Reviews for சங்கதாரா

ஆதித்த கரிகாலனின் கொலை குறித்து பொன்னியின் செல்வன் விடும் கேள்விக்கு இந்த நாவல் ஒரு தெளிவான பதிலை முன்வைக்கிறது. ஆனால் அந்த முடிவு நம்பும்படியாக இல்லை; ஆதாரத்தை மீறிய ஊகமாகவே தோன்றுகிறது. ஆசிரியருக்குச் சோழர்களுக்கு எதிரான சாயல் இருப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. ராமானுஜர் தொடர்பான பின்னணியும் ‘கிருமி’ என்ற சொல்லின் பயன்பாடும் அந்தச் சந்தேகத்தை எழுப்புகின்றன.

சோழர் பின்னணியை ஒதுக்கிப் பார்த்தால், கீழே வைக்க முடியாத அளவுக்கு வேகமான கொலை மர்ம நாவல். வாசிப்பு முழுவதும் ரசிக்க முடிகிறது. ஆனால் வரலாற்றுத் தவறுகளும் பாத்திரச் சித்தரிப்பின் முரண்பாடுகளும் மதிப்பைக் குறைக்கின்றன. சிறுவயதுக் குந்தவையின் செயல்களுக்கு மற்றவர்கள் இடமளிப்பதும், அவரது பாசத்துக்கும் நோக்கத்துக்கும் உள்ள முரண்பாடும் நம்பும்படி இல்லை. ரவிதாசனின் பின்னணியும் சீராக இல்லை. கரிகாலனின் கொலைக்கான வாதம் ஆர்வமூட்டினாலும் முழுமையாக நம்ப வைக்கவில்லை.

ஆதித்த கரிகாலனின் வீரத்தையும் நற்பண்புகளையும் அழுத்தமாகச் சொல்லும் நாவல், தேவையற்ற வர்ணனைகளின்றி மையப் பொருளில் நிலைக்கிறது. அவரது மரணத்தை விளக்கும் கதை நம்பும்படி அமைந்திருந்தாலும், இப்படியும் நடந்திருக்குமா என்ற கேள்வி விடுவதில்லை. அவர் தனியாக எதிர்கொண்ட துயரங்களும் அவருக்கு நேர்ந்த அநீதியும் மனதைப் பாதிக்கின்றன. வெற்றிபெற்றவர்களையே கொண்டாடாமல், கரிகாலனின் புகழையும் நினைவில் கொள்ளச் செய்கிறது.

திருப்பங்களை இடைவெளிவிட்டு வெளிப்படுத்தும் விதமும் கதையின் விறுவிறுப்பும் பிடித்திருக்கின்றன. ஆனால் முடிச்சுகளுக்கான விளக்கங்கள் திருப்தி தரவில்லை. தலைப்புக்குரிய சங்கதாராவுக்குச் சில பக்கங்களே ஒதுக்கப்படுவதும், வயதுக் கணக்குகள் பொருந்தாததும் குறைகள். சோழர்களின் அரசியல், போர், உளவு அமைப்பு போன்றவற்றின் விரிவான சித்தரிப்பும் இல்லை. குறிப்பாக இறுதிப் பக்கங்களில் குந்தவை, ராஜராஜன் உறவைச் சித்தரிக்கும் விதம் ஏமாற்றமளிக்கிறது. கரிகாலனின் மரணத்துக்கு விளக்கம் தருவதற்காக வரலாற்றுப் பாத்திரங்களை இவ்வாறு திரிப்பது ஏற்க முடியவில்லை.

ஆதித்த கரிகாலனின் கொலையைச் சுற்றிய கேள்விகளையும் சோழர் வரலாற்றின் விடுபட்ட பகுதிகளையும் பிரமாண்டமாகக் கதையாக்கியிருக்கிறார். கதையோடு முன்வைக்கும் சான்றுகள் சிந்திக்கத் தூண்டினாலும், சொல்லப்படும் பலவற்றை ஏற்க மனம் தயங்குகிறது. கரிகாலனே பேசுவதுபோல் அமைந்த முகவுரை உணர்ச்சிகரமாக உள்ளது. வரலாற்று உண்மை குறித்த கேள்வி நீடித்தாலும், எழுத்தின் வலிமைக்காகவும் சோழர் காலத்துக்குள் மீண்டும் செல்வதற்காகவும் படிக்க வேண்டிய நூல்.

வரலாற்றையும் ஆன்மீகப் புராணக் கருத்துகளையும் இணைத்து சோழர் கதையைப் புதிய கோணத்தில் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார். ஆனால் குந்தவையின் சித்தரிப்பும், எதிர்மறைப் பாத்திரங்களை வலிந்து நல்லவர்களாக்குவதும் நம்பகத்தன்மையைக் குலைக்கின்றன. கரிகாலனின் மரணத்துக்கான விளக்கமும் ஏற்கும்படி இல்லை. கதையோட்டம் சிதறுகிறது; புதுப் பாத்திரங்களின் பங்களிப்பு தெளிவாகும் முன்பே முடிவு வந்துவிடுகிறது. சொல்லாடல்களும் கவிதைகளும் கதையோடு ஒட்டவில்லை. பொன்னியின் செல்வனின் உயிரோட்டத்தை எதிர்பார்த்தால் பெரும் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது.

காலச்சக்கரம் நரசிம்மாவின் மிகச் சிறப்பாக எழுதப்பட்ட வரலாற்றுப் படைப்புகளில் ஒன்று.

பொன்னியின் செல்வனின் ஐந்து பாகங்களுக்குப் பிறகு வாசிக்க வேண்டிய நூல். குந்தவை, ராஜராஜ சோழன் ஆகியோரைப் பற்றிய புகழ்பெற்ற பார்வைக்கு மறுபக்கத்தைக் காட்ட முயல்கிறது. வரலாறு சிலரை உயர்த்தியும் சிலரை ஒதுக்கியும் காட்டுகிறதா என்ற கேள்வியுடன், ஆதித்த கரிகாலனின் மரணம் குறித்த மாற்று வாய்ப்பை நூலில் முன்வைக்கப்படும் சான்றுகளின் அடிப்படையில் பரிசீலிக்கத் தூண்டுகிறது.

பொன்னியின் செல்வனுக்கு எதிர்த்திசையில் சோழர் கதையை அணுகும் மர்மப் புனைவு இது. ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட அத்தியாயங்களில் வேகம் குறையாமல் வரும் திருப்பங்களும், சில பாத்திரங்களின் பின்னணியும் திகைப்பூட்டுகின்றன. ஆதாரங்களைத் திரட்டிய ஆசிரியரின் உழைப்பு பாராட்டத்தக்கது; இருப்பினும் இவற்றை அப்படியே நடந்த உண்மையாக ஏற்கத் தயக்கம் இருக்கிறது. வரலாற்றுச் சரிபார்ப்பையும் ஒப்பீட்டையும் ஒதுக்கிவிட்டு, கற்பனையின் போக்கில் வாசித்தால் ரசிக்கக்கூடிய நாவல்.

ஆதித்த கரிகாலன் கொலையை மையமாகக் கொண்ட நாவல், தொடக்கம் முதல் முடிவுவரை விறுவிறுப்பைத் தக்கவைக்கிறது. ஆனால் போதிய சான்றுகளற்ற வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அதன் தாக்கத்தைக் குறைக்கின்றன. வரலாற்றையே மாற்றிப் பார்க்கச் சொல்லும் முடிவுக்கு உரிய ஆதாரமோ விளக்கமோ இல்லை. சர்ச்சையை உருவாக்குவதற்காகவே அந்த முடிவு வைக்கப்பட்டதோ என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. தஞ்சை, பெருவுடையார் கோயில் வரலாற்றில் சிறிது ஆர்வமுள்ளவர்களைக்கூட நம்ப வைப்பது கடினம்.