Reviews for சோளகர் தொட்டி

பழங்குடி மக்களின் பழக்கவழக்கங்களையும் வாழிடத்தையும் அறிமுகப்படுத்தும் முதல் பகுதியைத் தொடர்ந்து, வீரப்பன் தேடுதல் என்ற பெயரில் சோளகர்களுக்கு நிகழ்ந்த மனித உரிமை மீறல்களை இரண்டாம் பகுதி விவரிக்கிறது. அந்தக் கொடுமைகளை வாசிக்க வாசிக்க மனதில் சோகம் அதிகரிக்கிறது.

காட்டுடனும் நிலத்துடனும் பின்னிய சோளகர்களின் வாழ்க்கையை முதல் பகுதி அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. உறவுகள், வழிபாடு, நில அபகரிப்பு என விரியும் நாவல், இரண்டாம் பகுதியில் வீரப்பன் தேடுதலின்போது அவர்கள் எதிர்கொண்ட வன்முறையைச் சொல்கிறது. உடலையும் மனதையும் சிதைக்கும் கொடுமைகளும், சொந்த நிலத்திலேயே உரிமையிழந்த மக்களின் நிலையும் வாசிப்பைக் கடினமாக்குகின்றன. இவையெல்லாம் கற்பனையாக இருந்திருக்கக் கூடாதா என்று ஏங்க வைக்கும், அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

மனதை மிகவும் பாரமாக்கும் புத்தகம். தொடர்ந்து வாசிக்க முடியாமல் இடையிடையே நிறுத்திப் படிக்க வேண்டிய அளவுக்குத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

வீரப்பன் வேட்டைக்குக் கிடைத்த பாராட்டுகளின் பின்னால் மறைந்திருந்த பழங்குடி மக்களின் துயரத்தை நாவல் முன்வைக்கிறது. அவர்களின் வாழ்வும் சடங்குகளும் மகிழ்ச்சிகளும் விரியும் பக்கங்கள், காவல்துறை நுழைந்ததும் வன்முறையும் வேதனையுமாக மாறுகின்றன. இங்கே மையம் வீரப்பன் அல்ல; அவன் பெயரில் கொடுமைப்படுத்தப்பட்ட அப்பாவி மக்கள்தான். பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் பணியாற்றிய ஆசிரியரின் பதிவு என்பதால், வெறும் கதையாகவோ எங்கோ நடந்த துயரமாகவோ கடக்க முடியாத ஆவணமாகத் தோன்றுகிறது.

மலைப்பகுதிகளைச் சுற்றுலா இடங்களாக மட்டும் பார்க்கும் பார்வையை மாற்றி, அங்கு வாழும் பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையையும் விவசாயத்தையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது. காட்டைச் சார்ந்து வாழும் அவர்களின் நிம்மதியை வெளியுலகத் தலையீடு எவ்வாறு சிதைக்கிறது என்பதையும் காட்டுகிறது. காவல்துறையினரால் அவர்கள் அனுபவிக்கும் கொடுமைகள் கண்ணீரை வரவழைக்கின்றன. அவர்களின் வாழ்வை அறியச் செய்வதோடு ஆழமான மனப்பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தும் புத்தகம்.

எதிர்பாராத அளவுக்கு ஆழமான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தரும் நாவல். முதல் பாதி சோளகர் மக்களின் வாழ்க்கை முறையையும், இரண்டாம் பாதி வீரப்பன் தேடுதல் வேட்டையில் அவர்கள் அனுபவித்த துன்பங்களையும் பேசுகிறது. வீரப்பனின் மரணத்தை அரசின் அல்லது காவல்துறையின் சாதனையாக மட்டும் பார்ப்பவர்கள், அந்த வேட்டையால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வையும் அறிய இதை ஒருமுறை வாசிக்க வேண்டும்.

வீரப்பனுக்கு உதவியதாகச் சந்தேகப்படும் பழங்குடி மக்கள் மீதும் அவர்களது குடும்பத்தினர் மீதும் அதிகாரிகள் நிகழ்த்தும் வன்முறைகளை நாவல் பதிவு செய்கிறது. ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் இவர்களைக் காப்பாற்ற யாரும் வரமாட்டார்களா என்ற ஏக்கம் எழுகிறது. இவையெல்லாம் கற்பனையாக இருந்துவிடக் கூடாதா என்று எண்ண வைக்கும் கொடுமைகள். உண்மை நிகழ்வுகளின் பதிவாக இதை வாசிக்கும்போது அந்த வேதனை மேலும் அதிகரிக்கிறது.

பழங்குடி வாழ்வை மிக நெருக்கமாக விவரித்து, தமிழ் வாசகர்களுக்குப் புதிய உலகை அறிமுகப்படுத்துகிறது. கிராமமே ஒரு குடும்பமாக வாழும் சித்திரம் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. அதேசமயம், கதையில் அனைவரும் நல்லவர்களாகத் தெரிவது நம்புவதற்குச் சிரமமாக உள்ளது; அந்தத் தயக்கம் நமது தன்னலமான நடுத்தர வர்க்கப் பார்வையால் வருகிறதோ என்றும் சிந்திக்க வைக்கிறது. தமிழின் முக்கியமான ஆவணமாகவும், மேலும் பல கதைகளுக்கு அடிப்படையாக அமையக்கூடிய படைப்பாகவும் தோன்றுகிறது.

தொய்வில்லாத நடை எதிர்பார்த்ததைவிட நல்ல வாசிப்பைத் தருகிறது. தொடக்கத்தில் சோளகர்களின் விவசாயம், பழக்கவழக்கங்கள், திருமண முறைகள் ஆகியவை நகைச்சுவையோடும் விறுவிறுப்போடும் வருகின்றன. பின்னர் வீரப்பன் தேடுதல் வேட்டையில் அவர்கள் அனுபவிக்கும் வன்கொடுமைகள் மனதைப் பதற வைக்கின்றன. கொடூரங்களை விவரித்தாலும் அவற்றின் வலியை உணர்த்துவதே எழுத்தின் பலம். காவல்துறையா வீரப்பனா என்ற விவாதத்தைவிட, இடையில் சிக்கிச் சீரழிந்த மக்களின் வாழ்வைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

காட்டையே தங்கள் வாழ்வாகக் கொண்ட பழங்குடி மக்களின் உலகம் சிதைக்கப்படுவதையும், சொந்த மண்ணிலேயே அவர்கள் அகதிகளாக்கப்படுவதையும் நாவல் வேதனையோடு உணர்த்துகிறது. வீரப்பனைத் தேடுவதாகச் சொல்லி நிகழ்த்தப்படும் வன்முறைகளும் சித்திரவதைகளும் சில இடங்களில் தொடர்ந்து வாசிக்க முடியாத அளவுக்கு மனதைப் பாரமாக்குகின்றன. சக மனிதர்களே இத்தகைய வலியைத் தருவது கொடுமை. நிச்சயம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.