Reviews for காடு

நீலியுடனான காதலின் வழியாகக் கிரிதரன் காட்டை அறிந்துகொள்ளும் அனுபவங்கள் நாவலாக விரிகின்றன. அந்தக் காதலை உணரச் செய்வதில் எழுத்தின் வலிமை தெரிகிறது. கிரிதரனுக்கு இணையாகக் குட்டப்பனும் கவனத்தைப் பெறுகிறான். மனிதர்களும் விலங்குகளும் மறக்க முடியாத பாத்திரங்களாக அமைகின்றன. காட்டின் அழிவைக் காட்சிகளின் வழியே உணர்த்தும் விதமும் மனதில் நிற்கிறது.

தமிழ் இலக்கியத்தில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் தவறவிடக் கூடாத முக்கியமான நாவல்.

காட்டின் வழியாக மனித மனத்தை அணுகும் நாவல். மனிதனை முழுமையாக அறிந்துகொள்ள முடியுமா என்ற கேள்வியையும், வாசித்து முடித்தபின் எளிதில் விளக்க முடியாத மௌனத்தையும் விட்டுச் செல்கிறது.

காதல், காடு, காமம் ஆகியவற்றின் ஆழத்தை ஜெயமோகன் அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

இயற்கையுடன் கழிந்த குழந்தைப்பருவ நினைவுகளை எழுப்பும் நாவல். காடுகள் மீதான மனிதச் சமூகத்தின் எதிர்மறையான அணுகுமுறையும் இதில் வெளிப்படுகிறது. நகர வாழ்வுக்கும் கிராமத்துக் காதலுக்கும் இடையில் நிற்கும் கிரியின் நிலை பரிவை ஏற்படுத்துகிறது. கொன்றை, அயனி போன்ற மரங்களின் விவரிப்பும் யானை, மிளா ஆகியவற்றின் சித்தரிப்பும் காட்டை நெருக்கமாக உணரச் செய்கின்றன. கிரியுடன் உணர்வுபூர்வமாக ஒன்ற முடிவதே நாவலின் வெற்றி.

குட்டப்பனின் பாத்திரம் நீலி உள்ளிட்ட மற்றவர்களைவிட அதிகம் ஈர்க்கிறது. அன்றாடச் செயல்களில்கூட வெளிப்படும் நேர்த்தி, கிரிக்கு ஆறுதல் கூறும் பரிவு, முதலாளி என்பதற்காக அநியாயத்தை ஏற்காத துணிவு ஆகியவை அவனைத் தனித்துக் காட்டுகின்றன. குட்டப்பனுக்கும் குரிசுவுக்கும் இடையிலான வாய்த்தகராறுகள் குறிப்பாக ரசிக்க வைக்கின்றன. அவனது இயல்பான அணுகுமுறையைச் சித்தரித்த விதம் இந்த வாசிப்பின் முக்கிய ஈர்ப்பு.

இயற்கையின் அழகை நுட்பமாகச் சித்தரிக்கும், அனைவரும் படிக்க வேண்டிய நாவல். காட்டுடன் பழகியவர்களுக்கு அதைவிட்டுப் பிரிய முடியாத பிணைப்பு ஏற்படுவதைச் சொல்வதோடு, வாசிப்பின் வழியாகவும் அந்த ஈர்ப்பை உணரச் செய்கிறது.

பசுமையான காட்டுச் சூழலுடன் காதல், காமம், கவிதை ஆகியவை சேர்ந்து தீவிரமான வாசிப்பனுபவத்தைத் தருகின்றன. தொடக்கத்தில் இருக்கும் மனநிலையையே மாற்றி, உள்ளிருக்கும் இயற்கை சார்ந்த உணர்வுகளை எழுப்புகிறது நாவல். அமைதியான ரசிப்பைவிட மனக்கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தும் படைப்பு.

கிரிதரனுக்கு இணையான இடத்தைப் பெறும் காடு, மனித வாழ்வின் சிக்கல்களையும் பிரதிபலிக்கிறது. காதல், காமம் என்பவற்றைத் தாண்டி, நிர்ப்பந்தங்களுக்குப் பணிந்து எடுக்கும் முடிவுகள் வாழ்க்கையைச் சிதைக்கும் துயரமே மையமாகிறது. முன்னும் பின்னும் நகரும் கதைசொல்லலும் வட்டார நடையும் ஈர்க்கின்றன. சிறிய பாத்திரங்களைக்கூடத் தனித்துவமாக வடித்திருப்பதும் விலங்குகளுக்கு அளித்திருக்கும் இடமும் சிறப்பு. இறுதிப் பகுதியின் திருப்பங்களும் மனிதாபிமானம் வெளிப்படும் காட்சிகளும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

இயற்கையும் காட்டின் வலிமையும் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு மையமாக இல்லாதது ஏமாற்றம் தருகிறது. அவற்றின் சித்தரிப்பு இருந்தாலும் மனித உறவுகள், மணவுறவுக்கு வெளியான தொடர்புகள், வசைச்சொற்கள் ஆகியவையே அதிகம் இடம்பிடிக்கின்றன. வட்டார மொழியும் புரிந்துகொள்ளக் கடினமாக உள்ளது. மையக்கரு ஈர்க்கவில்லை; சுயநலமும் தோல்வியும் நிறைந்த நாயகனின் கதை, தன்னம்பிக்கையும் ஊக்கமும் தேடும் வாசிப்புக்கு ஏற்றதாகத் தோன்றவில்லை.