Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

எளிய விஷயங்களிலும் அழகைக் காணச் சொல்லும் நாவல். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் கதையில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது; அந்த மனிதர்களை அறிந்துகொள்வதே இனிமையாக இருக்கிறது. வாசிப்பு முழுவதும் நல்லுணர்வு நிறைந்திருக்கிறது.

காலம் கடந்தும் புத்துணர்வு தரும் நாவல். வளர்ப்புத் தந்தையின் ஊருக்கு வரும் ஹென்றி, அங்குள்ள மனிதர்களுடன் நெருங்குவதைச் சிக்கலான மோதல்களின்றி ஜெயகாந்தன் சொல்லியிருக்கிறார். சாதி, மதம் உள்ளிட்ட எல்லைகளுக்குள் அடங்காத அவனது ஆளுமை கவர்கிறது. பழகிப்போன கட்டுப்பாடுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் அவனது பார்வையில், சக மனிதர்களைச் சமமாக மதிக்கும் பரிவும் இருக்கிறது. மனித விடுதலையை விரும்புவோர் வாசிக்க வேண்டிய, நல்லுணர்வு தரும் படைப்பு.

வலுவான கதைக்களம் இல்லாத நாவலில், ஹென்றியின் வாழ்க்கைப் பார்வையும் தேவராஜனுடனான வேறுபாடும் கவர்கின்றன. ஆனால் ஹென்றியின் செயலற்ற தன்மையும் சில பகுதிகளின் நீட்சியும் பொறுமையைச் சோதிக்கின்றன. பெண்களை ஆண்களுக்குச் சேவை செய்யும் துயரப் பாத்திரங்களாகவே சித்தரிப்பது உறுத்துகிறது; இறுதியில் வரும் ஒரு துணைச் சம்பவமும் தேவையற்ற நாடகத்தனமாகத் தெரிகிறது. முடிவில் நெகிழ்ச்சி இருந்தாலும் இந்தக் குறைகள் மறைவதில்லை. காட்சிகளைக் கண்முன் நிறுத்தும் எளிய, அழகான மொழிக்காகவும் வாசிப்பு தரும் மகிழ்ச்சிக்காகவும் வலுவாகப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

தீயவர்களோ பெரிய மோதல்களோ இல்லாமலும் சுவாரசியமாகக் கதை சொல்ல முடியும் என்பதை இந்த நாவல் காட்டுகிறது. ஒருவருக்கொருவர் இடமளித்து வாழும் கிராமத்து மனிதர்களிடையே ஹென்றி தனக்கான வாழ்வை அமைத்துக்கொள்கிறான். அவனது எண்ணங்களையும் கிராம வாழ்வோடு இணையும் விதத்தையும் தேவையற்ற நாடகத்தனமின்றி ஜெயகாந்தன் சித்தரிக்கிறார். எல்லாவற்றையும் சாதி, அரசியல் அடையாளங்களுக்குள் அடைக்கும் சூழலில், அனைவரையும் ஏற்கும் ஹென்றியின் மனம் புத்துணர்வு தருகிறது.

பற்றுகள் இல்லாமலேயே மனிதர்களை நேசிக்க முடியும் என்பதை ஹென்றி உணர்த்துகிறான். அந்த இயல்பே அவனை அன்புக்குரியவனாக்குகிறது.

சுவாரசியமான கதையும் அதைச் சொல்லியிருக்கும் விதமும் வாசிப்பை ரசிக்க வைக்கின்றன. ஹென்றி ஒரு ஹிப்பியா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. முடிவை நெருங்கும்போது ஏதாவது திருப்பம் வருமோ என்ற எதிர்பார்ப்பு தொடர்கிறது.

ஹென்றியின் பாத்திரப் படைப்பு மிகச் சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. மீண்டும் வாசிக்கத் தூண்டும் இந்த நாவல், ஜெயகாந்தனின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

ஜெயகாந்தனின் மற்ற படைப்புகளிலிருந்து தனித்துத் தெரியும் நாவல். தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டும் இதன் முக்கிய ஈர்ப்பு ஹென்றிதான். வாழ்க்கையை நம்பிக்கையோடும் வேறுபட்ட பார்வையோடும் அணுகும் அவனது இயல்பு சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. நவீனத் தமிழின் செவ்வியல் படைப்பாக மதிக்கத்தக்க, தவறாமல் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மறுவாசிப்பிலும் சலிப்பின்றி மகிழ்ச்சி தரும் ஜெயகாந்தனின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று. ஹென்றியின் மனிதநேயத்துக்குப் பின்னால் அவனை வளர்த்த பெற்றோரின், குறிப்பாகத் தந்தையின் பங்கு கவனிக்கத்தக்கது. சாதி, மத எல்லைகளைக் கடந்து வாழும் அவனது இயல்பு, பிறரை முன்முடிவுகளின்றி அன்போடு அணுகத் தூண்டுகிறது. பிள்ளைகளையும் இத்தகைய சுதந்திர உணர்வுடன் வளர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைத் தருகிறது.

கதாபாத்திரங்கள் சிந்திக்க வைக்கின்றன. ஆனால் எல்லோருமே நல்லவர்களாக இருப்பது ஏனோ என்ற கேள்வியும் எழுகிறது!