Reviews for மீண்டும் ஜீனோ

நன்றாக இருக்கிறது.

என் இனிய இயந்திராவுக்கு அருமையான தொடர்ச்சி; சுஜாதாவின் எழுத்தும் சிறப்பு. ஜீனோ எந்திரன் படத்தின் சிட்டியை நினைவூட்டினாலும், கதை மிகவும் வேறுபட்டது. சிறந்த அறிவியல் புனைகதை.

அருமையான தொழில்நுட்பத் திரில்லர். ஜீனோவின் பாத்திரத்தில் சுஜாதாவையே பார்க்க முடிகிறது.

எண்பதுகளிலேயே இப்படியொரு கதையைச் சிந்தித்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது. மனிதர்களை எண்களால் அடையாளப்படுத்தும் எதிர்காலக் கற்பனை கவனிக்க வைக்கிறது. இன்றைக்குச் சில அம்சங்கள் பழையதாகத் தோன்றினாலும், இன்னும் புதுமை குன்றாத பகுதிகள் இருக்கின்றன.

தமிழில் குறைவாக உள்ள பிறழ்ந்த எதிர்காலச் சமூகத்தைச் சித்தரிக்கும் புனைவுகளில் இது சிறப்பான ஒன்று. சில பாத்திரங்கள் மிக மோசமாகக் காட்டப்படுவதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் எளிய வழிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர்கள் வாழும் அந்தச் சமூகத்துக்கு இத்தகைய சித்தரிப்பு பொருந்துகிறது. ஆங்காங்கே ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் சாயல் தெரிந்தாலும் சிறந்த படைப்பு.

என் இனிய இயந்திராவைவிடவும் இந்தப் பாகம் சிறப்பாக இருக்கிறது; இரண்டுமே அருமையான படைப்புகள். வேகமான கதைப்போக்கும், உணர்ச்சியையும் தத்துவத்தையும் இணைக்கும் முடிவும் கவர்கின்றன. ஜீனோவிடம் சுஜாதாவின் சாயலையே பார்க்க முடிகிறது. ஆனால் சிபிக்கும் மனோவுக்கும் என்ன ஆனது என்ற கேள்வி மிஞ்சுகிறது. இன்னொரு தொடர்ச்சி வேண்டும் என்ற ஆசையும் ஏற்படுகிறது.

முழுவதும் அறிவியல்மயமான உலகத்தைக் கற்பனை செய்திருக்கும் சுஜாதாவின் திறன் வியக்க வைக்கிறது. நிலாவை முன்னிறுத்தி அதிகாரத்தைத் தங்கள் கையில் வைத்திருக்கும் ரவி, மனோவுக்கு எதிராக ஜீனோ தன் அறிவையும் தந்திரங்களையும் பயன்படுத்துகிறது. நிலாவுக்கு உதவும் அந்த இயந்திர நாயின் மோதலை மையமாகக் கொண்ட இந்த நாவல் சிறப்பான படைப்பாக அமைந்துள்ளது.

சுஜாதாவின் ரசிகர்களுக்கு மட்டுமல்ல, மற்றவர்களுக்கும் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல். அன்றே இத்தகைய தொழில்நுட்பக் கற்பனைகளைக் கதைக்குள் கொண்டுவந்த அவரது அறிவு வியக்க வைக்கிறது. காலத்தை முந்திச் சிந்தித்த எழுத்தாளராக அவர் தோன்றுகிறார். சில வசனங்கள் எந்திரன் படத்தின் உரையாடல்களை நினைவூட்டுவதும் இந்த நாவலை வாசிக்கும்போது கவனிக்கத்தக்கது.

முதல் பாகத்தைவிட இது பரவாயில்லை என்றாலும் கதையில் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. ஜனநாயகத்தை ஒழுங்கின்மையுடன் இணைத்து, சர்வாதிகாரத்தைச் சாதகமாகக் காட்டும் பார்வை கடுமையாக உறுத்துகிறது. யார் தலைவராக வந்தாலும் சிந்திக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ளும் கூட்டமாக மக்களைச் சித்தரித்திருப்பதும் ஏற்க முடியவில்லை. இந்த அரசியல் பார்வையைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால், எந்திரன் படம் பார்ப்பதுபோல் பொழுதுபோக்குக்காக வாசிக்கலாம்.

அத்தியாயத்துக்கு அத்தியாயம் ஜீனோவின் மீது மதிப்பு கூடுகிறது. அக்கறையும் நேர்மையும் நட்பும் கொண்ட இந்த இயந்திரம், தானே கற்றுக்கொள்ளும் திறனைப் பிறருக்கு உதவவே பயன்படுத்துவது அழகு. சுயநலமற்ற அதன் பண்பில் கற்றுக்கொள்ள நிறைய இருக்கிறது. உணர்ச்சிகரமான இறுதிப் பகுதியும், வாழ்வின் நிலையாமையைப் பற்றிய அதன் விளக்கத்துடன் பகவத்கீதையை ஒப்பிடும் விதமும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன.