Reviews for பிறகு

மிக அருமையான கதை. உரையாடல் வழியாகவே அனைத்தையும் சொல்லிச்செல்வது புதுமை. அதுவும் வட்டார வழக்கில். இந்த மொழியும் கதையில் ஒரு பாத்திரமாக வருகிறது. கிட்டத்தட்ட முப்பது வருடக் கதையாக விரிகிறது.

நான் படித்த நல்ல நூல்களில் இதுவும் ஒன்று. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் வாழ்வை மிக எளிமையாகத் தன்னுடைய எழுத்தின் மூலம் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார் எழுத்தாளர் பூமணி.

பிறகு படிப்பதற்குக் கடினமான நாவல். சிக்கலான தமிழிலும் இடையிடையே தெலுங்கு உரையாடல்களிலும் எழுதப்பட்ட இந்த நாவலை சாதாரண வாசகர் புரிந்துகொள்வது கஷ்டம். ஆனால் பொறுமையாகப் படித்தால் பலன் கிடைக்கும்.

சக்கிலியக்குடியில் வசிக்கும் செருப்புத் தொழிலாளி அழகிரியின் கதையை நாவல் பின்தொடர்கிறது. கிராமக் காவக்காரர் கந்தையாவின் அழைப்பில் ஊருக்கு வரும் அழகிரிக்கு மனைவி காளி இறந்துவிட, முத்துமாரியை தனியாக வளர்க்க முடியாமல் ஆவடையை மறுமணம் செய்கிறான். ஆவடை முத்துமாரியை சொந்தக் குழந்தையாக வளர்க்கிறாள்.

முத்துமாரி வயிரவனை மணக்கிறாள், ஆனால் அவன் ராணுவத்தில் சேர்ந்தபின் அவளைக் கைவிடுகிறான். மகன் சோலையைத் தந்தை வீட்டில் விட்டுவிட்டு பெற்றோர் வீடு திரும்புகிறாள். முனியாண்டியுடன் மறுமணமும் சோகமாக முடிகிறது. முத்துமாரியின் சோகமும் கிராம மக்களின் விதியும் பாசத்துடன் சொல்லப்பட்ட கதையில் பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்றன.

கிராமத்தின் எளிமையான பேச்சுவழக்கு, யதார்த்தமான உரையாடல்கள், வாழ்வின் சுவையை உணர்த்தும் கதைசொல்லல் ஆகியவை நாவலின் சிறப்பு. ஒலிப்புத்தகத்தில் விவேக் பல்வேறு குரல்களில் கதையை உயிர்ப்பிக்கிறார்.

பூமணியின் மொழிநடை வாசிக்கும்போது அந்தக் கதைக்களத்துக்குள் நம்மை இழுத்துச் சென்றுவிடும். பிறகு நாவலும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. வாசிப்பதற்கு சில இடங்களில் சிரமமாக இருந்தாலும் நல்ல வாசிப்பனுபவத்தைத் தருகிறது.

போன நூற்றாண்டின் தொடக்ககால வாழ்க்கை முறையை இந்த நாவல் கண்முன் கொண்டுவருகிறது. வாசிப்பின் மூலம் நானும் அந்த இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்து முடித்த உணர்வு ஏற்பட்டது. கடைசி வரிகள் முடியும்போது அந்தக் காலத்திலிருந்து திரும்பி வந்த அனுபவம்.

நல்ல புத்தகம். படிக்கத் தகுந்தது.

பிறகு நாவலின் கதாப்பாத்திரங்கள் வடிவமைப்பு மிக அருமை. கதை எளிமையானது என்றாலும் உணர்ச்சிகரமானது. கதை முடிவில் முத்துமாரி மனதில் நிற்பாள். கருப்பன் பாடல்கள் காதில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும். கருப்பனின் நிலையும் முத்துமாரியின் முடிவும் கண்ணில் ஈரம் ஏற்றும்.

தவறு செய்வது மேல்நிலை சாதிகளுக்கு எவ்வளவு சுலபமாக இருந்தது என்பதை நாவல் காட்டுகிறது. மறுமணம், விரும்பியவரோடு நகர்ந்து போவது போன்றவை மேல்சாதிப் பெண்களை விட கீழ்சாதிப் பெண்களுக்கு சுலபமாக இருந்திருக்கிறது. ஆனால் எந்த சாதியிலும் பெண் ஒரு படி கீழ்தான் வைக்கப்பட்டிருக்கிறாள் என்பதை பூமணி அழுத்தமாகச் சொல்கிறார்.

அழகிரியைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளைக் கொண்டு ஆண்டைகளையும் பகடைகளையும் அவர்களது வாழ்க்கை முறைகளையும் தெரியப்படுத்துகிறார். முத்துமாரியின் மரணமும் கந்தையாவின் மரணமும் நம் கண்ணீரைப் பேரம் பேசும்.

கருப்பையனின் வாழ்க்கை என்னாகுமோ? முத்துமாரியின் கைகளைக் கோர்த்துக்கொள்வான் என எதிர்பார்த்தாலும், நிகழ்வில் என்ன நடக்குமோ அதை மட்டுமே பூமணி எழுதியுள்ளார்.

பூமணியின் சிறுகதைகளின் ரசிகன் நான். மிக அளவான சொற்களில் கத்தியின் அழகு போன்ற உரைநடை. கதைசொல்லி எங்கோ ஒளிந்துகொள்ள வாக்கியங்கள் தானே தோன்றும். கச்சிதமாக சட்டென முடியும் கதைகள்.

இவரது நாவல் எப்படி இருக்கும் என்பது இளமைக்காலத்தில் ஒரு கனவு. வெக்கை, பிறகு என்னும் இரண்டு நாவல்களுமே இரண்டு பெரிய சிறுகதைகள் போல அமைந்திருக்கின்றன.