Reviews for பரங்கிமலை இரயில் நிலையம்

நன்றாக இருக்கிறது. கவனத்தை ஈர்க்கும் வரிகள் இடம்பெற்றுள்ளன; அடுத்த பாகத்திலும் கதையோடு இத்தகைய வரிகள் வர வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்பார்ப்புடன் தொடங்கும் கதை, முடிவில் சோபிக்கவில்லை. நங்கநல்லூரைச் சேர்ந்த ஒரு சமூகத்தினரை அருகில் நிகழும் மரணத்தைக்கூட பொருட்படுத்தாத சுயநலவாதிகளாகச் சித்தரிப்பதும், இந்து மத அடையாளங்களுள்ள பாத்திரத்தை நீண்டகால ஏமாற்றுதலுடன் தொடர்புபடுத்துவதும் ஏற்புடையதாக இல்லை. காவலர்கள் மாட்டிறைச்சிப் பிரியாணி சாப்பிடும் காட்சியும் அந்தச் சமூகத்தின் மீதான வெறுப்பை வலியுறுத்துவதாகவே தோன்றுகிறது. நேரத்தைச் செலவிடத் தகுந்த வாசிப்பாக இல்லை.

ராஜேஷ்குமாரின் பாக்கெட் நாவல்களை நினைவூட்டும் வாசிப்பு. முடிவை முன்கூட்டியே ஊகிக்க முடியவில்லை.

வேகமாக நகரும் கதையில் ஓரளவு பரபரப்பும் இருக்கிறது. கார்த்திக் அல்டோ என்ற பெயர் கவர்கிறது; எழுத்தாளரின் ஆய்வும் தெரிகிறது. ஆனால் நாவலைவிடத் திரைப்படத் திரைக்கதை போன்ற அமைப்பே மேலோங்குகிறது. கைப்பேசி பற்றிய விசாரணையை இறுதிவரை தள்ளிப்போடுவதும், காலணித் தடயங்களுக்குப் போதிய கவனம் தராததும் உறுத்துகின்றன. இவற்றை இன்னும் நுட்பமாகக் கையாண்டிருந்தால் வாசிப்பு மேலும் சுவாரஸ்யமாகியிருக்கும்.

முடிவு நம்பும்படியாக இல்லை. கண்காணிப்புக் கேமரா பதிவை வைத்தே துப்பறிவாளர் வழக்கை எளிதாக முடித்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. மர்மத்தைத் தக்கவைப்பதிலும் குறை உள்ளது. சில பகுதிகளில் சுஜாதாவின் துப்பறியும் நாவல்களின் தாக்கம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

சுவாரஸ்யமாக வாசிக்க முடிகிறது. கதாபாத்திரங்களை இன்னும் விரிவாக உருவாக்கியிருந்தால், யார் குற்றவாளியாக இருக்கக்கூடும் என்று சந்தேகிக்க அதிகமானவர்கள் கிடைத்திருப்பார்கள்.