Reviews for ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்

ஒரு மனிதன், ஒரு வீடு, ஒரு உலகம் — இந்தத் தலைப்பை மட்டும் மனதில் வைத்துக்கொண்டு படிக்கத் தொடங்கினாலே இந்த நாவல் ஒரு தனி அனுபவமாக மாறிவிடுகிறது. ஒரு மனிதனின் சிறிய உலகத்திற்குள் எத்தனை பெரிய உலகம் அடங்கியிருக்கிறது என்பதை இந்தப் பெயரே சொல்லிவிடுகிறது.

கதையில் வரும் ஹென்றி என்ற பாத்திரம்தான் இந்த நாவலின் உயிர்நாடி. அந்தப் பாத்திரத்தின் மனநிலையோடு சேர்ந்து, ஒரு குதூகலத்துடனும் சுவாரசியத்துடனும் கதையை ரசித்துப் படிக்க முடிகிறது. எங்கும் அலுப்பில்லாமல், நம்மை உள்ளிழுத்துக்கொண்டே செல்லும் எழுத்து.

படித்து முடிக்கும்போது வெறும் ஒரு கதையைக் கடந்ததாக மட்டும் தோன்றவில்லை; உள்ளுக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்திருப்பதை உணர முடிகிறது. அந்த மெல்லிய தாக்கமே இதை மீண்டும் மீண்டும் கையில் எடுக்கத் தூண்டும் நாவலாக்குகிறது.

தன் உண்மையான பெற்றோர் யார், எந்த மதம், எந்த மொழி, எந்த இனம் என எதுவும் தெரியாதவனாக வளர்கிறான் ஹென்றி. சபாபதி பிள்ளையின் வளர்ப்பு மகனாக, அன்பான அரவணைப்பில் மட்டுமே அவனுக்குத் தெரிந்த உலகம். வளர்ப்புப் பெற்றோர் இருவரும் வயதாகி இறந்த பிறகு, தன் வளர்ப்புத் தந்தையின் சொந்த ஊருக்கு வருகிறான் அவன். உறவினர்கள் அவனை ஏற்றுக்கொள்வார்களா, அந்தச் சொத்துக்களுக்கு என்ன ஆகும், ஹென்றி எப்படி நடந்துகொள்கிறான் என்பதுதான் இந்தக் கதை.

ஹென்றியின் கண்கள் வழியாக உலகைப் பார்க்கும்போது எல்லா மனிதர்களும் நல்லவர்களாகவும், எல்லாமே அழகாகவும் தெரிகிறது. முன்முடிவுகள் இல்லாமல், எதையும் அனுபவித்து ரசித்து வாழும் அந்தப் பாத்திரம் மனதில் நிற்கிறது; அவனுக்கும் பப்பாவுக்கும் இடையிலான உரையாடல்கள் திரும்பத் திரும்பப் படிக்கத் தூண்டுபவை.

சாமிக்கும் மதத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்!

சில புத்தகங்கள் படித்து முடிக்கும்போது நம்மை வேறொரு மனிதனாக மாற்றி விடுகின்றன. இது அப்படிப்பட்ட ஒன்று.

ஹென்றிக்கும் பப்பாவுக்கும் இடையே நடக்கும் உரையாடல்கள்தான் இந்த நூலின் உயிர். அவற்றைப் படிக்கும்போது கண்களில் நீர் கசிவதை என்னால் தடுக்க முடியவில்லை. வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல, மனதை நேரடியாகத் தொடும் தருணங்கள் அவை.

இதுவரை நான் அறிந்திராத, முற்றிலும் புதிய வகையான வாசிப்பு அனுபவம் இது. உணர்வுபூர்வமாக ஒரு படைப்பு நம்மை எப்படி உலுக்க முடியும் என்பதை உணர விரும்புபவர்கள் தவறவிடக் கூடாத நூல்.

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை எப்படி மெல்ல மெல்ல விரிந்து ஒரு உலகமாகவே மாறுகிறது என்பதை உணர்த்தும் நாவல் இது. படித்து முடிக்கும்போது, மனதில் ஒரு அமைதியான நிறைவு எஞ்சி நிற்கிறது.

கதையின் மையம் ஹென்றி. அனாதையாக விடப்பட்ட அவனை, ஒரு நல்ல மனிதர் எடுத்து வளர்க்கிறார். வளர்ந்த பிறகு அவன் ஒரு ஊருக்குச் செல்கிறான். அங்கே அவன் என்ன செய்கிறான், அந்த ஊர் மக்களுடன் எப்படிப்பட்ட நட்பை உருவாக்கிக் கொள்கிறான் என்பதைச் சுற்றியே கதை நகர்கிறது.

ஒரு தனி மனிதனைச் சுற்றி ஒரு வீடும், அந்த வீட்டைச் சுற்றி ஒரு உலகமும் உருவாகும் விதம் இதன் அழகு. கண்டிப்பாகப் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

சில கதைகள் படித்து முடிக்கும்போது மனதை மெல்லக் குணப்படுத்தி விடுகின்றன. இந்தப் புத்தகம் அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவம். வாசிப்பே ஒரு ஆறுதலாக மாறும் அந்த அரிய தருணங்களை இது நமக்குத் தருகிறது.

ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் ஒரு விசித்திரமான ஊசலாட்டம் இருக்கிறது. சில இடங்களில், இது உண்மையிலேயே நடக்குமா என்று வியந்து நிற்கிறோம். இன்னும் சில இடங்களில், இது உண்மையாகவே இருக்க வேண்டுமே என்று ஏங்குகிறோம். மனதில் நீங்காமல் பசுமையாய் நிற்கும் எத்தனையோ தருணங்கள் இதில் நிறைந்திருக்கின்றன.

கதாபாத்திரங்கள் மிக நுட்பமாக வடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அத்தனை உயிரோட்டமான பாத்திரங்களை வைத்துக்கொண்டும், கதை ஒரு இடத்திலும் தளராமல், அலைபாயாமல், இறுக்கமாகவே நகர்வது ஒரு வியப்பே.

உலகத் தரத்திலான இலக்கியம் என்று சொல்லத் தயங்கத் தேவையில்லை. இலக்கியத்துக்கு ஒரு மனிதனை ஆற்றுப்படுத்தும் ஆற்றல் உண்டு என்பதற்கு இந்தப் படைப்பே ஒரு சான்று.

நாம் நல்லதை நினைத்தால், நம்மைச் சுற்றியுள்ள வாழ்வும் நல்லதாகவே அமைந்துவிடும் என்ற எளிய, ஆனால் ஆழமான நம்பிக்கையை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது இந்த நாவல்.

எண்ணங்களுக்கும் வாழ்வுக்கும் இடையேயான தொடர்பை இது மிக அழகாகக் காட்டுகிறது. ஒருவர் தன் மனதில் நன்மையை சுமந்து செல்லும்போது, அவரைச் சுற்றி இருப்பவர்களும் நல்லவர்களாகவே தென்படுகிறார்கள் என்பதற்கு இந்தக் கதை ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக நிற்கிறது.

வாழ்க்கையை நேர்மறையான பார்வையுடன் அணுக விரும்புபவர்களுக்கு இது மனதைத் தொடும் ஒரு படைப்பு. படித்து முடித்த பிறகும், நல்ல எண்ணங்களின் வலிமையை நினைவூட்டிக்கொண்டே இருக்கும்.

நான் யார்? இந்தக் கேள்விக்கு நம்மில் பெரும்பாலோர் பெற்றோர், பிறந்த ஊர், மதம், உறவுகள் என்று ஏதாவது ஒன்றைச் சொல்லித்தான் பதில் தருவோம். ஆனால் இவை எதுவும் இல்லாமல், தான் யார் என்பதைத் தானே நிலைநாட்டி, சுற்றியுள்ள அனைவரின் அன்பையும் வென்றெடுக்கும் ஹென்றியை இந்த நாவல் நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது.

மிக எளிமையான நடையில், ஒரு மகத்தான வாழ்க்கை முறையை ஜெயகாந்தன் விவரித்துச் செல்கிறார். படிக்கும்போது, இப்படி ஒருவன் இருக்கவே முடியுமா என்ற ஐயம் மனதில் எழும். ஆனால் புத்தகத்தை மூடிய பிறகு அந்தக் கேள்வி திரும்பி நம்மையே நோக்கி வருகிறது — நம்மால் ஏன் இப்படி இருக்க முடியவில்லை? அதுதான் இந்த நூலின் உண்மையான வெற்றி.

வாசிப்பு அனுபவமாகவும் நிறைவைத் தரும் இந்த நூல், நிச்சயம் ஒருமுறை படிக்க வேண்டியது.

ஹென்றி, அக்காமால், ஜெயராஜ், தொரைக்கண்ணு, மணியக்காரர், பேபி — இந்தக் கதைமாந்தர்கள் படித்து முடித்த பிறகும் நெடுநாள் நம்முடன் தங்கிவிடுகிறார்கள். பலரும் ஹென்றி என்ற பாத்திரத்தை மட்டுமே தனிச்சிறப்பாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் ஹென்றி மட்டுமல்ல, மற்ற பாத்திரங்களும் அத்தனை கவனத்துடன் வடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

சற்று ஆழ்ந்து யோசித்தால், இப்படிப்பட்ட மனிதர்களை நம் அன்றாட வாழ்வில் நாம் சந்திக்கிறோம் என்பது புரியும். வாழ்க்கையின் பல முகங்களைக் கடந்து வந்த ஒருவரால் மட்டுமே இப்படியொரு புனைவை எழுத முடியும்.

வருடத்தின் தொடக்கத்தில் வாசிக்க இதைவிட நல்ல புத்தகம் கிடைத்திருக்காது. பெரிய எழுத்தாளர்கள், அதிலும் சமூக நாவல்கள் என்றால் ஒரு தயக்கம் வரும்; நமக்குப் புரியுமா என்ற பயமும் இருக்கும். ஆனால் அந்தப் பயமெல்லாம் இங்கு தேவையே இல்லை.

ஒரு கதையில் நல்லவர்களும் கெட்டவர்களும் இருப்பது வழக்கம். கதைமாந்தர்கள் அனைவரும் நல்லவர்களாகவே இருந்தால் படிக்கப் போரடிக்குமோ என்று தோன்றலாம். இங்கே அப்படி நடக்கவில்லை என்பதுதான் ஆச்சரியம். கதையை நகர்த்துவதற்குக் கெட்டவர்களே தேவைப்படவில்லை; அத்தனையும் வெகு இயல்பாக, நேர்த்தியாக நகர்ந்து செல்கிறது.

அப்பாவுக்கும் பிள்ளைக்கும் இடையேயான உரையாடல்கள், வாழ்க்கையைக் கற்றுத் தரும் விதம் எல்லாமே அருமை. ஹென்றியைப் போல வாழக் கற்றுக்கொண்டால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று ஒரு லேசான பொறாமையைக்கூட உள்ளுக்குள் விதைத்துவிடுகிறார். துரைக்கண்ணு, அக்கம்மா, கிளியாம்பா, மணியக்காரர், தேவராஜன், பிச்சிப் பெண் என ஒவ்வொருவரும் மனதைக் கவர்கிறார்கள்.

மனதை நிறைக்கும் ஒரு நாவல். கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டியது.

கிருஷ்ணராஜபுரம், குமாரபுரம் என்ற கற்பனை ஊர்கள். சாதி, மதம், இனம், மொழி எதற்கும் அப்பாற்பட்ட ஹென்றி என்ற மனிதன் கிருஷ்ணராஜபுரத்திற்கு வருவதில் கதை தொடங்குகிறது. லாரி உரிமையாளர் துரைக்கண்ணு, தேவராஜன், புத்தி நிலைகொள்ளாத 'பேபி' என பலரையும் உணர்வோடு கோர்த்திருக்கிறது இந்நாவல். 1973இல் முதல் முறை வெளிவந்த, பேச்சுவழக்கில் எழுதப்பட்ட படைப்பு இது.

கதைமாந்தர்கள் அடித்தட்டு மக்களாக இருந்தாலும் அறிவில் முதிர்ந்தவர்கள்; பேச்சுக்கிடையே வாழ்க்கைத் தத்துவங்களை இயல்பாய் உதிர்த்துச் செல்பவர்கள். யாரையும் தீயவர் என்று சுட்டிக்காட்டாமல், பெருந்தன்மையும் நல்ல மனமும் கொண்ட எளிய மனிதர்களைத்தான் இங்கே சந்திக்கிறோம். உக்கிரமான திருப்பங்கள் இல்லை; வாழ்வின் அழகியலை மென்மையாக உணர்த்திச் செல்லும் அனுபவம். வாழ்க்கையின் இருண்ட பக்கங்களைக் காட்டுபவர் என்ற பொதுப் பார்வைக்கு மாறாக, இந்நாவல் வாழ்வின் ஒளிமிகுந்த பக்கத்தையே காட்டுகிறது.

முன்னுரையில் திருதராஷ்டிரன்–தருமன்–துரியோதனன் உவமை வழியாக, ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு உலகம் என்ற பார்வையை முன்வைக்கிறார் ஆசிரியர். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டாலும், இன்றைய சமூகத்திற்கும் தேவையான, மனதை நிறைக்கும் ஒரு படைப்பு.