Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

விறுவிறுப்பாக வாசிக்க வைக்கும், தவறவிடக் கூடாத ஜெயகாந்தன் நாவல். ஹென்றியின் இயல்பும் துணைப் பாத்திரங்களின் அமைப்பும் சிறப்பாக இருக்கின்றன. வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் ஏற்றுக்கொள்ளும் அவனது அணுகுமுறை வழியாகப் பிறப்பு, இழப்பு, மனிதர்களுக்கிடையிலான ஒற்றுமை பற்றிய சிந்தனைகள் வெளிப்படுகின்றன. பல ஆண்டுகள் கடந்தும் இக்கருத்துகள் பொருத்தமாக இருப்பது நாவலின் ஈர்ப்புக்கு முக்கியக் காரணம்.

தொடக்கத்தில் அந்நியனாகத் தெரியும் ஹென்றி, எதையும் கூர்ந்து கவனிக்கும் ஆர்வத்தாலும் தீர்ப்பிடாத அணுகுமுறையாலும் படிப்படியாக நெருக்கமாகிறான். அவனுடைய பார்வையை வாசகரும் புரிந்துகொள்ளும்படி கதை அமைந்திருக்கிறது. கிராமத்தின் மற்ற பாத்திரங்களும் நன்கு உருவாக்கப்பட்டு நம்பிக்கையளிக்கிறார்கள். ஆனால் கதை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பது தெளிவில்லாததால், சில இடங்களில் தொடர்ந்து படிப்பதற்கான பிடிப்பு குறைகிறது. சொல்லும் விதத்திற்காகவும் பாத்திரங்களுக்காகவும் வாசிக்கலாம்.

காலத்தை முந்திய சிந்தனைகளுடன் மனதுக்கு இதமளிக்கும் நாவல். நல்லியல்புகள் கொண்ட பாத்திரங்களுக்குள்ளும் உணர்வுச் சுமைகள் இருக்கின்றன; ஹென்றி மட்டும் விதிவிலக்காகத் தெரிகிறான். ஜெயகாந்தன் விரும்பும் இலட்சிய மனிதனின் வடிவமாக அவனைப் பார்க்க முடிகிறது. இப்படியொரு உலகில் வாழ வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தையும், நம் பழக்கங்களும் பிடிவாதங்களும் அதற்கு இடமளிக்குமா என்ற தவிப்பையும் கதை ஏற்படுத்துகிறது. எதிர்பார்த்ததைவிட நிறைவான வாசிப்பு.

ஹென்றியை மையமாகக் கொண்ட இந்த நாவலில், ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கிறது. ஹென்றி மட்டுமல்லாமல் துரைக்கண்ணு, தேவராஜன், அக்கம்மா உள்ளிட்ட மற்ற பாத்திரங்களும் நினைவில் நிற்கிறார்கள். மனிதர்களை முன்முடிவின்றி அணுகுவது, சிறிய விஷயங்களில் மகிழ்வது போன்ற சிந்தனைகள் கதையோடு இயல்பாகப் பொருந்துகின்றன. அவை கதைக்கு வெளியே நம் வாழ்க்கையையும் யோசிக்க வைக்கின்றன.

வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் விதத்தில் மாற்றத்தைத் தூண்டும் நாவல் இது. சாதி, மதக் கட்டமைப்புகளுக்கு வெளியே நிற்கும் ஹென்றியின் பார்வையில் கிராமத்தை அணுகுவது புதிய அனுபவமாகிறது. வழக்கமாகக் கவனிக்காமல் கடந்துபோகும் காட்சிகளைக்கூட நின்று ரசிக்கலாம் என்ற எண்ணத்தை அவன் உருவாக்குகிறான். கதையின் சுவாரசியத்தோடு, அன்றாட வாழ்வை மேலும் கவனத்துடன் அணுகும் ஒரு முறையையும் ஜெயகாந்தனின் எழுத்து உணர்த்துகிறது.

வளர்ப்புத் தந்தையின் நினைவுகளைத் தேடி கிருஷ்ணராஜபுரம் வரும் ஹென்றிக்கு, கிராமத்து அன்றாட நிகழ்வுகளே ஆர்வத்தையும் வியப்பையும் தருகின்றன. விசித்திரமாகத் தோன்றினாலும் எளிமையாக வாழ்வை ரசிக்கும் அவனது இயல்பு ஈர்க்கிறது. சுற்றியுள்ள பாத்திரங்களும் கவனத்தைக் கவர்கின்றன. மதம், நம்பிக்கை, மகிழ்ச்சி குறித்த உரையாடல்களில், குழந்தை மனத்தைத் தக்கவைத்துக்கொண்டு வாழ்வைப் பார்க்கும் எண்ணம் முக்கியமாகத் தெரிகிறது.

இவ்வளவு நல்லவனாக ஒருவன் இருக்க முடியுமா என்ற கேள்வியை ஹென்றி எழுப்புகிறான். சில நேரங்களில் குழந்தைபோல் தெரியும் அவனது முதிர்ச்சியும் தர்க்கமும் வேறு தருணங்களில் வியக்க வைக்கின்றன. கிட்டத்தட்ட எல்லோரும் நல்லவர்களாக இருந்தாலும் கதை ஆழமின்றிப் போகவில்லை. கிராமத்தின் சாதி, மதம், தொழில் சார்ந்த வேறுபாடுகள் நுட்பமாகப் பேசப்படுகின்றன. மனிதர்களைப் பார்த்தவுடனே தீர்ப்பளிக்கும் பழக்கத்தைச் சிந்திக்க வைத்து, அமைதியையும் நிறைவையும் தரும் நாவல்.

சாதி, மதப் பிரிவுகளைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் குழந்தை மனத்துடன் வாழும் ஹென்றி, தந்தையின் வீட்டையும் தனக்கான உறவுகளையும் தேடிச் செல்கிறான். அவன் சந்திக்கும் பாத்திரங்கள் நம்முடைய பல உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன. அதிகம் உடைமை சேர்க்க விரும்பாத அவனது மனப்போக்கு, வாழ்வில் பணத்தைவிட அன்புகாட்டும் மனிதர்கள் முக்கியம் என்ற எண்ணத்தைத் தருகிறது. தேவராஜனைப் போன்ற நண்பன் கிடைத்தால் வாழ்க்கை எவ்வளவு இனிதாக இருக்கும் என்றும் தோன்றுகிறது.

மீள்வாசிப்பிலும் பழைய வாழ்க்கையின் நினைவுகளை உயிர்ப்பிக்கும் நாவல்; ஜெயகாந்தனின் படைப்புகளில் ஓர் உச்சமாகத் தெரிகிறது. ஹென்றி யாரையும் மறக்காமல் காட்டும் அக்கறை நெகிழ வைக்கிறது. சாதாரணப் பாட்டும் கூத்தும்கூட மனிதர்களுக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியைத் தருகின்றன என்பதை எளிமையாகச் சொல்கிறார். முன்னுரையில் குறிப்பிட்ட இரண்டாம் பகுதி எழுதப்படாமல் போனது ஏக்கத்தை ஏற்படுத்தினாலும், தொடர்ச்சியை வாசகரே கற்பனை செய்துகொள்ள இடமிருக்கிறது.

வளர்ப்புத் தந்தையின் ஊருக்கு வரும் ஹென்றி சந்திக்கும் மனிதர்களும் பெறும் அனுபவங்களும் கதையாக விரிகின்றன. பப்பாவிடம் அவன் கொண்டிருக்கும் பாசமும் மரியாதையும் கவர்கின்றன. தேவராஜனுடன் உருவாகும் நட்போ, இப்படியொரு நண்பன் கிடைக்க மாட்டானா என்று ஏங்க வைக்கிறது. பலதரப்பட்ட மனிதர்கள் இடம்பெறும் இந்த நாவல், ஜெயகாந்தனின் எழுத்து காலம் கடந்தும் நிலைப்பதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு.