Reviews for கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம்

கவிதை, மனிதநேயம், காதல், இயற்கை எனப் பலவற்றைப் பேசும் நல்ல நூல்.

தமிழ் மக்களுக்கு விவசாயமும் சொந்த மண்ணும் எவ்வளவு முக்கியமானவை என்பதை உணர்த்தும் அருமையான படைப்பு.

கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்த சொற்களால் அழகாக அமைந்த நூல். தம்மைப் பெரிதும் ஈர்த்த ஆளுமைகளைப் பற்றியும் வைரமுத்து பேசுகிறார். வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றும் எழுத்து.

தன் மண்ணைக் காப்பாற்ற மனம் தளராமல் போராடும் பேயத்தேவரின் வாழ்க்கையே இந்த நாவல். கடைசி அத்தியாயம் மனதைப் பாரமாக்கிக் கலங்க வைக்கிறது.

கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கையில் ஏதாவது ஒரு நன்மை நடந்துவிடாதா என்று ஏங்க வைக்கும் நாவல். அதன் துயரம் வாசிப்பு முழுவதும் மனதை அழுத்துகிறது. ஒரு ஊரின் கதையோடு அங்குள்ள மனிதர்களின் கனவுகளும் நம்பிக்கைகளும் இணைந்திருப்பதால், இறுதிப் பக்கங்கள் மிகவும் கலங்கச் செய்கின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னும் அந்த வேதனை எளிதில் நீங்குவதில்லை.

கதையின் முதன்மைப் பாத்திரம் சொந்த ஊரில் பழகிய முதியவர்களை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. பாசத்தோடு மிட்டாய் தருபவரும், பேரப்பிள்ளைகளின் வருகைக்காகக் காத்திருக்கும் தாத்தாவும் அந்தப் பாத்திரத்தில் தெரிகிறார்கள்.

பேயத்தேவரின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் போக்கில், மறைந்து போன கிராமத்து வாழ்க்கையையும் அதன் மனிதர்களையும் வைரமுத்து நெருக்கமாகக் காட்டுகிறார். உணவுப் பழக்கங்கள், திருவிழாக்கள், வயல்வெளித் தகராறுகள், பிள்ளைகளால் முதியவர்கள் படும் துன்பங்கள் என அன்றாட நிகழ்வுகள் இயல்பாக இடம்பெறுகின்றன. அந்த மக்களின் இன்ப துன்பங்களை வாசிப்பதோடு, அவர்களுடன் வாழ்வது போன்ற உணர்வையும் தரும் மதிப்புமிக்க படைப்பு.

விவசாயிகளின் வாழ்க்கையை இவ்வளவு விரிவாகப் பதிவு செய்யும் நாவல்கள் அரிது. கள்ளிப்பட்டியின் உணவு, தொழில், குடும்ப உறவுகள், பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றின் வழியாக அக்காலக் கிராமத்தை நெருக்கமாக அறிய முடிகிறது. கிணறு வெட்டுதல், பயிர் வளர்த்தல் போன்ற வேலைகளின் விவரங்களும் நிறைந்துள்ளன. கிராமத்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய புரிதலைத் தருவதில் இந்த நாவல் சிறந்து விளங்குகிறது.

கிராமத்து வழக்குமொழியிலேயே கதையின் ஆழத்தை உணர்த்துகிறது இந்த நாவல். காட்சிகள் தெளிவாக மனதில் விரிகின்றன; ஒவ்வோர் அத்தியாயத்தின் முடிவும் அடுத்ததை வாசிக்கும் ஆவலைத் தூண்டுகிறது. உவமைகளை நிதானமாக ரசிக்கவும் இடமிருக்கிறது. மகிழ்ச்சி, துயரம், அச்சம் எனப் பல உணர்வுகளைச் சொல்லும் நடை, கிராமத்து உறவுகளையும் பழக்கவழக்கங்களையும் நெருக்கமாக்குகிறது. அந்த வாழ்வின் அமைதியோடு அதன் கடினங்களையும் உணர முடிகிறது.

பேயத்தேவர் ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், அருகில் பழகிய முதியவரைப் போலத் தோன்றுகிறார். மனைவி, மகள், மகன், பேரன் ஆகியோருடனான அவரது உறவுகள் உணர்வுபூர்வமாக அமைந்துள்ளன. பின்பகுதியில் அவர் எதிர்கொள்ளும் தனிமை மனதை வலிக்கச் செய்கிறது. கிராமத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் தீண்டாமையையும் இயல்பாகச் சித்தரிக்கும் வைரமுத்து, அந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கையை நெருக்கமாக உணர வைக்கிறார். வாசித்த பிறகும் நினைவில் நிற்கும் நாவல்.