சுமார் அறுபது பக்கங்களுக்குள் அமைந்த இந்தக் குறுநாவல், அளவில் சிறியதாயினும் ரசித்து வாசிக்க நிறைய கொண்டிருக்கிறது. அறுபதுகளில் எழுதப்பட்ட சிறந்த படைப்பு இது. விரைவில் படித்துவிடக்கூடிய நூலாக இருந்தாலும் வாசிப்பில் ஆழ்ந்து அனுபவிக்க இடமுள்ளது. படித்துப் பார்க்கலாம்.

சுந்தர ராமசாமியின் முன்னுரையே பல விஷயங்களைச் சொல்லிவிடுகிறது. நகுலனை அறிந்துகொள்ள நல்ல தொடக்கமாக அமையும் நூல்.

சிறிய நாவல் என்றாலும் நல்ல வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது. வழக்கத்திலிருந்து மாறுபடும் கதையோட்டமும் குறிப்பாக அதன் கிண்டலும் ரசிக்க வைக்கின்றன. விளைவுகளைப் பொருட்படுத்தாத தந்தை, பொறுப்பற்ற மகன் ஆகியோரின் கதையில் பலவிதமான உணர்வுகளை நகுலன் வெளிப்படுத்துகிறார்.

வாழ்க்கை அனுபவங்களை அப்படியே பதிவு செய்வதோடு நகுலனின் எழுத்து நின்றுவிடுவதில்லை. அவற்றை இலக்கியமாக மாற்றும் கலைத்திறனே வியக்க வைக்கிறது. அந்தச் செறிவான உருவாக்கம் புதுவிதமான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது.

அறுபத்து மூன்று பக்கங்களையே கொண்ட இதை நாவல் என்று அழைக்கலாமா என்ற கேள்வி வாசித்த பிறகும் நீடிக்கிறது. அதே நேரத்தில் அடர்த்தியான மொழியும் தத்துவார்த்தமான நடையும் அந்தப் பெயருக்கு வலுச் சேர்க்கின்றன. இளமைக்கால அலைக்கழிப்பையும் மனம் இயங்கும் விதத்தையும் வெளிப்படையாகச் சொல்லும் எழுத்து, ஆதவனின் நடையை நினைவூட்டுகிறது.