Reviews for மீண்டும் ஜீனோ

செயற்கை நுண்ணறிவு உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பங்களைக் கதைக்குள் பயன்படுத்தியிருக்கும் விதமும், சுருக்கமான வசனங்களில் நிறையச் சொல்லும் சுஜாதாவின் பாணியும் சிறப்பு. ஆங்காங்கே வயதுவந்தோருக்கான வர்ணனைகள் உள்ளன. தொழில்நுட்பச் சொற்கள் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையினருக்கு எளிதாகப் புரிந்தாலும், பிற வாசகர்களுக்குச் சற்றே முயற்சி தேவைப்படலாம். என் இனிய இயந்திராவைப் படித்துவிட்டு அணுகத்தக்க அருமையான அறிவியல் புனைகதை.

தேவையில்லாமல் நீளும் இந்தத் தொடர்ச்சி, அருமையான என் இனிய இயந்திராவுக்கு முழு நியாயம் செய்யவில்லை. ஜீனோவைப் புகழ்வதே இதன் மையமாகிவிட்டது போலிருக்கிறது.

எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்திய என் இனிய இயந்திராவுக்கு வந்திருக்கும் சுமாரான தொடர்ச்சி.

மக்களை இவ்வளவு முட்டாள்களாகச் சித்தரித்திருப்பதை ஏற்க முடியவில்லை. ஆனால் ஜீனோ மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.

முதல் பாகம் மிகவும் நன்றாக இருந்தது; இந்தப் பாகமோ கொஞ்சம் இழுவையாக இருக்கிறது.

என் இனிய இயந்திராவைப் படிக்காமலேயே புரிந்துகொள்ளக்கூடிய தனித்தன்மை இந்தத் தொடர்ச்சிக்கு இருக்கிறது. ஜீனோ என்ற இயந்திரம், மனித உணர்வுகளும் அவற்றால் விளையும் அழிவும் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது. கோபம், நான் எனும் அடையாளம் போன்ற தத்துவ விசாரணைகளும் கதைக்குள் வருகின்றன. அறிவியலையும் வேகமான கதைப்போக்கையும் இணைத்திருக்கும் சுஜாதாவின் எழுத்து ரசிக்க வைக்கிறது.

தொழில்நுட்பக் கருத்துகளை விரிவாக எடுத்துச் சொல்லும் இந்த நூல், அன்புக்கு மனிதன் என்றும் இயந்திரம் என்றும் வேறுபாடில்லை என்பதையும் உணர்த்துகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு, தரவுச் சேமிப்பு போன்றவற்றைக் கதையில் பயன்படுத்தியிருக்கும் விதம் கவனிக்க வைக்கிறது. இன்றைய தொழில்நுட்பச் சூழலோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கும்போது சுஜாதாவின் தொலைநோக்குக் கற்பனை வியப்பளிக்கிறது.

என் இனிய இயந்திராவில் விடுபட்ட கேள்விகளுக்குப் பதில் தரும் இந்தத் தொடர்ச்சியில், மற்ற பாத்திரங்களை முந்திக்கொண்டு ஜீனோ நிற்கிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு முதல் தரவு மறையாக்கம் வரை பல தொழில்நுட்பக் கருத்துகளைக் கதைக்குள் கொண்டுவந்த விதம் வியக்க வைக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் பேசத்தக்க கற்பனையும், ஜனநாயகத்தைச் சீண்டும் வசனத்தில் தெரியும் சுஜாதாவின் தனிப்பாணியும் குறிப்பிடத்தக்கவை.

அருமையான அறிவியல் புனைகதை!

தொழில்நுட்பப் பேச்சுகளாலும் தனித்துவத்தாலும் மற்ற பாத்திரங்களைத் தாண்டி ஜீனோவே கவனத்தை ஈர்க்கிறது. ஆனால் அத்தியாயங்களுக்கு இடையே தொடர்பு விடுபடுவதும் தொடங்கிய காட்சிகள் அந்தரத்தில் நிற்பதும் வாசிப்பைத் தடுமாறச் செய்கின்றன. ஜனநாயகத்தைச் சுஜாதா கேலி செய்யும் பார்வையும் வெளிப்படுகிறது. கதைக்குப் பொருத்தமான முடிவு அமைந்தாலும், இன்னொரு பாகத்துக்கான வாய்ப்புகள் இருப்பதால் அதன் தொடர்ச்சியை வாசிக்க முடியாத ஏக்கம் மிஞ்சுகிறது.