Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

மற்றவர்களின் குணம் எப்படியிருந்தாலும் அவர்களை அன்போடு நடத்துவதன் மதிப்பை இந்த நாவல் உணர்த்துகிறது. உயிரோட்டமான மனிதர்கள், அளவாகக் கையாளப்பட்ட பேச்சுமொழி, மண்ணின் இயல்பு ஆகியவை நட்பையும் குடும்ப, அண்டை உறவுகளையும் நெருக்கமாக்குகின்றன. சில கேள்விகளுக்கு விடை கிடைப்பதில்லை; அந்தத் திறந்த தன்மையே மனதில் வலியோடு தங்குகிறது. வட்டார மொழியையும் மனித இயல்புகளையும் ரசிப்பவர்களுக்கு வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

ஹென்றியின் கள்ளமற்ற மனமும் வாழ்க்கையை நேர்மையாக அணுகும் எளிமையுமே நாவலின் மையம். அவனுடன் ஒப்பிடும்போது, நடைமுறை வாழ்க்கையின் பெயரால் மனிதர்கள் எவ்வளவு சுயநலமாக மாறிவிடுகிறார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது. அந்த மாற்றத்திற்குச் சமூகம்தான் காரணமா, அல்லது அவரவர் தேர்வுகளா என்று சிந்திக்க வைக்கிறது. மனித மனத்தின் மாற்றங்களைப் பற்றிய இந்த ஆழமான நாவல், வாழ்க்கையை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்கத் தூண்டுகிறது.

நல்லவர்களாகத் தெரியும் மனிதர்களுக்குப் பின்னால் ஏதோ தீய நோக்கம் இருக்குமோ என்ற சந்தேகத்தையே இந்த நாவல் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அதன் நம்பிக்கையான பார்வை கடைசிவரை மாறுவதில்லை. குறிப்பாகப் பஞ்சாயத்துக் காட்சியில் வெளிப்படும் தன்னலமின்மை மனதில் நிற்கிறது. வாழ்க்கையின் அழகையும் மனிதர்களின் நல்லியல்பையும் காட்டுவதால், சுயமுன்னேற்ற நூல்களைவிட வலுவாக ஊக்கமளிக்கும் படைப்பாக அமைகிறது. வாசித்துப் பாதுகாக்க வேண்டிய நூல்.

ஒற்றைக் கதையைவிட, பல மனிதர்களின் சிறுகதைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்த நாவலாகத் தோன்றுகிறது. மனிதர்களையும் நிகழ்வுகளையும் இயல்பாக ஏற்கும் ஹென்றி, நவீன வசதிகளை வெறுக்கவில்லை; அவை தனக்குத் தேவையில்லை என்றே நினைக்கிறான். எல்லோரும் நல்லவர்களாகத் தெரிவதற்கு அவனது பார்வையும் காரணமோ என்று எண்ண வைக்கிறது. பப்பாவின் நினைவுகளுடனான அவனது பிணைப்பும் பெருந்தன்மையும் நிறைந்த இந்தக் கதை, முழுமையாக முடிவுறாதபோதும் இனிய உணர்வைத் தருகிறது.

ஜெயகாந்தனின் எழுத்தில் இவ்வளவு இலகுவான, புத்துணர்ச்சி தரும் வாசிப்பு ஆச்சரியமளிக்கிறது. நாவல் முழுவதும் நிலைக்கும் நேர்மறையான மனநிலையே அதன் முக்கிய பலம். அவரிடம் வழக்கமாக எதிர்பார்க்கும் சிக்கலான கதையும் பாத்திரங்களும் இங்கே இல்லாதது சில ரசிகர்களுக்கு ஏமாற்றமாக இருக்கலாம். அதே எளிமை இந்தப் படைப்பைத் தனித்துக் காட்டவும் செய்கிறது. வாசித்துப் பார்க்கப் பரிந்துரைக்கத் தகுந்த நல்ல நாவல்.

அந்தக் கிராமத்திற்கே சென்று பார்க்கத் தோன்றுமளவுக்கு மனிதர்களை நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது நாவல். ஆவணப்படம் போன்ற சொல்லலும், ஹென்றியின் பார்வையை உருவாக்கிய தந்தையின் பங்கும் சிறப்பு. ஆனால் சாதியச் சாயலும், வாழ்க்கைக்கு இலக்கு தேவையில்லை என்பதுபோல் தோன்றும் ஹென்றியின் அணுகுமுறையும் நெருடுகின்றன. அவனது எளிமையை எல்லோருக்குமான வழியாக ஏற்க முடியவில்லை. சிந்தனையைத் தூண்டும் முற்போக்கான படைப்பு என்றாலும், அதன் கருத்துகளை வாசகர் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

ஹென்றியைச் சந்தித்த பிறகு அந்தக் கிராமத்து மனிதர்களை விட்டுப் பிரியவே மனம் வருவதில்லை. கதைக்களமும் மொழியும் எளிமையாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு பாத்திரமும் தனக்கென ஓர் இடத்தைப் பெறுகிறது. தேவராஜனுடனான நட்பு, பப்பாவின் வாழ்க்கைப் பார்வை, பேபியின் வருகை ஆகியவை குறிப்பாக மனதில் நிற்கின்றன. உறவுகளை முற்போக்காக அணுகும் இந்த நாவல், இன்னும் தொடர்ந்திருக்கக் கூடாதா என்று ஏங்க வைக்கிறது. அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு.

வெளிவந்த காலத்தில் புரட்சிகரமாக இருந்திருக்கக்கூடிய நாவலின் விழுமியங்கள், பின்னாளில் தமிழ்த் திரைப்படங்களில் இடம்பிடித்ததால் இன்று பழக்கமானவையாகத் தோன்றுகின்றன. சுதந்திரமாக வாழும் ஹென்றியின் பாத்திரம் மிகவும் கவர்கிறது. வாழ்க்கை தருவதை ஏற்றுக்கொண்டு, தேவையற்ற பிடிப்புகளை விட்டுவிடும் அவனது அணுகுமுறை பல சூழல்களில் வழிகாட்டக்கூடியது. நண்பனாகவும் சிந்தனைக்குத் துணையாகவும் நினைவில் நிற்கிறான் ஹென்றி.

புதிய மனிதனின் பார்வையில் உலகத்தையும் மனிதர்களையும் காட்டும் அருமையான நூல். ஜெயகாந்தனின் எழுத்து வழக்கம்போலச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.

வித்தியாசமான இயல்புடைய ஒருவனைச் சமூகத்தில் மற்றவர்கள் எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் என்பதைத் தனக்கே உரிய சிறப்புடன் சித்தரிக்கிறார் ஜெயகாந்தன். வாசித்துப் பார்க்க வேண்டிய நாவல்.