Reviews for மீண்டும் ஜீனோ

தொழில்நுட்பம் வளர்ந்தாலும் ஆட்சி மக்களின் நலனுக்காகச் செயல்படுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது இந்த நாவல். தானே கற்றுக்கொள்ளும் ஜீனோவின் சாகசங்களோடு, விடுதலையை விரும்பும் இயந்திரத்துக்கும் துரோகம் செய்யும் மனிதர்களுக்கும் உள்ள முரண் கூர்மையாக வெளிப்படுகிறது. புரட்சியை வேறொருவர் நிகழ்த்துவார் என்று காத்திருக்கும் மக்களையும் விமர்சிக்கிறது. ஆனால் உலகம் நவீனமானாலும் நிலாவைப் போன்ற பெண்கள் ஆண்களின் போகப்பொருளாகவே சித்தரிக்கப்படுவது ஏமாற்றம்.

நகலாக்கம், கணினி ஊடுருவல், மாயத்தோற்றங்கள் எனச் சுஜாதாவின் அறிவியல் கற்பனை வியக்க வைக்கிறது. ஜனநாயகத்தைச் சாடும் நையாண்டியும் ரசிக்கும்படி இருக்கிறது. ஆனால் ஜீனோவை உயர்த்திக் காட்ட மனிதர்கள் அளவுக்கு மீறி அறிவற்றவர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். நிலா ஆட்சித் தலைவியாக இருப்பதற்கான காரணமும் விளங்கவில்லை. பலவீனமான எதிரிகளும் அளவுக்கு மீறிய நாயகத் துதியும் மசாலா படத்தை நினைவூட்டுகின்றன. பரபரப்பான கதையில் நாயக பிம்பத்தைச் சற்றுக் குறைத்திருக்கலாம்.

எண்பது, தொண்ணூறுகளில் எழுதப்பட்ட நூலில் இத்தனை அறிவியல் சிந்தனைகள் இருப்பது வியப்பளிக்கிறது. அடுத்த அத்தியாயத்தை உடனே படிக்கத் தூண்டும் விறுவிறுப்பு உண்டு. ஜனநாயகத்தின் மீதான ஆசிரியரின் அவநம்பிக்கையும் வெளிப்படுகிறது. சில இடங்கள் ஜார்ஜ் ஆர்வெலின் விலங்குப் பண்ணையை நினைவூட்டுகின்றன. ஆனாலும் படித்து முடிக்கும்போது உள்ளடக்கம் பழையதாகவும் இக்காலத்துக்குப் பொருந்தாததாகவும் தோன்றுகிறது.

என் இனிய இயந்திராவில் விடுபட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கும் இந்தத் தொடர்ச்சியில் ஜீனோ மீண்டும் கவர்கிறது. அதன் அரசியல் பேச்சும் பொறாமையும் தனி ரசனை. தொழில்நுட்பம் மனித உணர்வுகளையும் சமூகத்தையும் மழுங்கடிக்கும் நிலையைச் சுஜாதா திறமையாகக் கதையாக்குகிறார். மனிதன் உருவாக்கியவை அவனையே ஆளும் நிலை வந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தை எழுப்பும் கற்பனை இது.