Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

எளிமையான கதைதான்; ஆனால் அதிலுள்ள அன்பும் மென்மையும் வாசித்து முடித்த பிறகும் மனதில் தங்குகின்றன. பல இடங்களில் புன்னகைக்க வைக்கும் இந்த நூல், நாட்கள் கடந்தும் இனிய உணர்வை விட்டுச் செல்கிறது. நினைவில் வைத்துப் போற்றத்தக்க படைப்பு.

ஹென்றியைப் போல வாழ வேண்டும், அல்லது அவனைப் போன்ற ஒருவருடன் வாழ வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நாவல்.

சுற்றியுள்ளவற்றை ஒரு மனிதனால் இவ்வளவு ரசிக்க முடியுமா என்று வியக்க வைக்கும் அருமையான படைப்பு. அந்த ரசனை வாசிப்புக்கு அப்பாலும் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவற்றைக் கவனிக்கத் தூண்டுகிறது. வில்லனோ எதிர்மறையான கதாபாத்திரமோ இல்லாமல் அனைவரும் நல்லவர்களாக அமைந்திருப்பதும் ஆச்சரியமளிக்கிறது.

தன்னை வளர்த்த பப்பாவின் ஊருக்கு வரும் ஹென்றியையும், அங்கு உருவாகும் உறவுகளையும் வைத்து மனதுக்கு இதமான கதையைச் சொல்கிறார் ஜெயகாந்தன். எல்லோரும் நல்லவர்களாக இருந்தும் நாவல் சலிக்கவில்லை. பப்பாவுக்கும் ஹென்றிக்கும் இடையிலான உரையாடல்கள் சுவாரசியமாகவும் நேர்த்தியாகவும் அமைந்துள்ளன. ஹென்றியின் பார்வையில் மனிதர்களின் நல்லியல்பும் சுற்றியுள்ளவற்றின் அழகும் வெளிப்படுவது இந்தப் படைப்பின் சிறப்பு.

எதையும் பற்றிக்கொள்ளாமல் உலகம் முழுவதையும் நேசிக்க முடியும் என்பதை ஹென்றியின் வாழ்க்கை உணர்த்துகிறது. மனிதர்களைப் பற்றிய நம் குறுகிய பார்வையை மாற்றி, மனிதாபிமானத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணரச் செய்கிறது ஜெயகாந்தனின் எழுத்து. வாசிப்பு முடிந்த பிறகும் நினைவில் நீடிக்கும் மனிதன் ஹென்றி.

அழகான கதையும் கதாபாத்திரங்களும் நிறைந்த நாவல். சுற்றியுள்ள அழகை ரசிக்கும் ஹென்றியின் இயல்பு, அவனைப் போல இருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தைத் தூண்டுகிறது. கதையும் அதன் முடிவும் நிறைவைத் தருகின்றன; நினைவில் வைத்துப் போற்றத்தக்க வாசிப்பு. படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.

மனதில் குழந்தைத்தன்மையைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதே மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கு வழி என்ற ஹென்றியின் எண்ணம், இந்த அழகான நாவல் தரும் முக்கியமான பாடம்.

நம் கருத்துகளே சரி என்ற பிடிவாதத்தைத் தளர்த்தி, பிறர் பார்வையிலும் உலகைப் பார்க்கச் சொல்கிறது இந்த நாவல். பழகிப்போன மனிதர்களும் இயற்கையும் ஹென்றியின் அணுகுமுறையில் புதிய அழகு பெறுகின்றன. அவனைப் போல ஒரு நண்பன் வேண்டும் என்று தோன்றினாலும், வெறுப்பும் பொறாமையும் இல்லாமல் ரசிக்கத் தெரிந்த அந்த ஹென்றி நமக்குள் இருக்கும் மனசாட்சிதான் என்ற எண்ணமே வாசிப்பில் முக்கியமாகிறது.

ஜெயகாந்தன் நிகரற்ற எழுத்தாளர்.

தந்தையிடம் கற்ற நல்ல பழக்கங்களே நாடோடியாக வந்தவனை ஊரின் முக்கியமான மனிதனாக உயர்த்துகின்றன.