Reviews for வைகை நதி நாகரிகம்

மிகவும் தெளிவற்ற நூல். ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் ஆசிரியர் நீண்ட கதை சொல்வது பல இடங்களில் சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு பக்கத்தில் சொல்ல வேண்டியதை 20-30 பக்கங்களாக இழுத்துள்ளார்.

கீழடி ஆய்வுக்கு கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் மற்ற ஆய்வுகளுடன் ஒப்பிடும்போது குறைவு என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறோம். ஆனால் ஆசிரியர் தன் அரசியல் சார்பான கருத்துக்களை தொல்லியல் தகவல்களுடன் கலந்து வழங்கியிருப்பது குறையாகத் தெரிகிறது. இறுதியில் உள்ள பேட்டி அத்தியாயங்கள் முந்தைய தகவல்களின் மறுபதிப்பாக உள்ளன.

கீழடி முதல் கிரேக்கம் வரை, கொற்கை முதல் அலெக்சாண்ட்ரியா வரை — உலக ஆதி நாகரிகக் கிரீடம் தான் வைகை நதி நாகரிகம்! தோண்டத் தோண்ட விலைமதிப்பற்ற வரலாற்றுப் பொக்கிஷம்!

மதமில்லா சமூகத்தின் முன்னோடி — தமிழ் ஒரு உலகப் பொதுமொழி என்பதை நிரூபித்துக்கொண்டே போகலாம். இந்தச் சிறப்புமிக்க வரலாற்றை மறைக்க முயற்சிக்கும் சூழ்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தி, ஒன்றுபட்ட குரலின் தேவையை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் சுடர்விடும் அறைகூவலாக அமைந்துள்ளது இந்த நூல்!

கீழடி குறித்த பதிவுகள் என்ற உள்தலைப்பை வைத்து இந்தப் புத்தகத்தை வாங்கினால் ஏமாற்றம் தான். 107-148 பக்கங்களில் உள்ள குறிப்புகள் பல்வேறு இதழ்களுக்கு ஆசிரியர் அளித்த பேட்டிகளின் மறுபதிப்பே.

முதல் 100 பக்கங்களில் சுவாரசியமான தகவல்கள் இருந்தாலும், சில அத்தியாயங்கள் ஊகங்கள் அடிப்படையிலானவை. 9-வது அத்தியாயத்தில் கிரேக்கர்களையும் ரோமானியர்களையும் குழப்பியுள்ளார். அலெக்சாண்டர் ரோமானியர் என்றும், சரிசா ஈட்டியை ரோமானியர்கள் கண்டுபிடித்தனர் என்றும் தவறாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார், ஆனால் உண்மையில் அது கிரேக்கக் கண்டுபிடிப்பு. எச்சரிக்கையுடன் படிக்க வேண்டிய நூல்.

கீழடி அகழாய்வு பற்றிய முழுமையான கட்டுரைத் தொகுப்பு இது. வைகை நதியின் இருகரைகளிலும் 293 கிராமங்கள் தொல்லியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் ஒன்று கீழடி. இரண்டு ஆண்டுகளில் 5300க்கு மேற்பட்ட மதச்சார்பற்ற தொல்பொருட்கள் கிடைத்துள்ளன.

அந்துவன் என்ற வீரனுக்கு வைக்கப்பட்ட நடுகல், அசோகரின் ஸ்துபங்களை விட பழமையானது. யவனர்களின் மதுக்குவளையும் ரோமாபுரி கப்பல் வரையப்பட்ட பானை ஓடும் பாண்டியர்களின் வணிகத் தொடர்புகளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள், நெசவுத் தொழிலகங்கள், கால்வாய்கள் போன்ற கட்டமைப்புச் சான்றுகள் இது ஒரு நகர நாகரிகம் என்பதை நிரூபிக்கின்றன.

ஆய்வில் நடந்த அரசியல் சூழ்ச்சிகளையும், அமர்நாத் இராமகிருஷ்ணன் அவர்களின் பணி மாற்றத்தையும் படிக்கும்போது வேதனையாக இருக்கிறது. வரலாற்றின் மீது பற்றுள்ள ஒவ்வொருவரும் படிக்க வேண்டிய நூல் இது.

கீழடி பற்றிய செய்திகளை தொலைக்காட்சிகளிலும் சமூக வலைதளங்களிலும் பார்த்ததிலிருந்து மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது. அதற்குப் பிள்ளையார் சுழி போடுவது போல் அமைந்தது இந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பு.

சுமார் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழகம் எப்படி இருந்தது, மக்கள் நாகரிகத்தில் எவ்வாறு முன்னேறி இருந்தார்கள் என்பதை ஆய்வுக் குறிப்புகளின் அடிப்படையில் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார். ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து கிடைக்கும் பவளமாலை, ரோமானிய குவளை போன்ற அயல்நாட்டுப் பொருட்கள் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

தேனூரில் கிடைத்த தமிழ் பிராமி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட தங்கக் கட்டிகள், கண்ணகியின் வீடு, அந்துவனின் வீரக்கல் என ஒவ்வொரு கண்டுபிடிப்பும் வரலாற்றுப் பெருமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஓவியம் தாயும் சேயும் போல, கோடுகளின் கடைக்குட்டி தான் எழுத்து என்ற ஆசிரியரின் வரிகள் அழகாக இருக்கின்றன.

சிறப்பான புத்தகமாக இருந்திருக்கக்கூடியது சராசரிக்கும் கீழான நூலாக மாறிவிட்டது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஒரே தகவல்கள் பொறுமையைச் சோதிக்கின்றன. ஒரு பக்கத்தில் சொல்லக்கூடிய விஷயத்தை 20-30 பக்கங்களாக இழுத்துள்ளனர், அதுவும் வைகை நதி நாகரிகம் பற்றிய தகவல்கள் மிகக் குறைவு.

புத்தகத்தின் இறுதிப் பகுதியில் ஆசிரியர் தன் அரசியல் கருத்துக்களை வாசகர் மீது திணிக்க முயற்சிக்கிறார், அது நூலின் மதிப்பைக் குறைக்கிறது. இருப்பினும், இந்தத் தலைப்பைப் பற்றி கூகுளில் தேடிப் படிக்கத் தூண்டியதற்காக 2 நட்சத்திரங்கள்.

நம் கடந்த காலத்தைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள நல்ல நூல். பண்டைய தமிழர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் நாகரிகத்தையும் எளிமையாக விளக்குகிறது.

நம் வரலாறும் பண்பாடும் ஆதாரங்களுடன் அழகாக விளக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ் நாகரிகம் பண்டைய நாகரிகமாக அங்கீகரிக்கப்படாமல் இருப்பதற்கு மத்திய அரசு எப்படி சூழ்ச்சி செய்கிறது என்பதையும் இந்த நூல் அம்பலப்படுத்துகிறது.

வைகை நதி நாகரிகம் என்பது ஒரு கதை அல்ல, இது ஒரு வரலாற்றுத் தொகுப்பு. பிரம்மிக்க வைக்கும் பல விவரங்கள் கொண்ட முக்கிய நூல். ஒவ்வொரு விவரமும், நம் பண்டைக் கால மக்களின் வாழ்க்கையும் சிலிர்க்க வைத்துவிட்டது. குறிப்பாக தந்தத்தாலான தாயக்கட்டை, மூடி அமைப்புடன் கூடிய பானை, ஓட்டை போட்ட முத்து என்று ஒவ்வொன்றும் நம் முன்னோர்களின் தொழில்நுட்பத் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது.

இது ஒரு வரலாற்று நூல் என்பதால், இதில் அரசியல் தேவையா என்ற எண்ணம் உள்ளது. கருத்தில் முரண்பாடு இல்லை என்றாலும், விவரங்கள் பாதியில் முடிந்து அரசியல் செய்திகள் தொடர்ந்தது ஒரு குறையாகத் தோன்றுகிறது. எனினும் இதை நிச்சயமாக ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பாக பயன்படுத்தலாம்.

புத்தகத்தைப் படிக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து ஒவ்வொரு பக்கமும் நம்மைக் கற்பனை உலகத்துக்கு அழைத்துச் சென்று வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. தொல்லியல் குறித்த ஒரு நூலை இவ்வளவு சுவைபட எழுத முடியுமா என்ற ஆச்சரியத்தை ஆங்காங்கே அள்ளித் தெளித்துக்கொண்டே, வரலாற்று ஆதாரங்களையும் இலக்கிய ஆதாரங்களையும் ஒன்றாகப் பின்னி அசர வைக்கிறார்.

ஆனால் கீழடி குறித்த அத்தியாயம் சில பக்கங்களிலேயே முடிந்துபோனது சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தது. எனினும் கீழடி குறித்த நேர்காணல்களைக் கட்டுரைகளாக வைத்து அதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறார். தமிழர்கள் பெருமிதம் மட்டும் கொள்ளாமல் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டிய தருணமிது என்ற எச்சரிக்கையாகவும் இந்தப் புத்தகம் திகழ்கிறது.