப்பட்ட கதையை வழங்கியுள்ளார். தனித்துவமான பாணியில் சொல்லப்படும் பழிவாங்கல் கதை, தீவிரமான தருணங்களால் நிரம்பியுள்ளது. பெயருக்கேற்ப சிவப்பு நிறம் கதையில் ஆதிக்கம் செலுத்தினாலும், கருப்பு, நீலம், பச்சை ஆகிய நிறங்களின் தாக்கமும் தென்படுகிறது.

ஆசிரியரின் கதைசொல்லும் திறன் வாசகரை ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை கட்டிப்போடுகிறது. கதையின் திருப்பங்கள் கடைசி வரை யூகிக்க முடியாமல் வைத்திருக்கின்றன. வேகமான, சுவாரசியமான, சஸ்பென்ஸ் நிறைந்த கதைகளை விரும்புவோர் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

வெள்ளையர்களை எதிர்த்ததால் ரணசிங்கம், உள்ளூரில் சில துரோகிகளின் உதவியால் ஆங்கிலேயரால் கொல்லப்படுகிறான். பின்பு ரணசிங்கத்தின் நான்கு வயது ஊமை மகன் துரைசிங்கமும் தங்கை அரியநாச்சியும் கப்பலில் ஏற்றி நாடுகடத்தப்படுகிறார்கள். தகப்பனைக் கொன்ற சதிக்குப் பழிதீர்க்கத் தேசம் திரும்புகிறான் ஊமையன்.

முதல் அத்தியாயம் முதல் கடைசி அத்தியாயம் வரை விறுவிறுப்புக்குப் பஞ்சமில்லை. ஆனால் கடைசி அத்தியாயம் சட்டென்று முடிந்ததுபோல் தோன்றியது.

அரண்மனை என்கிற உடையப்பன், லோட்டா, அரியநாச்சி, தவசியாண்டி, கணக்குப்பிள்ளை ரத்தனாபிஷேகம், வெள்ளையம்மா போன்ற கதாபாத்திரங்கள் இன்னும் நிறையப் பக்கங்களில் வந்திருக்க வேண்டும் என்பதே ஆசை. சினிமா சூழல்களால் கதையை மேலும் எழுத முடியவில்லை என்று ஆசிரியர் குருதி சடங்கில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நான்கு இடங்களில் நடக்கும் வெவ்வேறு மனிதர்களின் நிகழ்வுகளையும் எண்ணங்களையும், வாசகர்களுக்குக் குழப்பமின்றி சொல்லிக்கொண்டே வந்து இறுதியில் அனைவரையும் ஒரே புள்ளியில் சேர்க்கும் விதம் ஆசிரியரின் எழுத்துத் திறமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

இக்கதையில் வரும் அரண்மனை, லோட்டா, தவசியாண்டி, கணக்குப்பிள்ளை ரத்தனாபிஷேகம், வெள்ளையம்மா போன்ற கதாபாத்திரங்கள் இன்னும் நிறையப் பக்கங்களில் வந்திருக்க வேண்டும் என்பதே எனது ஆசை.

புத்தகத்தின் தலைப்புக்கேற்ப இதில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் பழிவுணர்ச்சியுடன் பல ஆண்டுகாலமாய் தங்கள் வாளுக்கு இரத்தக் காவு வாங்கத் துடிதுடிக்கும் நொடிகள், புத்தகத்தைக் கீழே வைக்க முடியாத விருவிருப்பை வாசகர்களுக்குத் தூண்டுகின்றன.

முதல் அத்தியாயம் முதல் கடைசி அத்தியாயம் வரை விறுவிறுப்புக்குப் பஞ்சமில்லை. ஆனால் கடைசி அத்தியாயம் சட்டென்று முடிந்ததுபோல் தோன்றியது — அவசரமாக முடிவுபெறுவது சற்று ஏமாற்றம்தான். ஆனாலும் தமிழ் நாவல்களில் இது முக்கியமாகப் படிக்க வேண்டிய ஒன்று.

வேல ராமமூர்த்தியின் மற்ற படைப்புகளோடு ஒப்பிடும்போது சராசரியான முயற்சி. பட்டது யானையில் இருந்த விரிவான விவரணைகள் இதில் இல்லை.