Reviews for கொற்றவை [Kotravai]

எச்சரிக்கை — சித்திரைக்குள் உள்ளடக்கம். கொற்றவை லெமூரியாவிலிருந்து (குமரிக்கண்டம்) துவங்கி முசரிஸ் (தற்போதைய கொடுங்கல்லூர்) வரை முடிகிறது. இதற்குள் ஜெயமோகன் காப்பிய வடிவில் மறுகதைச்சொல்லாக்கம் செய்த சிலப்பதிகாரம் இடம்பெறுகிறது. ஜெயமோகனின் விவரிப்பும் ஆராய்ச்சியும் சிறப்பானவை. கதை ஐந்து நிலங்களையும் அவற்றின் கலாச்சாரம், உணவுமுறை, திருவிழாக்கள், தேவதைகள் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்குகிறது. நப்பினை, சிவனும் பார்வதியும், முருகனும் வல்லியும், அய்யப்பன், மணிமேகலை, இளங்கோவடிகள் ஆகியோரும் கதைமாந்தர்களாக வருகிறார்கள். வாசிப்பு எளிதல்ல — பொறுமையும் தனித்து ஆராய்ச்சியும் வேண்டும்.

சிலப்பதிகாரத்தை அடித்தளமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட நூல் கொற்றவை. கதை முழுக்கச் சங்கத் தமிழில் எழுதப்பட்டிருப்பதால் புரிந்து கொள்வது சற்றுக் கடினமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் வாசித்து முடிக்க ஒரு பெரும் பாறாங்கல்லை மலை மேல் ஏற்றுவது போன்ற முயற்சி தேவைப்படுகிறது. பல நேரங்களில் அர்த்தம் புரியாமல் வெறுமனே பக்கங்களைத் திரும்பியவாறு படித்து முடித்தேன். இந்தப் புத்தகத்தின் முழுமையை அறியப் பல முறை படிக்க வேண்டி இருக்கும் என்பது நிதர்சனம். ஜெயமோகனின் புத்தகங்களைப் படித்தவர்களுக்கு நீலி என்றப் பெயர் மிகவும் பரிச்சயமானது. இந்தப் புத்தகத்திலும் நீலி கதாபாத்திரத்தைக் கொண்டு வர அவர் தவறவிடவில்லை.

ஜெயமோகனின் விஷ்ணுபுரம் — கொற்றவைக்கு முன்னர் எழுதிய அவரது புகழ்பெற்ற நாவல் — வெள்ளத்தில் விஷ்ணுபுரம் நகரம் நீரில் மூழ்கியபோது தப்பியவர்களில் நீலி என்ற பெண்மணியும் அவளைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும் மலைக்கு நடந்து செல்கிறார்கள். அலைச்சுவடுகள் மறைந்தபோது அவள் குகை உச்சியில் நின்று நகரம் குமிழியாக மறையக் காண்கிறாள். கொற்றவை அங்கேயே துவங்குகிறது — காப்பிய வடிவில் சிலப்பதிகாரத்தை மறுகதைச்சொல்லாக்கம் செய்கிறது. இந்தப் புத்தகம் பெண் தேவியைப் பற்றியது — இந்தநாடு முழுக்கவும் பல்வேறு பெயர்களில் வழிபடப்படும் அம்மன் பற்றியது. முதல் தேவதையாக தாயைக் கண்ட மனிதன், பல்வேறு பண்பாடுகளில் அம்மையாக வழிபட்டதைச் சித்தரிக்கிறது. கொற்றவை ஐம்புலன்களான நீர், காற்று, மண், தீ, ஆகாயம் ஆகியவற்றைக் குறித்த ஐந்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

கொற்றவையில் எனக்கு பிடித்த சில வரிகள்: *நீர்முழக்கத்தை நீண்டநேரம் கண்ணகி கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவளிடம் நீலி 'ஏன் அமைதி கொண்டிருக்கிறாய்?' என்றாள். 'கடலோசையைக் கேட்கிறேன்' என்றாள் அவள். 'அது அலைகளின் ஓசை. கடலுக்கு ஒலியே இல்லை' என்றாள் நீலி* *பெரும்பாலையில் ஒரு சருகு பறந்து செல்வதை காண்கையில் என்ன நினைப்பீர் அடிகளே?' என்றாள் அன்னை. அடிகள் வணங்கி 'அது போகும் திசையை வானம் அறியும் என' என்றார். *எரிப்பதனால் மட்டுமே தானிருக்கும், எரிந்தவை அழிந்தால் தானுமழியும் எரி.

சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை காப்பியங்களை மையமாக வைத்தெழுதப்பட்ட ஜெயமோகனின் பெரும் புனைவே. இப்புத்தகம் வாசிக்கும் இக்காலம் தமிழன் இந்துவல்ல அவர்கள் சைவர்கள், வைணவர்கள், சமணர்கள் என்றெல்லாம் பிதற்றல்களை நாளும் கேட்க முடிகிறது. இங்குள்ள பெரு ஆளுமைகளில் பலர் கம்யூனிசப் பெரியாரிய சித்தாந்த வாதிகளாக இருப்பதும் அவர்கள் இந்து மதத்தை ஒழிப்பதே பெரும் கொள்கையாகவே கொண்டு நடப்பவர்கள். ஜெயமோகன் போன்றோர் நடுநிலைப் போர்வையில் பெரும் குழப்பத்தை கொடுப்பவர்களே. வார்த்தை ஜாலம் ஜெமோவின் கைவந்த கலை. புத்தனைப் புத்தனாக சொல்லும் தைரியம் இருக்கும் எழுத்தாளனுக்கு முருகன், விநாயகன், சிவன், விஷ்ணு என்று சொல்லவோ கோவில்கள் என்ற வார்த்தையை பயன்படுத்துவதோ பெருந் தீண்டாமை போல. அதென்ன பேராலயம்? வரலாறு எப்போதுமே மிகப் பெரிய பொய்களால் வலியோர்களால் திணிக்கப் படுவதே. அப்படியொரு சமகால வலியவரால் திணிக்கப்பட்ட படைப்பாகவே பார்க்க முடிகிறது.