Reviews for கரைந்த நிழல்கள்

சினிமாவின் கவர்ச்சிக்குப் பின்னுள்ள நிலையற்ற, அநீதியான உலகத்தைச் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கும் முக்கியமான நாவல். திரைத்தயாரிப்பின் இந்த முகத்தை எடுத்துக்காட்டுவதில் சுஜாதாவின் கனவுத் தொழிற்சாலையுடன் சேர்த்துக் குறிப்பிடத்தக்கது.

சினிமாத்துறையைப் பற்றிய மிக முக்கியமான படைப்பு. காலவரிசையில் அமையாத அத்தியாயங்களும், ஒரே நிகழ்வை வெவ்வேறு பாத்திரங்களின் பார்வையில் சொல்லும் முறையும் சிறப்பாக உள்ளன. வழக்கமான தொடக்கம், உச்சம், முடிவு என்ற கட்டமைப்புக்கு உட்படாத கதையாடல் இதன் தனித்தன்மை. எழுதப்பட்டு பல ஆண்டுகள் கடந்தும் நாவல் வடிவத்தில் ஒரு முக்கிய சாதனையாகத் திகழ்கிறது.

குறைந்த பக்கங்களிலேயே ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நடை. படப்பிடிப்பின் பரபரப்பு, ஊதியச் சிக்கல்கள், தயாரிப்பாளருக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான உரையாடல் எனத் திரைத்துறையின் வாழ்க்கை தத்ரூபமாக விரிகிறது. ஒரே விஷயத்தை முன்னிறுத்தாமல், ஒன்றோடொன்று இணைந்த மனிதர்களின் கதைகள் வழியே நாவல் நகர்கிறது. கதைசொல்லும் உத்திகளை முழுதாக உணர மறுவாசிப்பும் தேவைப்படுகிறது. வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

சினிமாவில் பணமும் புகழும் கிடைத்தவர்களுக்கும் தோற்றவர்களுக்கும் துன்பம் தொடர்கிறது. தயாரிப்பாளர் முதல் துணை நடனக் கலைஞர்கள் வரை வெவ்வேறு நிலையில் இருப்பவர்களின் அவலத்தை அசோகமித்திரன் நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறார். திரைத்துறையின் ஆடம்பரமும் கவர்ச்சியும் மறைத்திருக்கும் வாழ்க்கையை இந்த நாவல் வெளிக்கொண்டு வருகிறது.

கைவிடப்பட்ட ஒரு திரைப்படத்தைச் சார்ந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கையை நேர்க்கோட்டில் சொல்லாமல், ஒவ்வொருவரின் பார்வையிலும் விரிக்கிறார் அசோகமித்திரன். நட்சத்திரங்களுக்கு அப்பால் நடனக் கலைஞர்கள், ஓட்டுநர்கள், உதவியாளர்கள் எனப் பலரது உழைப்பில் சினிமா உருவாவதை நாவல் உணர்த்துகிறது. அதை நம்பி வாழ்பவர்களின் கனவுகள், குடும்பச் சூழல், கஷ்டங்கள் வழியே திரைத்துறையின் நிதர்சனம் வெளிப்படுகிறது.

திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தில் பணிபுரிவோரின் வாழ்க்கையைப் பல்வேறு நிகழ்வுகள் வழியாகக் காட்டுகிறது. பட உருவாக்கத்தின் வெவ்வேறு கட்டங்களைச் சொல்லும் அத்தியாயங்களில், இந்த உலகில் மனிதர்களின் நிலை எவ்வளவு திடீரென மாறிவிடுகிறது என்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.

கதை வறட்சியாகத் தோன்றி வாசிப்பில் தொடர்ந்து ஈடுபட முடியவில்லை. அசோகமித்திரனின் நடையைப் புரிந்துகொள்ளும் வாசிப்புப் பக்குவம் இன்னும் தேவைப்படுகிறதோ என்ற சந்தேகமும் உள்ளது. தமிழ் இலக்கியத்தில் மேலும் பரிச்சயம் பெற்ற பிறகு மறுவாசிப்பில் அணுகிப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

குறைபாடுள்ள மனிதர்களையும் தீர்ப்பளிக்காமல் சித்தரிப்பதில் அசோகமித்திரனின் தனித்தன்மை தெரிகிறது. ஒவ்வொரு பாத்திரத்திற்கும் தனி அத்தியாயம் இருந்தாலும், பிறரது வாழ்க்கையிலும் அவர்கள் தொடர்ந்து இடம்பெறுகிறார்கள். திரைத்துறையின் ஏராளமான சிக்கல்களைச் சொல்லும் நாவல், அவற்றை நாடகமாக்குவதில்லை. எளிய வாக்கியங்கள் ஆழமாகத் தாக்குகின்றன. மறுவாசிப்பிலும் இதன் தனித்துவம் குறையவில்லை.

பிரம்மாண்டமாகத் தோன்றும் திரைத்துறைக்குள் தினக்கூலிகள் எதிர்கொள்ளும் வறுமை, உழைப்புச் சுரண்டல், அடக்குமுறை ஆகியவற்றைச் சிறப்பாகப் பதிவு செய்கிறது கரைந்த நிழல்கள். அசோகமித்திரனின் புலிக் கலைஞன் சிறுகதையையும் இதனுடன் சேர்த்து வாசித்தால், அந்த உலகத்தை இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

திரைத்துறையைச் சேர்ந்த மனிதர்களைத் தற்செயலாகச் சந்தித்து அவர்களுடன் பயணிப்பதுபோன்ற உணர்வைத் தருகிறது. சிக்கலில் இருக்கும் தயாரிப்பாளர்கள், சிக்கலுக்குள்ளான படங்கள், திரைக்குப் பின்னால் உழைப்பவர்கள் என ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் வெவ்வேறு மனிதரைப் பின்தொடர்கிறது. வழக்கமான கதை அமைப்போ நாடகத்தன்மையோ இல்லாத இயல்பான உரையாடல்கள் இதன் தன்மை. அன்றாட வாழ்க்கையை அணுகும் விதத்தில் ஜி. நாகராஜனின் நாளை மற்றுமொரு நாளே நினைவுக்கு வருகிறது.