Reviews for சஞ்சாரம்

நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கை விவரங்களைத் திரட்டி நன்றாகக் கதையாக்கியிருக்கிறார் எஸ்.ரா. கரிசல் நிலத்தின் தன்மையும் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது. நாதஸ்வரத்தின் நலிவைத் தாண்டி, பண்பாட்டின் பல கூறுகளை இழந்து வருகிறோமே என்ற வருத்தத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது நாவல். தமிழ்ப் பண்பாட்டை அறிய விரும்புவோர் படிக்க வேண்டிய நூல்.

தமிழகத்தின் மரபிசைக் கலைஞர்களுடைய பண்பாட்டையும் வாழ்வாதாரப் போராட்டங்களையும் அழகாகப் பதிவு செய்யும் சிறந்த வட்டார நாவல் சஞ்சாரம். காலவரிசையில் அமையாத கதைசொல்லலும் கிளைக்கதைகளும் சில இடங்களில் கவனத்தைச் சிதறடிக்கின்றன. இருந்தாலும், கலையின் மதிப்பையும் அதன் நலிவு தரும் துயரத்தையும் ஆழமாக உணர்த்துகிறது. உணர்வுபூர்வமான கதைசொல்லலை விரும்புபவர்கள் தவறவிடக் கூடாத நூல்.

நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கையையும் கலை நுணுக்கங்களையும் எளிமையாக எடுத்துரைப்பதில் சிறந்து விளங்குகிறது சஞ்சாரம். இசையுடன் சாதியம், விவசாயம், தமிழர் அடையாளம் ஆகியவையும் பேசப்படுகின்றன. இன்று சில இடங்களில் மட்டுமே உயிர்ப்புடன் இருக்கும் இந்த இசையைப் பல தலைமுறைக் கலைஞர்கள் தங்கள் உழைப்பாலும் அர்ப்பணிப்பாலும் தொடரச் செய்திருப்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது.

இரு நாயனக் கலைஞர்களின் நினைவுகள் வழியாகக் கரிசல் நிலத்தின் கலை வளர்ச்சியையும் இன்றைய வீழ்ச்சியையும் பதிவு செய்கிறது சஞ்சாரம். நாயனத்துடன் பிற கலைகளின் நலிவையும் தொட்டுச் செல்கிறது. சாதி மோதல்கள், கோவில்களின் வீழ்ச்சியில் அரசின் பங்கு, மாறிவரும் மக்களின் ரசனை ஆகியவற்றைப் பேசும் இந்த ஆழமான படைப்பு, கரிசல் வாழ்வை ஆவணப்படுத்தும் முக்கிய முயற்சி.

பெரிய திருப்பங்களை நம்பாமல், எளிய நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கையால் கவர்கிறது சஞ்சாரம். ஒரு சிறு பயணத்தினூடே அவர்கள் சந்தித்த மனிதர்கள், கேட்ட கதைகள், வித்வான்களின் வரலாறுகள் விரிகின்றன. கரிசல் நிலத்தை அறியாதவருக்கும் அதன் சூழலைத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது எஸ்.ராவின் எழுத்து.

நாதஸ்வரம் வாசிக்கும் நுட்பங்களையும் கலைஞர்களின் இன்ப துன்பங்களையும் நயமாகச் சித்தரிக்கிறது சஞ்சாரம். பக்கிரியை மையமாகக் கொண்ட கதையில் ரத்தினமும் உடன் பயணிக்கிறார். பலவிதமான மனித இயல்புகளைக் காட்டும் காட்சிகளும் பாத்திரங்களும் நிறைந்துள்ளன. நலிவுறும் இந்தக் கலையைப் பற்றிய வாசிப்பு, எங்காவது நாதஸ்வர இசையைக் கேட்கும் வாய்ப்பு கிடைக்காதா என்ற ஆவலை ஏற்படுத்துகிறது.

நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் வாழ்வையும் நலிவுறும் இசைக்கலையையும் மையமாகக் கொண்டாலும், சஞ்சாரம் அதோடு நின்றுவிடவில்லை. ஆட்டக்காரிகளின் இன்னல்கள், கரிசல் வறட்சி, சாதி வன்முறை, செல்வந்தர்களின் அடக்குமுறை, பசி, ஊரைவிட்டு வெளியேறும் மக்கள் எனப் பலவற்றைப் பேசுகிறது. எல்லோருக்கும் ஏற்ற வாசிப்பாக இருக்காது; நேரமும் பொறுமையும் இருந்தால் ஒருமுறை படித்துப் பார்க்கலாம்.

எஸ்.ராவின் அல்புனைவுகளைத் தொடர்ந்து எதிர்பார்ப்புடன் அணுகினால் சஞ்சாரம் ஏமாற்றமளிக்கிறது. அளவுக்கு அதிகமான கிளைக்கதைகள் மையக்கதையிலிருந்து விலகிச் செல்கின்றன; எல்லாமே சுவாரசியமாகவும் இல்லை. சில நல்ல கதைகளைக் கரிசல் வட்டாரக் கதைகளின் தனித்தொகுப்பாகவே தந்திருக்கலாம். இருப்பினும், நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கையை அறியச் செய்து, அவர்கள் வாசிப்பைக் கூடுதல் மதிப்புடன் கவனிக்கத் தூண்டுவது நாவலின் சிறப்பு.

கோவில்களிலும் திருமணங்களிலும் பார்க்கும் நாயனக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கை வலியைச் சமூகம் பெரிதாகக் கண்டுகொள்வதில்லை. அந்தப் புறக்கணிப்பை எஸ். ராமகிருஷ்ணன் கவனத்துக்குக் கொண்டுவருகிறார். கதாபாத்திரங்களுடன் பயணிப்பது போன்ற நெருக்கம் கிடைக்கிறது; தன்னாசியும் சரஸ்வதியும் குறிப்பாக மனதில் பதிகிறார்கள். நாவல் பிடித்தாலும் பிடிக்காவிட்டாலும், நாதஸ்வர இசையை நின்று கவனிக்கத் தூண்டும் படைப்பு.

பக்கிரியும் ரத்தினமும் ஊர் ஊராகச் செல்லும் பயணத்தில் சந்திக்கும் மனிதர்களும் கரிசல் நில நினைவுகளும் கதையாக விரிகின்றன. தன்னாசி, மகாலிங்கம் போன்ற மாறுபட்ட பாத்திரங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன; ஊமை ஐயரின் இசை ரசனை நேசிக்க வைக்கிறது. நாயனக் கலைஞர்களின் ஏழ்மையையும் அவர்களுக்கு நேரும் அநீதிகளையும் அவமானங்களையும் நாவல் தொடர்ந்து பதிவு செய்கிறது.