Reviews for கரைந்த நிழல்கள்

ஒரு படம் பாதியில் நின்றுவிட்டால், அதை நம்பியிருக்கும் தினக்கூலித் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை என்னவாகும்? அறுபதுகளின் தமிழ்ச் சினிமாவைப் பின்னணியாகக் கொண்டு, படப்பிடிப்பின்போதும் அது கைவிடப்பட்ட பிறகும் அவர்களின் நிலையை இந்த நாவல் காட்டுகிறது. சினிமாவிலும் திரைப்பட உருவாக்கத்திலும் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு நல்ல வாசிப்பு. சுஜாதாவின் கனவுத் தொழிற்சாலையையும் சேர்த்துப் படித்தால், அந்தக் காலத் திரையுலகைப் பற்றிய வாசிப்பு மேலும் நினைவில் நிற்கும்.

வழக்கமான நாவல் அமைப்போ, ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி நகரும் கதையோ இதில் இல்லை. ஒவ்வோர் அத்தியாயமும் வெவ்வேறு மனிதர்களின் பார்வையில் தமிழ்த் திரையுலகின் அன்றாடத்தைச் சொல்கிறது. தயாரிப்பாளர் ரெட்டியார், உதவி இயக்குநர் வேணுகோபால் போன்ற சில பாத்திரங்கள் ஆச்சரியப்படுத்துகின்றன. மனிதர்களையும் அவர்களின் சூழலையும் தெளிவாகக் கண்முன் நிறுத்தும் அசோகமித்திரனின் எழுத்தே வாசிப்பில் பிடிப்பைத் தருகிறது. படித்துப் பார்க்கலாம்.

சினிமாவின் பிரம்மாண்டத்தை விடுத்து, குறைந்த சம்பளத்தில் நாட்களைக் கடத்தும் தொழிலாளர்களின் வாழ்வைப் பேசுவதில் இந்த நாவல் வேறுபடுகிறது. திரையில் சில நொடிகளே தெரியும் காட்சிக்குப் பின்னுள்ள உழைப்பையும் கவனிக்க வைக்கிறது. வெவ்வேறு பின்னணியிலிருந்து வந்தவர்கள் சினிமாவில் இணைகிறார்கள். பணத்தையும் புகழையும் அடைந்துவிட்டால் வாழ்க்கை நிறைவடைந்துவிடுமா என்ற கேள்வியையும் நாவல் முன்வைக்கிறது.

பணமும் புகழும் பெற்றவர்களல்லாமல், திரைக்குப் பின்னால் உழைக்கும் சாதாரண மனிதர்களை நாவல் மையப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் வேறொரு கதாபாத்திரத்தின் பார்வையில் சிறுகதைபோல அமைவது வித்தியாசமான அனுபவம். வேலைச் சிக்கல்களும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் வழியாகத் திரைத்துறையின் நிலையின்மை வெளிப்படுகிறது. அசோகமித்திரனின் மற்ற நாவல்களையும் வாசிக்கத் தூண்டும் நூல்.

மனிதர்களின் உளவியலை விரித்துச் சொல்லாமல், அவர்கள் பங்கேற்கும் சிதறிய நிகழ்வுகளால் வாழ்க்கையை உணர்த்துவது அசோகமித்திரனின் தனித்துவம். சினிமா அவர்களை இயக்கினாலும், படமெடுப்பதைவிட உணவும் போக்குவரத்தும் மையம் பெறுகின்றன. சமூக நெருக்கடிகளுக்குள் தவிப்பவர்களை விலகி நின்று சொல்லும் நடை கவனிக்கத்தக்கது. நிகழ்வுகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பின்மையே அவற்றின் தொடர்புகளை வாசகர் கண்டுகொள்ள உதவுகிறது.

எளிமையாகத் தோன்றும் இந்தக் குறுநாவல், திரையுலகின் பின்னணியில் வாழும் சாதாரண மனிதர்களை நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. யதார்த்தமும் சுருக்கமான, எளிய கதைசொல்லலும் இதன் சிறப்புகள். பின்நவீனத்துவ உத்திகளை அறிந்து வாசிப்பது இதைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். வாசகர் ஆழ்ந்து அணுகும்போது அதன் செறிவு புலப்படுகிறது. குறிப்பாகத் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான உரையாடல் மனதில் நிற்கிறது.

சினிமாவைவிட அதில் வாழ்வைத் தேடி அலைபவர்களே நாவலின் மையம். நிலையான வருமானமற்ற உதவி இயக்குநர் முதல் வசதியிருந்தும் நிம்மதியற்ற முதலாளி வரை பலருக்கும் இடமளிக்கிறது. ஒருவரை மட்டும் முதன்மைக் கதாபாத்திரமாக்காத அமைப்பு தனித்துவமானது. குறிப்பாக ராஜ்கோபாலின் தோல்வியும் வேதனையும் நெகிழ வைக்கின்றன. சினிமாவை நோக்கி வரும் மனிதர்களின் கனவுகள் இன்னமும் தொடர்வதை நினைக்க வைக்கும் நாவல்.

முதல் ஐந்து அத்தியாயங்கள் நன்றாக எழுதப்பட்டு ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன. அதே அக்கறை இறுதிவரை தொடரவில்லை. இருந்தாலும், நல்லதொரு எழுத்துச் சோதனை என்ற வகையில் பாராட்ட வேண்டிய நாவல்.

சினிமாவின் ஆடம்பரத்துக்குப் பின்னால் சிதைந்துபோகும் மனிதர்களைப் பற்றிய சிறப்பான பதிவு. பசியிலும் கனவுகளைத் துரத்திப் பிழைக்கும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் அருமையாக அமைந்திருக்கிறது.

சினிமாவின் மயக்கத்துக்குப் பின்னுள்ள மனிதர்களின் அன்றாட இன்னல்களையும் வாழ்வின் அபத்தங்களையும் அசோகமித்திரன் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார். திரைத்துறை என்ற எல்லையைக் கடந்து, அந்த மனிதர்களின் உணர்வுகளையும் மனநிலையையும் பேசுவதில்தான் நாவலின் பெருமை இருக்கிறது.