Reviews for கரைந்த நிழல்கள்

நேர்கோட்டில் நகராத கதைசொல்லலுக்கு தமிழில் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்று. தமிழ்த் திரையுலகின் அதிகம் அறியப்படாத பக்கங்களை அசோகமித்திரன் தெளிவாக வெளிக்கொணர்கிறார்.

திரையுலகில் கவனம் பெறாத மனிதர்களின் வாழ்க்கையை ஒளிவுமறைவின்றி அழகாக எழுதியிருக்கிறார்.

ஒருவரை மட்டும் கதாநாயகனாக்காமல், பல பாத்திரங்கள் வழியாக அன்றைய தமிழ்த் திரையுலகக் கூலித் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை ஒட்டுமொத்தமாகக் காட்டுகிறது. அறுபதுகளின் தமிழ்ச் சினிமாவைப் பற்றிய ஆவணப்படத்தின் தன்மையும் இந்தக் கதையில் ஓரளவு இருக்கிறது.

சினிமா என்பது பணமும் புகழும் மட்டுமல்ல என்பதை, அங்கு வேலை செய்யும் சாதாரண மனிதர்களின் கஷ்டங்கள் வழியாக நாவல் காட்டுகிறது. இதே பொருளில் இப்போது பல திரைப்படங்கள் வந்திருந்தாலும், இந்த நூல் இன்றும் படிக்கத் தகுந்தது.

திரையுலகின் பளபளப்பைத் தாண்டிய வாழ்க்கையைச் சொல்லும் நூல். எளிமையான, ஆனால் வலிமையான எழுத்து அசோகமித்திரன் ஏன் கொண்டாடப்படுகிறார் என்பதைப் புரியவைக்கிறது. அவரது மற்ற படைப்புகளையும் படிக்கும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும் இந்த நூலைத் தயங்காமல் பரிந்துரைக்கலாம்.

அசோகமித்திரனின் எளிய எழுத்தில் மனிதர்களின் வலி அமைதியாக வெளிப்படுகிறது. ஒரு நாயகனையோ நாயகியையோ மையமாகக் கொள்ளாமல் பல பாத்திரங்கள் வருவதால், அவர்களின் சில போராட்டங்கள் வெளிப்படையாகத் தெரியாமல் தங்கிவிடுகின்றன. எளிமையாகத் தோன்றும் இந்த நாவலில் கவனிக்கத் தவறிய நுட்பங்கள் இன்னும் இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணமும், அவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆர்வமும் வாசிப்புக்குப் பிறகு எஞ்சுகின்றன.

வாழ்க்கையின் அபத்தத்தை இவ்வளவு அமைதியாக முன்வைப்பதே நாவலின் தனிச்சிறப்பு. திரையுலகின் சாதாரண மனிதர்கள் பிழைப்பதற்காகச் சந்திக்கும் போராட்டமும் வலியும் இந்தியச் சூழலிலான இருத்தலியல் பார்வையாக விரிகின்றன. ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் உள்ளுணர்வையும் விரித்துச் சொல்லாமல், பலரது வாழ்வில் தொடர்ச்சியின்றி நிகழும் சம்பவங்களின் வழியே நாவல் மனதைத் தொடுகிறது.

இத்தனை சிறிய நாவலில் பலவிதமான மனிதர்களின் குணங்களையும் ஆழமான உணர்வுகளையும் புரியவைப்பதில் அசோகமித்திரன் சிறப்பாகச் சாதித்திருக்கிறார். சினிமா நேசர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல். தொழிலாளர்கள் இத்தகைய நிலையற்ற வாழ்க்கைக்கு ஆளாக வேண்டியதில்லை என்பதையும், அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்கும் சமத்துவமும் நீதியும் கொண்ட திரையுலகம் தேவை என்பதையும் இந்த வாசிப்பு வலியுறுத்துகிறது.

திரைப்படங்களை உருவாக்கும் ஆயிரக்கணக்கான ஊழியர்களின் துயரத்தையும் வாழ்க்கையின் அபத்தத்தையும் அழகுபடுத்தாமல் எழுதுகிறார் அசோகமித்திரன். யதார்த்தமான சித்தரிப்போடு உரையாடல்களில் ஆழமான தத்துவச் சிந்தனையும் வெளிப்படுகிறது. குறிப்பாக ராம ஐயங்காருக்கும் அவரது மகனுக்கும் இடையிலான உரையாடல் மிகுந்த தாக்கம் தருகிறது. உலக இலக்கியங்களுடன் ஒப்பிடத்தக்க, அசோகமித்திரனின் தலைசிறந்த படைப்பு இது.

ஒரே காலகட்டத்தின் நிகழ்வுகளை முன்னும் பின்னுமாகச் சொல்லும் பத்துப் பகுதிகள் நாவலுக்குத் தனித்த அமைப்பைத் தருகின்றன. முடிவுகள் சொல்லப்படாத பல கதைகளைச் சினிமாவில் தோற்றவர்களும் அடித்தளத் தொழிலாளர்களும் இணைக்கிறார்கள். சாதாரணப் பொருட்களைப் பற்றிய சிறு விவரிப்புகளில்கூட சூழலின் தீவிரம் வெளிப்படுகிறது. அன்றைய திரையுலகின் பல நிலைகளிலிருந்த வாழ்க்கையைப் புரியவைக்கும் சிறந்த நாவல்; அது காட்டும் நிலைமைகள் சினிமாவைத் தாண்டிப் பிற துறைகளுக்கும் ஓரளவு பொருந்துகின்றன.