Reviews for சஞ்சாரம்

மங்கள இசையாகப் போற்றப்படும் நாதஸ்வரத்தை வாசிக்கும் கலைஞர்கள் சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாவதைச் சஞ்சாரம் பேசுகிறது. அது ஏன் நிகழ்கிறது என்பதை ஆராயாமல், எப்படி நிகழ்கிறது என்பதைக் கிளைக்கதைகள் வழியே சொல்கிறார் எஸ்.ரா. ஆனால் அனுபவத்தின் நெருக்கத்தைவிடக் கேட்டறிந்தவற்றைக் கொண்டு எழுதப்பட்டதுபோன்ற அந்நியத்தன்மை அவரது எழுத்தில் தோன்றுகிறது; சஞ்சாரத்திலும் அது விலகவில்லை.

பரபரப்பான தொடக்கத்துக்குப் பின் விரியும் கிளைக்கதைகள் முதலில் குழப்புகின்றன. போகப்போக இது பக்கிரி, ரத்தினம் இருவரின் கதை மட்டுமல்ல என்பது புரிகிறது. நாதஸ்வரத்தின் வரலாறு, கரிசல் வாழ்வு, நாட்டார் மரபுகள், நகரமயமாதலால் அழியும் பண்பாடு ஆகியவற்றை நாவல் இணைக்கிறது. கலைஞர்களுக்குக் கிடைக்கும் பாராட்டுகளும் சாதிய அவமதிப்புகளும் மனதை உலுக்குகின்றன. அவர்களைப் பார்க்கும் பார்வையை மாற்றும் படைப்பு; இதன் பின்னுள்ள ஆராய்ச்சியும் வியக்க வைக்கிறது. சாகித்ய அகாடமி விருதுக்குத் தகுதியான நாவல்.

இசையைக் கேட்கும் அனுபவத்தைச் சொல்லும் மொழியும் கரிசல் நாட்டார் கதைகளும் இயல்பான உரையாடல்களும் சஞ்சாரத்தின் பலங்கள். ஆனால் தேவையற்ற கிளைக்கதைகளும் மீண்டும் வரும் விவரிப்புகளும் வேகத்தைக் குறைத்து வாசிப்பைக் கடினமாக்குகின்றன. பக்கிரியின் பாத்திரச் சித்தரிப்பிலும் தொடர்ச்சியில்லை. விருது பெற்றிருந்தாலும் எஸ்.ராவின் சிறந்த படைப்பாகத் தோன்றவில்லை. சில இடங்களின் அழகான தமிழ் அவரது அபுனைவுகளை வாசிக்கும் நம்பிக்கையைத் தருகிறது.

பக்கிரி, ரத்தினம் போன்ற கலைஞர்களின் பொருளாதாரப் போராட்டத்தையும் அவர்களின் கலைக்கு மறுக்கப்படும் மரியாதையையும் மையக்கதை அழுத்தமாகச் சொல்கிறது. ஆனால் பல கிளைக்கதைகள் அதனுடன் இயையாமல் வாசிப்பின் ஓட்டத்தைத் தடுக்கின்றன. தனித்தனியாக நன்றாக இருந்தாலும், இடையூறாக வந்து சலிப்பூட்டுகின்றன. எஸ்.ராவின் அபுனைவுகளில் கிடைக்கும் ரசனை இங்கு கிடைக்கவில்லை; அவரது இன்னொரு புனைவை வாசிக்கும் ஆர்வத்தையும் இந்த அனுபவம் குறைக்கிறது.

பரபரப்பான திருப்பங்களை நாடாமல், நாதஸ்வர இசையின் வளர்ச்சியையும் குறைந்துவரும் முக்கியத்துவத்தையும் நிதானமாக விவரிக்கிறது சஞ்சாரம். தஞ்சைப் பகுதி கலைஞர்களுக்குக் கிடைக்கும் அங்கீகாரம் கரிசல் கலைஞர்களுக்குக் கிடைக்காத ஏக்கமும் சாதிய ஆதிக்கமும் இயல்பாகப் பதிவாகின்றன. எளிய நடையில் வெளிப்படும் கரிசல் வாழ்க்கையும் ரத்தினம், பக்கிரி ஆகியோரின் வாழ்வும் நீடித்த தாக்கம் தருகின்றன. நாதஸ்வர இசையை மேலும் கவனித்துக் கேட்கத் தூண்டும் படைப்பு.

மையக்கதையிலிருந்து விலகும் கிளைக்கதைகளே சஞ்சாரத்தில் அதிகம் ரசிக்க வைக்கின்றன. நாதஸ்வரக் கலைஞர்களின் குறுவரலாறாக அணுகும்போது, திரட்டப்பட்ட தகவல்களும் சொல்லப்படாத வாழ்க்கையும் வியப்பளிக்கின்றன. சாதிய அவமதிப்பு, வறுமை, எதிர்கால அச்சம் ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்திருப்பது முக்கியமானது. நாதஸ்வரம் எப்படிச் செய்யப்படுகிறது, தமிழகத்தின் அடையாளமாக எப்படி ஆனது என்பதையும் சேர்த்திருந்தால் மேலும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். உள்ளடக்கத்தின் வலிமையால் சாகித்திய அகாடமி விருதுக்குத் தகுதியான நூல்.

எஸ்.ராவின் வசீகரமான மொழி வாசிப்பில் ஆழ்த்தினாலும், நாதஸ்வரக் கலைஞர்களைப் பற்றிய ஆய்வுப் படைப்பாகச் சஞ்சாரம் பெரும் ஏமாற்றமளிக்கிறது. இசை வேளாளர் சமூக அமைப்பு, சின்ன மேளம்–பெரிய மேளம் பாகுபாடுகள், தேவதாசிகளுடனான உறவு ஆகியவற்றில் அடிப்படைப் புரிதலே இல்லை என்ற குறை வலுவாக எழுகிறது. செவிவழிக் கதைகளையும் பொதுவான சாதிய ஒடுக்குமுறைக் காட்சிகளையும் கொண்டே கட்டப்பட்ட நாவலாகத் தெரிகிறது. மொழித்திறன் மட்டும் அந்தச் சமூகத்துக்கு நியாயம் செய்யாது; ஆய்வு செய்ததாக முன்வைப்பதும் நம்பகமாக இல்லை.