Reviews for குருதி ஆட்டம் [Kuruthi Aattam]

பட்டது யானையின் இரண்டாம் பாகமான இந்த நாவலின் எழுத்து நடை மிகவும் அருமை. ஆனால் முடிவு ஏமாற்றமளிக்கிறது. நூறு பக்கங்களில், ஆரம்பம் மிகவும் ஆர்வமூட்டும் விதமாக இருக்க, அந்த உற்சாகத்தோடு ஒப்பிடும்போது முடிவு மிகவும் குறுகியதாக அமைந்துவிட்டது.

தென் தமிழ்நாட்டின் கதைகளால் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர், மீண்டும் ஒரு நன்கு எழுதப்பட்ட கதையை வழங்கியுள்ளார். தனித்துவமான பாணியில் சொல்லப்படும் பழிவாங்கல் கதை, தீவிரமான தருணங்களால் நிரம்பியுள்ளது. பெயருக்கேற்ப சிவப்பு நிறம் கதையில் ஆதிக்கம் செலுத்தினாலும், கருப்பு, நீலம், பச்சை ஆகிய நிறங்களின் தாக்கமும் தென்படுகிறது.

ஆசிரியரின் கதைசொல்லும் திறன் வாசகரை ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை கட்டிப்போடுகிறது. கதையின் திருப்பங்கள் கடைசி வரை யூகிக்க முடியாமல் வைத்திருக்கின்றன. வேகமான, சுவாரசியமான, சஸ்பென்ஸ் நிறைந்த கதைகளை விரும்புவோர் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

வெள்ளையர்களை எதிர்த்ததால் ரணசிங்கம், உள்ளூரில் சில துரோகிகளின் உதவியால் ஆங்கிலேயரால் கொல்லப்படுகிறான். பின்பு ரணசிங்கத்தின் நான்கு வயது ஊமை மகன் துரைசிங்கமும் தங்கை அரியநாச்சியும் கப்பலில் ஏற்றி நாடுகடத்தப்படுகிறார்கள். தகப்பனைக் கொன்ற சதிக்குப் பழிதீர்க்கத் தேசம் திரும்புகிறான் ஊமையன்.

முதல் அத்தியாயம் முதல் கடைசி அத்தியாயம் வரை விறுவிறுப்புக்குப் பஞ்சமில்லை. ஆனால் கடைசி அத்தியாயம் சட்டென்று முடிந்ததுபோல் தோன்றியது.

அரண்மனை என்கிற உடையப்பன், லோட்டா, அரியநாச்சி, தவசியாண்டி, கணக்குப்பிள்ளை ரத்தனாபிஷேகம், வெள்ளையம்மா போன்ற கதாபாத்திரங்கள் இன்னும் நிறையப் பக்கங்களில் வந்திருக்க வேண்டும் என்பதே ஆசை. சினிமா சூழல்களால் கதையை மேலும் எழுத முடியவில்லை என்று ஆசிரியர் குருதி சடங்கில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நான்கு இடங்களில் நடக்கும் வெவ்வேறு மனிதர்களின் நிகழ்வுகளையும் எண்ணங்களையும், வாசகர்களுக்குக் குழப்பமின்றி சொல்லிக்கொண்டே வந்து இறுதியில் அனைவரையும் ஒரே புள்ளியில் சேர்க்கும் விதம் ஆசிரியரின் எழுத்துத் திறமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

இக்கதையில் வரும் அரண்மனை, லோட்டா, தவசியாண்டி, கணக்குப்பிள்ளை ரத்தனாபிஷேகம், வெள்ளையம்மா போன்ற கதாபாத்திரங்கள் இன்னும் நிறையப் பக்கங்களில் வந்திருக்க வேண்டும் என்பதே எனது ஆசை.

புத்தகத்தின் தலைப்புக்கேற்ப இதில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் பழிவுணர்ச்சியுடன் பல ஆண்டுகாலமாய் தங்கள் வாளுக்கு இரத்தக் காவு வாங்கத் துடிதுடிக்கும் நொடிகள், புத்தகத்தைக் கீழே வைக்க முடியாத விருவிருப்பை வாசகர்களுக்குத் தூண்டுகின்றன.

முதல் அத்தியாயம் முதல் கடைசி அத்தியாயம் வரை விறுவிறுப்புக்குப் பஞ்சமில்லை. ஆனால் கடைசி அத்தியாயம் சட்டென்று முடிந்ததுபோல் தோன்றியது — அவசரமாக முடிவுபெறுவது சற்று ஏமாற்றம்தான். ஆனாலும் தமிழ் நாவல்களில் இது முக்கியமாகப் படிக்க வேண்டிய ஒன்று.

வேல ராமமூர்த்தியின் மற்ற படைப்புகளோடு ஒப்பிடும்போது சராசரியான முயற்சி. பட்டது யானையில் இருந்த விரிவான விவரணைகள் இதில் இல்லை.

ஆரம்பம் முதலே விறுவிறுப்புக்குப் பஞ்சமில்லாமல் சென்ற ஆட்டம், இறுதியில் சட்டென்று முடிந்துவிட்டது. முன்னுரையைப் படிக்காமல் கதையை முதலில் படிக்கக் கேட்டுக்கொள்கிறேன் — முன்னுரையில் கதை சற்றுத் தெரிந்துவிடும்.

ஆக்ரோஷமாய் வேகமெடுத்துச் சுழண்டுகொண்டிருந்த குருதி ஆட்டம், சட்டென முடிந்து ஏமாற்றமடையச் செய்கிறது.

ஆப்பநாட்டு மாவீரனான ரணசிங்கம், உள்ளூரைச் சேர்ந்த சில கைக்கூலிகள் வெள்ளைக்காரனுடன் சேர்ந்துகொண்டதால் கொல்லப்படுகிறான். தந்தையின் மரணம் குழந்தை துரைசிங்கத்தை ஊமையாய் மாற்றிவிடுகிறது. வெள்ளைக்கார அதிகாரி டி.எஸ்.பி. ஸ்காட், ரணசிங்கத்தின் மகன் துரைசிங்கத்தையும் தங்கை அரியநாச்சியையும் மலாயாக் காட்டிற்கு நாடு கடத்துகிறான்.

அண்ணனைக் கொன்றவர்களுக்கும் அதற்குத் துணைபோனவர்களுக்கும் பழி வாங்குவேன் என்று சபதமிட்டுச் சென்ற அரியநாச்சி, இருபது வருடங்கள் கழித்து அண்ணன் மகன் துரைசிங்கத்திற்கு அனைத்துவிதமான பயிற்சிகளையும் கற்றுத்தந்து வெறிபிடித்தவள் போல இந்தியாவிற்குள் நுழைகிறாள்.

நான்கு இடங்களில் நடக்கும் வெவ்வேறு மனிதர்களின் நிகழ்வுகளையும் எண்ணங்களையும் குழப்பமின்றி சொல்லிக்கொண்டே வந்து, இறுதியில் அனைவரையும் ஒரே புள்ளியில் சேர்க்கும் விதம் ஆசிரியரின் எழுத்துத் திறமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

பழிவுணர்ச்சியுடன் பல ஆண்டுகாலமாய் தங்கள் வாளுக்கு இரத்தக் காவு வாங்கத் துடிதுடிக்கும் கதாபாத்திரங்கள், புத்தகத்தைக் கீழே வைக்க முடியாத விருவிருப்பை வாசகர்களுக்குத் தூண்டுகின்றன. ஆனால் நிறைவு பகுதி சிறு ஏமாற்றத்தைக் கொடுத்தது — இறுதிக் கட்டத்தை முடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவசரமாக எழுதியது போல இருந்தது.

உலகாண்ட வெள்ளை வல்லாதிக்கப் பெரும்படைக்கு, கமுதி குண்டாற்றங்கரையிலும் சாயல்குடி பனங்காட்டிலும் மண்டபசாலை தோப்புக்குள்ளும் விளாத்திகுளம் வைப்பாற்றுப் புதை மணலுக்குள்ளும் குருதிச் சடங்கு செய்தவன் பெருநாழி ரணசிங்கம். பீரங்கிகளால் வெல்ல முடியாத அவன், வெள்ளையனின் கைக்கூலியான உறவுக்காரன் வெட்டிவைத்த சதிக்குழிக்குள் வீழ்த்தப்படுகிறான்.

ரணசிங்கத்தின் நான்கு வயது ஊமை மகன் துரைசிங்கமும் தங்கை அரியநாச்சியும் கப்பலேற்றி நாடு கடத்தப்படுகிறார்கள். மலேசியக் காடுகளில் இறங்கும் ஊமையன் துரைசிங்கத்திற்கு, உஸ்தாத் அப்துற் றஹீம் வில், வேல், வாள் வித்தைகளைக் கற்பித்து மிருகமாக்குகிறார்.

தகப்பனைக் கொன்ற சதிக்குப் பழிதீர்க்கத் தேசம் திரும்புகிறான் ஊமையன். ஆப்பநாட்டுக் காவல் தெய்வமான பெருநாழி ரணசிங்கத்தின் நிழலாய் இருந்த நாவிதன், இருட்டுக் கோடாங்கி தவசியும் தவசியின் மகள் காட்டுப் பூங்கொடி செவந்தியும் காட்டுக்குள் காத்திருக்கிறார்கள்.

வந்திறங்கிய ஊமையன் துரைசிங்கம் வைக்கோல் பிரி சுற்றி ஆடிய ஆட்டமே குருதி ஆட்டம். புத்தகத்தின் ஆரம்ப அத்தியாயப் பக்கங்கள் திரும்பத் திரும்ப விருவிருப்பாகவும், இறுதி அத்தியாயங்களை நெருங்க மனதில் பதற்றத்தையும் உருவாக்குகிறது.

தமிழில் அட்டகாசமாக வந்திருக்க வேண்டிய இரண்டாம் பாகம், அவசரகதியில் முடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. குற்றப்பரம்பரை நினைவுக்கு வரும் என்று சொல்பவர்கள் பட்டது யானை நாவலைப் படிக்காதவர்கள் என்றே சொல்வேன். பட்டது யானை படித்த யாரும் ரணசிங்கத்தை மறக்க மாட்டார்கள். தமிழில் ஒரு யுத்தக் களத்தை இவ்வளவு நேர்த்தியாக விவரித்த புத்தகம் வேறில்லை என்பதில் மாற்றுக்கருத்தே இல்லை.

மும்முனைகளில் நடக்கும் கொரில்லா போர்முறை தாக்குதலை வாசகர்களுக்கு குழப்பமில்லாமல் விவரிப்பதில் எழுத்தாளர் தன் தனித்திறமையை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். அப்படிப்பட்ட புத்தகத்தின் அடுத்த பாகம் பத்து மடங்காவது இருக்கும் என்று எதிர்பார்ப்பதில் தவறில்லை.

குருதி ஆட்டம் ஒரு மாபெரும் கதைக்களத்தையும், முந்தைய பாகத்தின் பகை, கொலை, வேகத்தையும் சுமந்து ஆரம்பித்தது. கதாபாத்திர வடிவமைப்பு, கதை நகரும் விதம் என அனைத்தும் மாபெரும் நாவலை நோக்கி நகர, நாவல் நூறு பக்கத்திற்குள் எதிர்பாராவண்ணம் முடிந்துவிடுகிறது. இப்படி ஒரு கதைக்களம் அமைந்தும் குறுநாவலாக எழுதியது நம் துரதிர்ஷ்டம் என்றே சொல்ல வேண்டும்.