Reviews for ஒரு புளியமரத்தின் கதை

ஊரின் கதையைச் சொல்லப் புளியமரத்தை ஓர் அடையாளமாகப் பயன்படுத்திய விதம் சிறப்பு. பழங்கதைகளில் தொடங்கி வணிகப் போட்டி, அரசியல், பணத்துக்காகச் செயல்படும் பத்திரிகை எனக் கதை நகரும்போது மரத்தின் பொருளும் மாறுகிறது. வட்டார மொழி தனித்துவமாக இருந்தாலும் சில கொச்சையான கருத்துகள் உறுத்துகின்றன. நன்றாக எழுதப்பட்ட நூல்தான்; முன்பு வாசித்த நூல் ஏற்படுத்திய உயர்ந்த எதிர்பார்ப்பை மட்டும் இது நிறைவேற்றவில்லை.

பல தலைமுறை மனிதர்களின் மாறுபட்ட எண்ணங்களையும் வாழ்க்கையையும் ஒரு புளியமரத்தைச் சுற்றி இவ்வளவு ஆழமாகச் சொல்லியிருப்பது வியக்க வைக்கிறது. வட்டார மொழி, சொற்றொடர்கள், உருவகங்கள் ஆகியவை வாசிப்புக்குச் செறிவூட்டுகின்றன. சில பகுதிகள் உடனே கடந்து செல்லவிடாமல் மீண்டும் வாசிக்கவும் வாழ்க்கையைப் பற்றி நின்று சிந்திக்கவும் வைக்கின்றன. மிகவும் உயர்வாக மதிக்கத் தோன்றும் நாவல்.

காலம் கடந்தும் சுவை குறையாமல் வாசிக்க முடிகிற நாவல். தாமோதர ஆசான் சொல்லும் கதைகளும் புளியமரத்தைச் சுற்றி வாழ்பவர்களின் வாழ்க்கையும் நமக்குப் பரிச்சயமான காட்சிகளை நினைவூட்டுகின்றன. ஒரு மரத்தைக் காப்பாற்ற நடந்த முயற்சிகளைச் சொல்லும் இடங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. ஊருக்கே நிழல் தரும் மரத்துக்குப் பின்னாலும் எத்தனை மனிதர்களும் கதைகளும் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஒரு கிராமம் நகரமாக மாறும்போது அங்குள்ள மனிதர்களின் உறவுகளிலும் உணர்வுகளிலும் அரசியலிலும் நிகழும் மாற்றங்களே இந்தப் புளியமரத்தின் கதையாகின்றன. கன்னியாகுமரி வட்டார வழக்கு ஆரம்பத்தில் வாசிப்பைச் சற்றுத் தடுத்தாலும், அதுவே நாவலின் வலிமையாகவும் அமைகிறது. சு.ரா.வின் கதைசொல்லல் அந்தத் தடையைத் தாண்டி அழைத்துச் சென்று மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. வாசிக்க வேண்டிய செவ்வியல் படைப்பு.

எளிமையாகத் தோன்றினாலும், ஒரு கதை இன்னொன்றுடன் இணையும் கட்டமைப்பு நுட்பமானது. தாமோதர ஆசானைத் தாண்டிய பாத்திரங்களும் அழுத்தமாக உருவாகியுள்ளன. ஊரின் வாழ்வையும் பண்பாட்டையும் மாற்றங்களையும் ஒரு மரத்தின் வழியே இவ்வளவு செறிவாகச் சொல்ல முடிவது வியப்பளிக்கிறது. நகைச்சுவை, நெகிழ்ச்சி, தத்துவச் சிந்தனை ஆகியவற்றுடன் மனித வாழ்வின் கொடுமையையும் நேர்மையாகக் காட்டும் சிறந்த நாவல்.

பேராசையும் தனிப்பட்ட பகைகளும் சமூக மாற்றங்களோடு இணையும் விதத்தை, ஒரு புளியமரத்தைச் சுற்றிய கதைகளால் சு.ரா. அழகாகக் காட்டுகிறார். அன்றைய அரசியலை இன்றைய சூழலோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முடிகிறது. அந்தப் பகுதியைச் சேராதவர்களுக்கு மொழிநடை முதலில் கடினமாக இருக்கலாம்; பழகியதும் வட்டாரச் சொற்களும் உருவகங்களும் ரசிக்க வைக்கின்றன. நிலப்பரப்பின் விரிவான சித்தரிப்பும் வழக்கத்திலிருந்து மாறுபட்ட கதைசொல்லலும் சிறப்பு.

புளியமரத்தைச் சுற்றி ஓர் ஊர் மாறிவரும் விதத்தை அழகாகச் சொல்கிறது இந்நாவல். தாமோதர ஆசானின் கதைசொல்லல் தனியாகக் கவர்கிறது; அவர் சொல்லும் கதைகளில் மரத்துக்கும் ஊருக்கும் பின்னுள்ள வரலாறு விரிகிறது. நகர வளர்ச்சியோடு சாதி, மதப் பிளவுகளும் அரசியல் பகையும் மனிதர்களை எப்படிப் பிரிக்கின்றன என்பதைச் சித்தரிக்கும் விதம் மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

புளியமரத்தைச் சுற்றி விரியும் கதைகளில் பழைய கிராம வாழ்வும் நுட்பமான நகைச்சுவையும் நிறைந்திருக்கின்றன. தொடக்கம் எளிதாக இருந்தாலும், ஐந்தாம் அத்தியாயத்திலிருந்து கதைத் தொடர்பைப் பின்தொடர்வது சிரமமாகிறது. பொறுமையுடன் தொடர்ந்தால் அதன் மெதுவான நடை ஈர்க்கிறது. தென்னிந்திய வரலாறும் பண்பாடும் அறிமுகமில்லாதவர்களுக்கு வாசிப்பு கடினமாகலாம். நகைச்சுவை, நையாண்டி, தத்துவம், வரலாறு கலந்திருந்தாலும், அவற்றின் சேர்க்கை சீராக அமையவில்லை.

ஒரு இடத்தை மையமாக வைத்து அதன் சமூகத்தையும் காலமாற்றங்களையும் சுவையாகச் சொல்லும் நாவல். ஆசான், தாமு, காதர், கடலைத்தாத்தா ஆகியோர் நெருக்கமான மனிதர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள். இலக்கியம் சலிப்பூட்டும் என்ற தயக்கத்தைப் போக்கி, தொடர்ந்து பக்கங்களைப் புரட்ட வைக்கும் எழுத்து. பக்கங்களின் எண்ணிக்கையைவிட வாசகருடன் ஏற்படுத்தும் உறவே முக்கியம் என்பதை உணர்த்தி, நிறைவையும் பிரமிப்பையும் தருகிறது.

மூல எழுத்தின் வசீகரத்தை மொழிபெயர்ப்பு தக்கவைத்திருப்பதாகத் தோன்றுவதே இதில் ஆறுதல். கதைக்குப் பயனளிக்காத, போகிறபோக்கில் வெளிப்படும் பெண் வெறுப்பு எரிச்சலூட்டுகிறது. சம்பவங்கள் தொடர்பற்றுச் சிதறுவதால் ஆர்வம் நீடிப்பதில்லை; சலிப்பே மிஞ்சுகிறது. தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டாததால் பாதிக்கு மேல் சென்றும் வாசிப்பை நிறுத்திவிடும் அளவுக்கு ஏமாற்றமளிக்கும் நூல்.