Reviews for பரங்கிமலை இரயில் நிலையம்

எளிய கதையாக இருந்தாலும் கதையமைப்பில் பல குறைகள் உள்ளன; முடிவும் அவசரமாக எழுதப்பட்டதுபோல் தெரிகிறது. பாத்திரங்களையும் கதையையும் இன்னும் விரிவாக வளர்த்திருக்கலாம். இதற்காகச் செய்யப்பட்ட ஆய்வுக்கு ஏற்ற விரிவான எழுத்து அமையவில்லை. நல்ல கதையாக உருவாகியிருக்கக்கூடிய வாய்ப்பு முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்ற ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது.

சுருக்கமான கதையில் நகைச்சுவையும் திகிலும் கலந்து, பக்கங்களைத் தொடர்ந்து புரட்ட வைக்கிறார் சென் பாலன். புத்திசாலித்தனமான கதையமைப்பும் அழகான பாத்திரச் சித்தரிப்பும் சிறப்பாக உள்ளன. மாயப்பெருநிலத்துக்குப் பிறகு இதுவும் நன்றாக அமைந்திருக்கிறது. அவரது மற்ற படைப்புகளையும் தயக்கமின்றி வாசிக்கத் தூண்டுவதோடு, எழுத்தாளரின் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கையையும் தருகிறது.

சராசரிக்கு மேலான துப்பறியும் கதை. ஆல்டோவை அறிவுக்கூர்மையுள்ள துப்பறிவாளராக உருவாக்க முயன்றிருக்கிறார் ஆசிரியர். ஆனால் துப்பறியும் கதைகளும் படங்களும் பழக்கமானவர்களுக்கு சந்தேகத்திற்குரிய நபரை எளிதில் கணிக்க முடியும். போதைப்பொருள், ஆபாசப் படங்களின் பயன்பாடு குறித்த புள்ளிவிவரங்கள் வித்தியாசமாக இருந்தாலும், அவையே கதை செல்லும் திசையை முன்கூட்டியே உணர்த்திவிடுகின்றன.

தொடக்கத்தில் நல்ல குற்றத் திகிலுக்கான வேகம் இருக்கிறது; பின்னர் அது குறைந்துவிடுகிறது. மருந்து நிறுவனப் பிரதிநிதியைச் சுற்றிவளைக்கும் பகுதி பிடித்திருக்கிறது. சென்னையை அழகுபடுத்திக் காட்டாமல், போதைப்பொருளும் குற்றங்களும் நிறைந்த அதன் பக்கத்தைச் சித்தரித்திருப்பதும் வரவேற்கத்தக்கது. ஆனாலும் கதை முழுத் திருப்தி தரவில்லை. இன்னும் சுருக்கமாகவும் புதுமையான உத்திகளுடனும் அமைந்திருக்கலாம்.

சாதி மறுப்பைப் பேசிக்கொண்டே சில சாதியினரைத் தீயவர்களாகச் சித்தரிப்பது கதையின் முரண்பாடாகத் தெரிகிறது. பாத்திரங்களின் சித்தரிப்பில் சாதிச் சார்பும் திராவிட அரசியல் சார்பும் வெளிப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது. சோனி தொலைக்காட்சியின் கிரைம் பேட்ரோல் கதைகளை நினைவூட்டும் இது, திகில் என்ற பெயரில் வரும் வழக்கமான கதையாகவே இருக்கிறது.

முன்பு படித்த நூலைவிட இது நன்றாக இருக்கிறது. குற்றத்திற்கான நோக்கத்தை உணர்த்தும் தகவல்கள் அத்தியாயங்களில் இடம்பெறுகின்றன; இறுதி வெளிப்பாடும் நன்றாக அமைந்துள்ளது. ஆனால் உரையாடல்களில் செயற்கைத்தனம் தெரிகிறது; சில காட்சிகள் வலிந்து அமைக்கப்பட்டு, தொண்ணூறுகளின் மலையாளத் துப்பறியும் படங்களை நினைவூட்டுகின்றன. கொலை மர்மக் கதைக்குத் தேவையான பாத்திர ஆழம் இன்னும் இருந்திருக்கலாம். சுருக்கமான, ஓரளவு சுவாரசியமுள்ள, ஆனால் வலுவற்ற மர்மக் கதை.

தடயங்கள் குறைந்த கடினமான வழக்கை அல்டோ தீர்க்கும் விதம் சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லப்படுகிறது. தொடரின் இரண்டாவது நூலானாலும் தனியாக வாசிக்கலாம். ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திலும் வரும் தகவல் பகுதி பழைய ராஜேஷ்குமார் நாவல்களை நினைவூட்டும் தேய்வழக்காக உள்ளது. குற்றத்தின் நோக்கத்தையும் முன்கூட்டியே உணர்த்திவிடுவதால் ஊகிக்க முடிந்து பரபரப்பு குறைகிறது. இருந்தாலும் வாசிக்கத் தகுந்த நாவல்.

சமகால அரசியல் நிகழ்வுகளைப் பதிவு செய்வது பாராட்டுக்குரியது. கூட்டமான ரயில் பெட்டியில் ஒருவரை உதைத்துக் கீழே தள்ளுவது சாத்தியமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. போதைப்பொருள் தொடர்பான குறிப்புகள் ஒரு திசையில் யோசிக்க வைக்க, ஆபாசக் காணொளிகள் பற்றிய குறிப்புகள் அந்த ஊகத்தை மாற்றுகின்றன. மர்மம் நீடிக்க, சலிப்பின்றிக் கதை நகர்கிறது.

சுவாரஸ்யமும் திருப்பங்களும் நிறைந்த குற்றப் புனைவு. கதைக்குள் நயமாக இடம்பெறும் அரசியல் கிண்டல்கள் ரசிக்க வைக்கின்றன. அத்தியாயத் தொடக்கங்களில் வரும் சுவையான தகவல்கள் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கி, திருப்பங்களுக்கு மேலும் சுவை சேர்க்கின்றன. எழுத்து சுஜாதாவை நினைவூட்டுகிறது. முழுநேர மருத்துவரான எழுத்தாளர் இவ்வளவு நேர்த்தியான நாவலைத் தந்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

வழக்கமான கொலைமர்மக் கதை என்றாலும், ரயில் நிலைய மரணமும் பலரைச் சந்தேகிக்க வைக்கும் சூழலும் தொடக்கத்தில் ஆர்வமூட்டுகின்றன. விறுவிறுப்பான நகர்வு, இறுதியில் மர்மம் வெளிப்படும் விதம், உரையாடல்களில் வரும் அரசியல் நையாண்டி ஆகியவை பலம். சில அத்தியாயங்களின் தொடக்கத் தகவல்கள் மர்மத்தை முன்கூட்டியே உணர்த்திவிடுவது குறை. பெரிய ஏமாற்றமில்லாமல் வாசித்துச் செல்லக்கூடிய நாவல்.