Reviews for காடு

கிரியுடன் காட்டுக்குள் செல்லும் பயணம் மகிழ்ச்சியையும், அங்குள்ள மனிதர்களின் உணர்வுகள் மற்றும் உறவுகளை அறியும் வாய்ப்பையும் தருகிறது. காடு எல்லோருக்குமானது; யாரும் அதைத் தனியுரிமை கொண்டாட முடியாது என்ற உணர்வு வலுப்பெறுகிறது. வாசிப்பு முடிவில் அந்த உலகத்தைவிட்டு வெளியேறுவது வருத்தம் தருவதுடன், வெறும் பார்வையாளராக இல்லாமல் காட்டோடு இணைந்து வாழும் விருப்பத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.

காட்டின் உலகமும் நீலியின் பாத்திரமும் ஆழமாக ஈர்க்கின்றன. மனிதர்கள், விலங்குகள், தெய்வங்கள், காதல், காமம் என விரியும் குறிஞ்சி வாழ்வு, மறக்க முடியாத காதல் நினைவுகளின் தீவிரத்தை உணரச் செய்கிறது.

கதையைச் சொல்வதைவிடக் காட்டின் வாழ்வை நேரில் காண்பதுபோல் சித்தரிக்கிறார் ஜெயமோகன். மக்களின் பேச்சு, இடங்கள், நிகழ்வுகள் அனைத்தும் அந்த உலகத்துடன் ஒன்றச் செய்கின்றன. நகரக் காட்சிகளிலிருந்து மீண்டும் காட்டுக்குத் திரும்பும் ஆவலை உருவாக்கும் அளவுக்கு விவரிப்பு ஈர்க்கிறது. நீலியின் வரவை எதிர்பார்க்க வைக்கும் காதலும், நெருக்கமானவையாக உணரச் செய்யும் விலங்குகளும் மனதில் நிற்கின்றன. ஆழமாகப் பாதித்து வாசிப்பைத் தொடரவைக்கும் நாவல்.

காட்டில் சில காலம் வாழ்ந்ததுபோன்ற தீவிர அனுபவத்தை ஏற்படுத்துகிறது இந்த நாவல். நாட்டார் மரபு, சங்க இலக்கியம், காதல், காமம் ஆகியவை காட்டின் வாழ்வுடன் இயல்பாக இணைகின்றன. கவிதைச் செறிவையும் நெகிழ்வையும் கொண்ட மொழிநடை இதன் முக்கிய பலம். மக்களின் பேச்சுவழக்கும் மரபுக்கூறுகளும் அவர்களின் இயல்பு மாறாமல் பதிவாகின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னரும் அதன் பல அடுக்குகளை மீண்டும் சிந்திக்கத் தூண்டும் படைப்பு.

இடைவெளிவிட்டுப் படிப்பதைவிட, விடுமுறையில் முழுமையாக ஆழ்ந்து வாசிக்க ஏற்ற நாவல். காட்டுக்குள் சென்று வந்ததுபோன்ற அனுபவத்தைத் தருவது இதன் சிறப்பு.