Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

சிறிய கிராமத்தில் ஹென்றி, தேவராஜன், துரைக்கண்ணு ஆகியோரைச் சுற்றி நகரும் கதை. ஹென்றிக்கும் தேவராஜனுக்கும் இடையிலான உரையாடல்களைச் சிந்திக்கத் தூண்டும் விதத்தில் அமைத்திருக்கிறார் ஜெயகாந்தன். நல்ல வாசிப்பு.

கடந்தகால நிகழ்வுகளை நிகழ்காலக் காட்சிகளுடன் இணைக்கும் விதம் இந்த நாவலின் குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பு. ‘சோப்பெங்கப்பா’ காட்சிகளும் ரசிக்க வைக்கின்றன. மறுவாசிப்பில் மேலும் நன்றாகப் புரிந்து ரசிக்க முடிகிற சிறந்த படைப்பு.

மனிதர்களின் நல்ல பக்கத்தைக் கவனப்படுத்தும் நாவல். பாத்திரங்களை நல்லவர், கெட்டவர் என்று பிரிக்காமல், அவரவர் செயல்களுக்குப் பின்னுள்ள காரணங்களையும் சூழல்களையும் காட்டுகிறது. வாழ்க்கையை இலகுவாகவும் சுவாரசியமாகவும் அணுகும் ஹென்றியின் இயல்பு நம்மிடமும் இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

மதம், இனம், மொழி ஆகிய அடையாளங்களைத் தாண்டித் தன் உணர்வுகளுக்கு உண்மையாக ஒருவன் வாழ முடியுமா என்பதை இந்த நாவல் ஆராய்கிறது. அவ்வாறு வாழும் மனிதன் சமூகத்திலிருந்து விலகாமல் அதனுடன் உறவுகொள்கிறான். அவனது உணர்வுகள் வாசிப்பவரிடமும் இடம்பிடிப்பதே படைப்பின் சிறப்பு. காலம் கடந்தும் பொருந்தும் மனிதப் பார்வை இதில் இருக்கிறது.

எளிமையாக வாழ்வதிலுள்ள அழகை ஹென்றியின் வழியாகக் காட்டுகிறார் ஜெயகாந்தன். ஓயாமல் ஓடும் அன்றாட வாழ்க்கையில் சற்று நின்று ரசிக்கக்கூடிய விஷயங்களை இந்த நூல் கவனப்படுத்துகிறது. ஹென்றியின் வாழ்வுமுறை ஈர்க்கிறது; அவனைப் போல வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. மனித வாழ்வின் எளிய தருணங்களை ரசிக்க வைக்கும் படைப்பு.

கதைக்குள் நுழையச் சிறிது நேரம் பிடிக்கிறது; கிராமத்தை அடைந்ததும் வாசிப்பு தடையின்றி நகர்கிறது. நேர்கோட்டில் செல்லும் கதைசொல்லலும் சுவாரசியமான பாத்திரங்களும் அந்த ஊரின் வாழ்க்கையில் நாமும் பங்கேற்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஹென்றியின் வாழ்க்கை ஈர்க்கிறது; அவனைப் போல வாழ நினைப்பதற்கும் அப்படி வாழ்வதற்கும் உள்ள இடைவெளியையும் உணர்த்துகிறது.

ஒரு வீடு பழைய வாழ்க்கையின் நினைவுகளை மீட்டுத்தருவதை இந்த நாவல் நினைவூட்டுகிறது. ஜெயகாந்தனின் நேரடியான கதைசொல்லலும் இயல்பான மனிதர்களும் வாசிப்புக்கு நெருக்கம் தருகின்றன. நல்லவர், கெட்டவர் என்று பிரித்துவிட முடியாத பாத்திரங்கள் ஒன்றிணைந்து கதையைச் சிறப்பிக்கின்றன. மனதுக்கு இதமான அனுபவத்தைத் தரும், வாசிக்கத் தகுந்த நாவல்.

ஹென்றி, தேவராஜன், துரைக்கண்ணு ஆகியோருடன் நாமும் பழகுவது போன்ற இயல்பான சித்தரிப்பு கதையின் சிறப்பு. சபாபதி பிள்ளை தன் குடும்பச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் விதமும் ஹென்றியின் வெகுளித்தனமும் கவனம் ஈர்க்கின்றன. பேபியும் ஹென்றியும் இடம்பெறும் காட்சிகள் மனதைத் தொடுகின்றன. எதிர்பாராத முடிவுடன் நிறைவடையும், படித்துப் பார்க்க வேண்டிய படைப்பு.

தன்னை வளர்த்த தந்தையின் கிராமத்துக்கு வரும் ஹென்றியின் எளிமையும் மனிதநேயமும் கதைக்கு நெருக்கம் தருகின்றன. எதிலும் நல்லதைக் காணும் அவனது பார்வையும், பிற பாத்திரங்களின் தனித்துவமான பழக்கவழக்கங்களும் ரசிக்க வைக்கின்றன. நடுப்பகுதியில் சற்றுத் தொய்வடைந்தாலும் கதை மீண்டும் வேகமெடுக்கிறது. மனிதர்களைச் சுவாரசியமாகச் சித்தரிக்கும் நல்ல வாசிப்பு.

பிற விருப்பமான எழுத்தாளர்களின் நாவல்களைப் போல இது ஆர்வமூட்டவில்லை. ஒரு பக்கத்தில் சொல்லிவிடக்கூடிய கதையை நீட்டித்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது; இன்றைய பார்வையில் கதாபாத்திரங்களும் தனித்துவமாகத் தெரியவில்லை. எழுதப்பட்ட காலத்தில் அவை புதுமையாக இருந்திருக்கலாம்; சமூகத்தின் பண்பாட்டு மாற்றங்கள் இன்றைய வாசிப்பை வேறுபடுத்தியிருக்கலாம். ஜெயகாந்தன் மீதான பாராட்டுகள் உருவாக்கிய எதிர்பார்ப்பை இந்த நாவல் நிறைவேற்றவில்லை; அவரது எழுத்தின் மீது ஈர்ப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை.