Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய தமிழ் நூல்.

ஜெயகாந்தனின் தலைசிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று; இலக்கியச் செவ்வியல் என்று சொல்லத்தக்க நாவல்.

ஜெயகாந்தனின் கதை சொல்லும் விதம் ரசிக்க வைக்கிறது. கதையில் வரும் மனிதர்களோடு சேர்ந்து வாழ்வதைப் போன்ற உணர்வைத் தரும் இனிய வாசிப்பு.

எளிய நடையில் கிராம வாழ்வின் சிறப்பைச் சொல்லும் ஜெயகாந்தன், கதாபாத்திரங்களோடு நம்மையும் வாழ வைக்கிறார். ஹென்றியின் பாத்திரம் மிகச் சிறப்பு; தேவராஜனும் துரைக்கண்ணுவும் மனதில் தங்குகிறார்கள். தவறாமல் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

கிராமத்துக்கு அந்நியமான ஒரு மனிதனின் வழியாக அங்குள்ள மகிழ்ச்சிகளையும் துயரங்களையும் முரண்பாடுகளையும் சிறப்பாகச் சொல்கிறது இந்நாவல். மனித உறவுகளைப் பேசும் இந்தக் கதை, வாசிப்பில் நம்முடைய கவலைகளையும் மறக்கச் செய்கிறது.

மனிதனாக இருப்பதன் பொருள் என்ன என்று அமைதியாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது இந்த நாவல். அதன் மையமான ஹென்றிக்கு சாதி, மதம், சொத்து, குடும்ப மரபு போன்ற அடையாளங்களைவிட மனிதர்களே முக்கியம். அவர்களை வேறு அடையாளங்களால் அளக்காத அவனது எளிமையான பார்வைதான் இந்தப் படைப்பை ஆழமான இலக்கிய அனுபவமாக மாற்றுகிறது.

எல்லாப் பாத்திரங்களிலும் நல்லியல்பை வெளிப்படுத்தும் ஜெயகாந்தனின் திறன் வியக்க வைக்கிறது. கதை எதிர்பார்த்த பாதையில் செல்லாததும் பிடித்திருக்கிறது. குறிப்பாக பேபி இடம்பெறும் காட்சிகளைக்கூட காமப் பார்வையின்றி எழுதியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இவ்வளவு சுதந்திரமான சிந்தனையுடன் ஒரு பாத்திரத்தை உருவாக்கியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது. ஹென்றி மையமாக இருந்தாலும் பப்பாவும் துரைக்கண்ணுவும் இன்னும் அதிகமாகக் கவர்கிறார்கள்; அவர்களின் உரையாடல்கள் குறிப்பாக நினைவில் நிற்கின்றன. பக்கந்தோறும் ரசிக்க ஏதாவது இருக்கிறது. ஜெயகாந்தனின் கதைசொல்லும் திறன் சிறப்பாக வெளிப்படும் இந்த நாவலை அனைவருக்கும் வலுவாகப் பரிந்துரைக்கலாம்.

எழுத்துநடையில் குறையில்லை; ஆனால் ஹென்றியின் பாத்திரப் படைப்பு போதிய ஆழமின்றி இருக்கிறது. அவனது விருப்பு வெறுப்புகள் என்ன, தந்தையின் வளர்ப்பைத் தாண்டிய தனித்தன்மை என்ன என்பவை புலப்படாததால் அவன் கதையில் ஈடுபட முடியவில்லை. அவனுக்கென ஏதாவது திறமையையாவது காட்டியிருக்கலாம். ஹென்றியைவிட அவனது பப்பாவும் பேபியும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறார்கள்; அவர்களைப் பற்றித் தனியே வாசிக்கத் தோன்றுகிறது.

ஹென்றி சுவாரசியமானவன் என்றாலும், அவனது வாழ்க்கையை நகர்த்தும் நோக்கம் என்ன என்பது தெளிவாகவில்லை. கிருஷ்ணராஜபுரம் வந்த பிறகும் அவனிடம் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் இல்லை. ஜெயகாந்தன் வழக்கமாகப் பாத்திரத்தின் நோக்கத்தையும் வாழ்க்கையையும் இணைத்து உருவாக்கும் பிடிப்பு இங்கே குறைகிறது. பலர் கதையில் இடம்பெற்றாலும் மேலோட்டமாகவே நிற்கிறார்கள். அதனால் எதிர்பார்த்த ஆழமான தாக்கத்தை நாவல் ஏற்படுத்தவில்லை.