ஒரு காவலனுக்கும் (தீரன் சக்ரவர்த்தி) அவன் காக்க நினைப்பவளுக்கும்(ருத்ரா) இடையேயான காதலை என் பாணியில் கொஞ்சம் காமெடி கலந்து கொடுத்திருக்கிறேன்.

கதையிலிருந்து சில துளிகள்

“எங்களை மீறி, நீ இவரை இங்கே இருந்து கூட்டிட்டு போய்டுவீயா? போய்டுவீயா?” என்று சவால் வேறு விட, அதை விழி இடுங்க தீரன் உள்வாங்கிய நேரம்..

அவனுக்கு அருகில் இருந்த அருண், ‘ஐயோ! இவனைப் பத்தி தெரியாம பேசிட்டு இருக்கானுங்களே?’ என்று உள்ளுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான்.

அவனின் நினைப்பை பொய்யாக்காமல், தன்னுடைய இடுப்பில் இருந்த துப்பாக்கியை லோட் செய்து, தலைவரை மறைத்துக் கொண்டு முன் நின்று இருந்தவனின் நெற்றிப்பொட்டிலேயே சடுதியில் வைத்திருந்தான் தீரன்!

“உன்னைப் போட்டுட்டுத்தான் உன் தலைவனை கூட்டிட்டு போகணும்ன்னா, அதையும் செய்வேன். பார்க்குறீயா?” என்று குரல் உயர்த்தாமல் அதேசமயம் ஆக்ரோஷம் சற்றும் குறையாமல் கேட்டபடி டிரிகரில் தீரன் விரலை வைத்து அழுத்தும் முன், பயத்திலேயே பாதி செத்து விட்டான் முத்துப்பாண்டியின் தொண்டன்!

உதட்டினை இடது பக்கம் ஏளனமாய் வளைத்தபடி செத்த பம்பை தள்ளி விடுவது போல, நின்று இருந்த மொத்த கூட்டத்தையும் தள்ளி விட்டு சுவற்றை இடித்து நின்று கொண்டு இருந்த முத்துப்பாண்டியின் கையைப்பற்றி விலங்கை போட்டுவிட்டு, அவரின் சட்டை காலரை இடது கையால் பிடித்து இழுத்து அவரை முன்னே கொண்டு வந்தவன், தரதரவென அவரை இழுக்காத குறையாக கீழே அழைத்து சென்றான்.

“ஏய்.. விடுடா! விடுடா!” என பின்னிருந்து பல குரல் ஆவேசமாய் வந்தபோதும் நிற்காது முன்னேறிக் கொண்டு இருந்தவன், தரைத்தளத்தை அடைந்து வாசலில் இறங்கிய நேரம், அங்கே கூடியிருந்த தொண்டர்கள் தலைவரின் நிலை கண்டு ஆத்திரம் கொண்டவர்களாக, தீரனை தாக்கி தலைவரை விடுவிக்க முயற்சி செய்தனர்.

ஆனால் அது எதுவுமே அவனிடம் எடுபடவில்லை என்பதைவிட, தன்னை நெருங்க முயன்ற அனைவரையும் ஒற்றைக்கையாலேயே பந்தாடியபடி முன்னேறிக் கொண்டு இருந்தான் தீரன்.

அந்நேரம் யாரும் சற்றும் எதிர்பார்க்காத விதமாக தீரனின் முன் கத்தியை நீட்டி, “ஏய்.. ஒழுங்கா என் தலைவரை விட்டுடு, இல்லை உன்னை இங்கேயே கொன்னுட்டு, நான் ஜெயிலுக்கு போகவும் தயங்கமாட்டேன்” என்று மிரட்டல் விட்டு நின்றான் முத்துபாண்டியின் மீது வெறித்தனமான அன்பு வைத்திருந்த தொண்டன் ஒருவன். அவனின் செயலில் இருமாப்பு கொண்ட முத்துப்பாண்டியோ, 'இப்போ என்ன செய்வ?’ என்றபடி நக்கலாக தீரனை பார்த்தார்!

அதேநேரம் நண்பனின் காதில், “ரிஸ்க் வேண்டாம் தீரா.. நாம இதை கொஞ்சம் பொறுமையா ஹாண்டில் பண்ணலாம். முதல்ல நீ அவர் சட்டைல இருந்து கையை எடு” என்று அறிவுரை கூறினான் அருண்.

அவனின் வார்த்தைகளில் நண்பனை திரும்பி பார்த்த தீரனின், கைகளிலிருந்த முத்துப்பாண்டியின் சட்டையின் காலர் அடுத்த நொடி விடுவிக்கப்பட்டது.

அதில் குஷியாகி போனவர், “இப்போவாச்சும் யார்கிட்ட, எப்படி நடந்துக்கணும்ன்னு தெரிஞ்சுக்கோ தம்பி!” என்று தீரனைப் பார்த்து அவர் சொல்லி முடிக்கும் முன், தன்முன் கத்தியுடன் நின்று இருந்தவனின் கையை தன்னை நோக்கி இழுத்தான் தீரன்.

“ஏய்.. ஏய்.. என்ன பண்ணுற?” என்று அவன் பதறி பின்னால் செல்லும் முன், அவன் கையில் இருந்த கத்தி தீரனின் வயிற்றில் சொருகப்பட்டு இருந்தது தீரனாலேயே!

“ஹக்.. நா.. நான்.. நானில்லை.. நானில்லை” என்று கைகளில் படிந்த ரத்தத்தைக் கண்டு அலறி அடித்துக் கொண்டு அவன் பின்னே செல்ல, அவனது பதட்டம் கூட துளியும் இல்லாது, தன் வயிற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு உள்ளே சென்று இருந்த கத்தியை, தனது பாக்கெட்டில் இருந்த கைக்குட்டையின் மூலம் கத்தியின் பிடியை பிடிக்காமல் மிச்சமிருந்த உலோகப் பக்கத்தை பிடித்து கைரேகை அழிந்து விடாது வெளியே எடுத்தான் தீரன்.

அதற்குள் பதறிய அருணும், “டேய்.. ஏண்டா இப்படி பண்ணுன?” என்று வயிற்றிலிருந்து ரத்தம் சொட்ட சொட்ட நின்று இருந்த நண்பனிடம் பதறியபடி வர, அவனது கையில் கத்தியை பத்திரமாக கொடுத்தான் தீரன்!

“தலைவரோட தூண்டுதல் பேர்ல என்னை கொலை செய்ய முயற்சி செஞ்சான்னு சொல்லி அவனை அரெஸ்ட் செய். அடுத்து எவன் ஒரு அடி நமக்கு முன்னே எடுத்து வைச்சாலும், அவனுங்களையும் சேர்த்து ஜீப்புல ஏத்து! எவன் வந்து இப்போ இவனுங்களை காப்பாத்துறானுங்கன்னு நானும் பார்க்கிறேன்” என்று ஆக்ரோஷமாக சுற்றிலும் பார்வையை ஓடவிட்டு ஒரு கையால் தன் மீசையை முறுக்கியபடி ஆணையிட்டான் தீரன்.

அவனின் அனலில் கட்சியினர் யாரும், ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்க முயலவில்லை. அதிர்ந்து போயிருந்த முத்துப்பாண்டியை திரும்பி பார்த்த தீரன் “போலாமா?” என்று கேட்டதும் தான் தாமதம், அதுவரை சவால் விட்டுக்கொண்டு இருந்தவர், எந்தவித சலம்பலும் இன்றி பொட்டிப்பாம்பாய் தானாகச் சென்று ஜீப்பில் ஏறினார்.