அன்றாட வாழ்வில் நாம் கவனிக்கத் தவறிவிடும் மிகச் சிறிய அசைவுகளையும் உணர்வுகளையும் அழகியலோடு பதிவுசெய்யும் தொகுப்பு 'வெயிலில் பறக்கும் வெயில்'. ஆளரவமற்ற தெருவில் நடக்கும் வெயில், மரத்தில் தூங்கும் பழம், வளைந்து ஓடும் ஆறு, கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் கிளி, நோட்டுப் புத்தகத்தில் இருக்கும் புத்தரின் படம், அடுக்களையில் இருக்கும் உப்பு — இப்படி ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு உயிர் துடிப்பதை கல்யாண்ஜி உணரச் செய்கிறார்.

அவரது சில கவிதைகளைப் படிக்கும்போது, சில தருணங்களின் தவறுகள் கூட அழகாகத் தோன்றுகின்றன. நம்மைச் சுற்றியுள்ள சாதாரண விஷயங்கள் கவிதையாக மாறும்போது, நாம் தவறவிட்ட வாழ்க்கையை மீண்டும் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கிறது. மயிலிறகால் மனதை மெல்லத் தடவிச் செல்வதுபோல், இருளில் ஒளிரும் மின்மினிகள் போல இதமான கவிதைகள்.

தேர்ந்த கவிஞர்களின் கவிதைகளைப் புரிந்துகொள்ள சற்று மெனக்கெட வேண்டியிருக்கும்; கல்யாண்ஜியின் கவிதைகள் அப்படியல்ல — படித்தவுடன் புரிகின்றன, மனதில் பதிகின்றன, கண்முன் ஒரு காட்சியாகவும் நிற்கின்றன. இந்த மூன்றையும் ஒருசேர நிகழ்த்திவிடுவதே அவரது கவிதைகளின் வலிமை.

'இதை இப்படியும் பார்க்கலாமா, இப்படிக்கூட ரசிக்கலாமா' என ஒவ்வொரு வரியும் வியப்பூட்டுகிறது. எதார்த்தமும், இயற்கையும், அழகும் நிறைந்த இந்த வரிகளில் அவர் வாழ்க்கையையே கவிதையாக வடித்திருக்கிறார். தலைப்பே சொல்வதுபோல் இது வெயில்தான் — ஆனால் இதமான வெயில்.