Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் விலங்குப் பண்ணையைப் போன்ற உருவகக் கதை இது. பூனாச்சி என்ற கருப்பு ஆட்டின் வழியே, வலியவர்கள் எளியவர்கள் மீது செலுத்தும் சுரண்டல், துன்புறுத்தல், கண்காணிப்பு ஆகியவற்றை ஆசிரியர் காட்டுகிறார். எளியவர்களின் பரிதாபமான வாழ்நிலையே அவர்களை அடிமைத்தனத்துக்கும் அடக்குமுறைக்கும் ஆட்படுத்துவதைப் பேசுகிறது.

மிகச் சிறப்பான நாவல்; தவறாமல் படிக்க வேண்டியது. கதையின் பின்னணியோடு ஒன்ற முடியாதவர்களின் மதிப்பீடுகள் இதன் சிறப்பை உணர்த்துவதில்லை.

விலங்குகளை நம் தேவைகளுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்திக்கொள்வதை ஓர் ஆட்டின் கதையால் உணர்த்த முயல்கிறது பூனாச்சி. கருத்து சிறப்பாக இருந்தாலும், அதைச் சொல்லும் எழுத்தில் ஈர்ப்பு இல்லை. கதையில் பரபரப்பும் இல்லாததால் வாசிப்பு சுவாரசியமாக அமையவில்லை.

அசுரர்களின் நிலத்தில் மனித உணர்வுகளுடன் வாழும் ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கை, தனித்துவமான பல அடுக்குகள் கொண்ட கதையாக விரிகிறது. சுரண்டலுக்கு எதிராக வலுவாகப் பேசும் படைப்பு. தமிழ் மூலத்திலிருந்து செய்யப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பும் சிறப்பாகவும் எளிதாக வாசிக்கக்கூடியதாகவும் இருக்கிறது.

மென்மையும் கொடூரமும் சேர்ந்த இந்தக் கதையில் ஆழ்ந்து சிந்திக்க நிறைய இருக்கிறது. பூனாச்சியின் பார்வையில் வாழ்வைப் பார்க்கும்போது நெஞ்சு வலிக்கிறது. விலங்குக்கு மனித உணர்வுகளை அளிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், பண்பாட்டுத் தன்மையும் நுட்பமும் கொண்ட படைப்பாக உருவாகியிருக்கிறது. அதை இப்படிச் சொல்ல எழுத்தில் பெரும் திறன் தேவை.

ஆட்டை மையமாக வைத்து, அதன் வாழ்வும் உணர்வுகளும் நம்மைப் போன்றவை என்பதைச் சொல்வது மாறுபட்ட வாசிப்பைத் தருகிறது. தொடக்கத்தில் நன்றாக ஈர்க்கும் கதையில், நடுப்பகுதிக்குப் பிறகு சம்பவங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதுபோல் தோன்றுகிறது. முடிவும் திடீரென வந்துவிடுகிறது. எதிர்பார்ப்பை முழுமையாக நிறைவேற்றாவிட்டாலும் நல்ல வாசிப்புதான்.

சாதாரண வாழ்க்கை வாழும் ஓர் ஆடுதான் பூனாச்சி. ஆனால் அதற்குத் தொடர்பில்லாத பிற உயிர்களின் கட்டுப்பாட்டில்தான் அதன் வாழ்வு இருக்கிறது. இந்த நிலையைச் சொல்லும் நையாண்டி மிகச் சிறப்பு. பூனாச்சி மனதை விட்டு நீங்காத பாத்திரமாகிவிடுகிறது.

அழகான எழுத்தில் பூனாச்சியின் வாழ்க்கை கண்முன் நிகழ்வதுபோல் விரிகிறது. குறிப்பாக இறுதிப்பகுதி மனதை ஆழமாகத் தாக்குகிறது. வாசித்து முடித்த பிறகும் வலியும் வெறுமையும் எஞ்சுகின்றன; கதையின் வாழ்க்கை அவ்வளவு நிஜமாக உணரப்படுகிறது.

பூனாச்சிக்கு என்ன நேருமோ என்ற அச்சம் வாசிப்பைத் தொடர முடியாத அளவுக்கு ஆட்கொள்கிறது. இதை முடிக்க மனவலிமை தேவை; படித்து முடித்ததும் மனம் கனத்துவிடுகிறது.

ஆடுகளைப் பார்த்திராதவர்களையும் வளர்த்திராதவர்களையும் கூட முடிவில் கண்கலங்க வைக்கும் கதை. ஆடுகளோடு வாழ்பவர்களுக்கு பூனாச்சியின் வாழ்க்கை இன்னும் நெருக்கமாக உணரப்படும்.