Reviews for சோளகர் தொட்டி

முதல் பகுதியில் பழங்குடி மக்களின் வாழ்வியலோடு நம்மை ஒன்றச் செய்கிறார் ஆசிரியர். வீரப்பன் தேடுதல் வேட்டையின்போது பாதுகாப்புப் படையினரிடம் அவர்கள் பட்ட இன்னல்களை இரண்டாம் பகுதி மிகுந்த வேதனையோடு பதிவு செய்கிறது.

நாவல் என்பதைவிட, வீரப்பன் தேடுதல் வேட்டையின்போது பழங்குடி மக்கள் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறையின் ஆவணமாகத் தோன்றுகிறது. அவர்களின் அமைதியான வாழ்விலிருந்து தொடங்கி, வெளியாட்களின் நிலப் பறிப்பும் பண்பாட்டுச் சிதைவும் காவல்துறையின் கொடுமைகளும் அதை எவ்வாறு அழிக்கின்றன என்பதைப் பதிவு செய்கிறது. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுடன் பணியாற்றிய ஆசிரியரின் உணர்வுகள் எழுத்தில் வெளிப்படுகின்றன. மனிதர்களாகவே மதிக்கப்படாத அவர்களின் நிலை அடிமை வணிகக் காலத்தை நினைவூட்டுகிறது.

சோளகர்களின் பண்பாடு, பகிர்ந்துண்ணும் வழக்கம், காட்டைப் பற்றிய அறிவு ஆகியவற்றை முதல் பகுதி நெருக்கமாக அறிமுகப்படுத்துகிறது. வீரப்பன் தேடுதல் வேட்டை தொடங்கியதும் அந்த வாழ்வு சிதைவதையும், விசாரணையின் பெயரில் நிகழும் கொடுமைகளையும் அடுத்த பகுதி விவரிக்கிறது. பாதிக்கப்படும் மக்களைக் காப்பாற்ற வீரப்பன் ஏன் முன்வரவில்லை என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. மனித உரிமை மீறல்கள் நமக்கு அருகிலும் நிகழ்ந்திருப்பதை உணர்த்தும் வேதனையான பதிவு; இளகிய மனம் கொண்டவர்களுக்கு வாசிப்பைத் தாங்குவது கடினம்.

அப்பாவிப் பழங்குடி மக்கள் மீது நிகழ்த்தப்படும் காவல்துறை வன்முறையை வாசிப்பதே நடுங்க வைக்கிறது. கொடுமை செய்தவர்கள் பாராட்டுகளையும் பதவி உயர்வுகளையும் பெற, பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நீதியின்றித் தவிக்கும் நிலை கடும் கோபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதிகாரத்தைப் பாதுகாக்கும் சட்டம் எளிய மக்களுக்குத் துணை நிற்கிறதா என்ற கேள்வியை எழுப்பும் நாவல். சித்திரவதை விவரிப்புகள் இருப்பதால் இளகிய மனம் கொண்டவர்களுக்கு வாசிப்பு மிகக் கடினமாக இருக்கலாம்.

வீரப்பனைப் பிடிக்கும் நடவடிக்கை என்ற பெயரில் தமிழக, கர்நாடகக் காவல் துறையினர் அப்பாவிச் சோளகர்களுக்கு இழைத்த சித்திரவதைகளைச் சித்தரிக்கும் நாவல். வயது, பாலினம் பாராமல் நிகழ்த்தப்படும் கொடுமைகளை வாசிப்பதற்கே மனவலிமை தேவைப்படுகிறது. கண்ணீர் வரவழைக்கும் இந்தப் படைப்பு, தமிழின் மிகச் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று.