Reviews for நீர்வழிப் படூஉம்

குடிநாவிதர்களின் வாழ்வியல் வலிகளையும் குடும்ப உறவுகளின் சிக்கல்களையும் ஆழமாக உணர்த்துகிறது இந்த நாவல். பிரிவின் ஏக்கம், உடன்பிறந்தோரின் பாசம், உறவுகளுக்கான தேவை ஆகியவை பல இடங்களில் நெகிழச் செய்கின்றன. தேவிபாரதியின் இறுக்கமான நடை தொடக்கத்தில், குறிப்பாகப் புதிய வாசகர்களுக்குச் சிரமமாக இருக்கலாம்; நான்கைந்து அத்தியாயங்களுக்குப் பிறகு பிடிபடுகிறது. படைப்புக்கு ஏற்ற அந்த நடையும் வட்டார மொழியின் பயன்பாடும் சிறப்பு. முடிவு தரும் அதிர்ச்சியும் மனதில் நீடிக்கிறது.

கிராமத்து மனிதர்கள் எல்லோரும் வெள்ளந்திகள் என்ற பிம்பத்தை உடைத்து, அவர்களது அன்பையும் குறைகளையும் இயல்பாகக் காட்டுகிறது இந்த நாவல். உறவுகளின் வழியே ஓர் ஊரின் வாழ்வையும் அழிவையும் உணர்த்தும் கதை இது. முடிவை அமைத்திருக்கும் விதம் நுட்பமானது. ஆனால் கதைசொல்லியின் தொடர்ந்த குறுக்கீடு, கதாபாத்திரங்களோடு முழுமையாக ஒன்றுவதைத் தடுக்கிறது. அந்த இடறலையும் தாண்டி உடையாம்பாளையமும் அதன் மனிதர்களின் உணர்வுகளும் மனதில் தங்குகின்றன.

உறவுகளில் அன்பும் வெறுப்பும் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்களை எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் சொல்லும் நாவல். காலம் முன்னும் பின்னுமாக நகர்வதால், யார் யாருக்கு என்ன உறவு என்று புரிந்துகொள்ளத் தொடக்கத்தில் அறுபது எழுபது பக்கங்கள் வரை பொறுமை தேவைப்படுகிறது. அந்தக் குழப்பத்தைக் கடந்தால் கதை வலுவாக ஈர்க்கிறது. கொங்குத் தமிழின் நெருக்கமும் மனித உறவுகளின் நுட்பமான சித்தரிப்பும் நம் உறவுகளைத் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கின்றன. நேரம் ஒதுக்கி வாசிக்க வேண்டிய முக்கியமான படைப்பு.

காரு மாமாவின் இறப்பிலிருந்து முன்னும் பின்னுமாக நகரும் கதை, அவரது வாழ்க்கையோடு கொங்கு மண்ணின் வாழ்வியலையும் நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. குடிநாவிதர்களின் ஊழியம், குழந்தைகளின் விடுமுறை விளையாட்டுகள், உறவுகளைப் பிரிந்த மனிதனின் தனிமை ஆகியவை மனதில் பதிகின்றன. ஒரு மனிதனின் துயரங்களையும் சிறு மகிழ்ச்சிகளையும் கொண்டு ஒரு சமூகத்தின் வாழ்க்கையை உணர்த்தும் படைப்பு. கொங்கு வட்டார மொழியை தேவிபாரதி கையாண்டிருக்கும் விதம் சிறப்பு.

மிகச் சிறந்த புத்தகம்; எழுத்துநடையும் மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.

காரு மாமாவின் மரணத்தைச் சுற்றி, குடிநாவிதர்களின் வறுமையையும் உறவுகளையும் உயிரோட்டத்துடன் பதிவு செய்கிறது நாவல். உரையாடல்களைவிட விவரணைகளே அதிகம்; கடினமான வட்டார மொழி, உறவுமுறைகளின் தெளிவற்ற அறிமுகம், கோர்வையற்ற கதைசொல்லல் ஆகியவை வாசிப்புக்குச் சவாலாகின்றன. போகப்போகக் கதையுடன் ஒன்ற முடிகிறது. நிதானமாக நகர்ந்தாலும், இறுதியில் தாயக்கர விளையாட்டைக் கதைசொல்லியின் வாழ்வோடு இணைக்கும் விதம் சிறப்பு. விளிம்புநிலை மக்களின் வலியை உணர்த்தும் படைப்பு.

காரு மாமா, பெரியம்மா உள்ளிட்ட மனிதர்கள் நமக்கு நெருக்கமான உறவுகளாகத் தோன்றுகிறார்கள். குடிநாவிதர்களின் சடங்குகளையும் ஒப்பாரியின் ஆழத்தையும் மேலும் புரிந்துகொள்ளத் தூண்டும் எழுத்து. மரணம் உறவுகளுக்கிடையிலான தயக்கங்களை உடைத்து மன்னிப்புக்கு வழிவகுப்பதை நெகிழ்ச்சியுடன் உணர்த்துகிறது. குடும்ப நினைவுகளை மீட்டெடுக்கும் இந்த நாவலின் மனிதர்களும் தேவிபாரதியின் எழுத்தும் வாசிப்புக்குப் பின்னும் மனதில் தங்குகின்றன.

ஒரு துயரச் சம்பவத்தில் தொடங்கும் நாவலுக்குள் நுழைவது முதலில் எளிதல்ல; கவனமும் முயற்சியும் தேவைப்படுகின்றன. அதன் பிறகு கதை சுவாரசியமாக நகர்கிறது. கோவைப் பகுதியைச் சுற்றி வாழும் குடிநாவிதர்களின் வாழ்க்கையை அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. குடும்பப் பிரிவின் அச்சத்தைத் தொடும் கதை என்றாலும், முடிவு மனதுக்கு இதமளிக்கிறது.

மண்ணையும் மக்களையும் செயற்கைப் பூச்சின்றி உயிரோட்டமாகப் படைத்திருப்பதே இந்த நாவலின் சிறப்பு. காரு மாமாவும் பெரியம்மாவும் வறுமைக்கிடையில் குடும்பத்தைத் தாங்குவதன் வழியே உறவுகளின் அன்பு வெளிப்படுகிறது. கோபமும் கசப்பும் இருந்தாலும் மனிதர்களை மீண்டும் இணைக்கும் பாசத்தை உணர்வுபூர்வமாகச் சொல்கிறது. காரு மாமா முடிதிருத்தும் கடையில் தன் உருவத்தைப் பார்க்கும் காட்சி குறிப்பாகத் தாக்கம் தருகிறது. மனித வாழ்வில் அன்பின் தேவையை வலியுறுத்தும் சிறந்த படைப்பு.

காரு மாமாவையும் அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் கொண்டு குடிநாவிதர்களின் வாழ்வை அறிமுகப்படுத்தும் முக்கியமான நாவல். ஊராரின் மருத்துவத் தேவைகளுக்குப் போற்றப்பட்டவர்கள் சாதியால் இழிவுபடுத்தப்பட்ட முரண்பாட்டை நன்றாகக் காட்டுகிறது. உறவுச் சிக்கல்கள், ஒப்பாரிப் பாடல்கள், கொங்கு வட்டார வாழ்வு ஆகியவை தாக்கத்துடன் பதிவாகின்றன. எனினும், பல பாத்திரங்களை மனதில் பதியவைத்துக்கொள்ள நீண்ட வாசிப்பு தேவைப்படுகிறது. காட்சிகளும் உரையாடல்களும் நெருக்கமான குடும்ப நினைவுகளைத் தூண்டும் வகையில் அமைந்துள்ளன.