Reviews for இரவு

நாவலின் ஒரு கதாபாத்திரம் "இரவு வாழ்க்கை என்பது மலிவான காதல்வயப்படுத்துதல்" என்கிறது. இந்த நாவலைப் பற்றியும் அதே உணர்வுதான் எனக்கு ஏற்பட்டது.

மனதின் ஆழத்தை வருடிச் செல்லும் கதை. உணர்வுகளின் அடித்தளத்தைத் தொடும் ஜெயமோகனின் எழுத்துநடை இந்நாவலில் அழகாக வெளிப்படுகிறது.

இரவு பற்றிய முற்றிலும் புதிய பார்வையை அளிக்கும் நாவல். வித்தியாசமான வர்ணனைகள் மனதில் நீண்ட நேரம் தங்கும்.

ஜெயமோகனின் "இரவு" நாவல், இருளும் இருள் சார்ந்த பகுதிகளையும் அழகான வர்ணனைகளோடு கண் முன் நிறுத்திக் காட்டுகிறது. இரவு வாழ்க்கையில் சரவணன் கதாபாத்திரம் படும் அலைக்கழிப்புகளில் நமது மனமும் அலைக்கழிக்கப்படுகிறது. இரவு உங்களை வரவேற்கிறது — இரவுக்கு ஆயிரம் கண்கள்.

ஒருவன் தன் வாழ்நாளைச் சுருக்கிச் சொன்னால், தான் மூழ்கிய தருணங்களை மட்டும்தான் சொல்வான். நான் ஆழ்ந்து மூழ்கிய தருணம் இது.

நிலா விரும்பியாகிய நான் இந்நாவலை இரவில் மட்டுமே வாசித்தேன். ஒவ்வொரு இரவிலும் இறுக்கத்தில் தனிமையாகத் தத்தளித்த என்னை இரக்கம் சூழ்ந்தது.

இருப்பை அறிந்துகொள்ளவும் இறுமாப்பை அகற்றவும் இரவில் வாழும் மனிதர்களின் கதையை இனிதே அரங்கேற்றியுள்ளார் ஜெயமோகன். கேரளத்தின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பின்னணியில், சரவணன் என்னும் தமிழ் பேசும் ஆடிட்டர் மூலமாக இரவின் கதை ஆரம்பமாகிறது.

இரவில்தான் மனிதன் வாழ வேண்டும், மென்மையான அழகுள்ள நிறங்கள் இரவில்தான் காண முடியும் என்ற சிறப்புகளின் வாசிப்பில் மனம் மயங்கி கதையில் பயணப்பட்டேன்.

விஜய் கமலா தம்பதிகளின் மூலம் இரவுலகில் பயணப்படும் சரவணன், இருளில் நெருங்க நெருங்க கண்களுக்கு காட்சிகள் புலப்படுவது போல, வாசிக்க வாசிக்க அதிசயங்கள் கிறங்கடிக்கின்றன.

அவர்களுக்கிடையில் ஏற்படும் துரோகத்தை என் சொந்த அனுபவமாக உணர்ந்து, துயரமே இல்லாத தூய சோகம் ஆட்கொண்டு கண்ணீர் விட்டேன். நீலிமாவை நிஜமாகவே பார்க்க மனம் ஏங்கியது.

இந்து, கிறிஸ்தவ மதங்களின் நிறை குறைகளை நேர்த்தியாக விமர்சித்திருக்கிறார் ஆசிரியர். தத்துவ விவாதங்களில் நாமே குழம்பிப் போவோம்.

தனிமையின் உக்கிரத்தில் வாசிப்பு முடிவை எட்ட, சிந்தனைகள் சிறகடிக்க, உண்மை அகங்காரமாக ஓங்கி அடிக்க, வலியுடன் நம்பிக்கை எழ, மிகவும் துயரமானவனாக, பிரியத்திற்குரிய ஒன்றை இழந்தவனாக என்னை உணர்கிறேன்.

கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

ஜெயமோகனை படிக்க ஆரம்பிப்பவர்கள் இப்புத்தகத்திலிருந்து தொடங்கலாம் என ஜெயமோகனே ஓரிடத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

எந்தச் சிக்கலும் இல்லாமல் நேரடியாக நகரும் கதையில், இரவும் நீலிமாவும் ஏதோவொன்றின் குறியீடுகள் என்பதை உணரும் கணத்தில் நீங்கள் இந்நாவலை உண்மையாகப் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பிக்கிறீர்கள்.

ஜெயமோகனின் இரண்டாவது புத்தகமாக நான் வாசித்தது இது. பகலில் உறங்கி, இரவில் கண்விழித்து வாழும் ஒரு சமூகத்தின் கதை.

இரவின் அழகையும் ஆழத்தையும் விவரித்த வர்ணனையும் மொழிநடையும் "நாமும் இரவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து பார்த்தால் என்ன?" என்னும் அளவிற்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

இரவில் வாழும் நிஜ மனிதர்களைப் பற்றிய கதை என்று நினைத்தே தேர்வு செய்தேன். சில அத்தியாயங்களுக்குப் பிறகு ஒரு காதல் நாடகம் போல கதையின் போக்கு சென்றது. பாதி கடந்த பின் சாதாரண கதைகள் போலவே ஓட்டம் எடுத்தது சற்று வருத்தமளித்தது.

ஆரம்பத்தில் இரவைப் பற்றிய பிரமிப்பை ஏற்படுத்தி உள்ளிழுத்த கதை, முடிவில் சாதாரணமாக முடிந்தது. இருப்பினும் இரவின் அறியா வாழ்க்கையைத் தெரிந்துகொள்ள ஒருமுறை வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

அற்புதமான புதினம் என்று ஆரம்பித்து சாதாரணமாக நாவல் முடிகிறது. குறிப்பாக முகர்ஜி, பிரசண்டானந்த கதாபாத்திரங்கள் தேவையற்றதாகத் தோன்றுகின்றன — அல்லது அதைப் புரிந்துகொள்ளும் வயதோ அனுபவமோ எனக்கில்லை என்று பட்டது.

சரவணனின் கதாபாத்திரத்தின் மனமாற்றம் மிக இயல்பான ஒன்று. இரவின் மீது ஒரு புதிய பார்வையை விதைக்கிறார் ஜெயமோகன்.

நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க படைப்பு. இரவில் மட்டுமே வாழ்வதை தேர்ந்தெடுத்த மனிதர்களின் கதை இது — வேலை காரணமாக அல்ல, தத்துவ ரீதியான காரணங்களுக்காக இரவை தங்கள் வாழ்வாகக் கொண்டவர்கள்.

கொச்சியின் கடலோரக் காட்சிகள், கோயில்கள், கடல், காடு என இரவின் அழகை வர்ணிக்கும் விதம் மிகவும் கவர்ச்சிகரமானது. சமகால தமிழ் எழுத்தாளர்களில் முக்கியமானவர் ஜெயமோகன் என்பதை இந்நாவல் நிரூபிக்கிறது. தமிழ் படிக்கத் தெரிந்தவர்கள் இதை தவறவிடக்கூடாது.