Reviews for நாளை மற்றுமொரு நாளே

சம்பவங்கள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றவையாய் தோன்றுகின்றன. வறுமையை உணர முடிகிறது. இடையிடையே பொதுநலக் கோட்பாடு பேசப்படுகிறது. குற்றம் என்று நாம் நினைக்கும் செயல்களுக்குப் பின் ஒரு நியாயம் இருக்கிறது என்று தெரிகிறது. ஆனால் இந்தப் புத்தகத்தின் நோக்கம் என்னவென்ற தெளிவு இல்லை.

ஒரு மனிதனின் ஒரு நாள் கதை. நாளை என்ன நடக்கும் என்று சொல்லவில்லை — எல்லாமே இன்றைக்குள் மட்டுமே.

விபச்சாரியை மணப்பது, நோய்வாய்ப்பட்ட நிலையில் அவளுக்கு புதிய வீடு தேடுவது போன்ற சமூக விதிமுறைகளுக்கு எதிரான புரட்சிகரமான கருத்துக்கள் கதையில் நிறைந்துள்ளன. ஆனால் புத்தகத்தின் சாரம் என்ன என்பது முழுமையாகப் புரியவில்லை. முடிவும் தெளிவாகப் புரியவில்லை.

வேகவேகமாக பக்கங்களை திருப்ப வைக்கும் இந்த நாவலில் புனிதம் என்று எதுவும் இல்லை, யாருமே புனிதர்கள் இல்லை. கடவுள் இல்லை, அரசன் இல்லை. நன்மைக்கான பிரச்சாரமோ, நம்பிக்கையோ இல்லை.

நாம் அசாதாரணமாக கடந்த சாதாரண ஒரு நாள். சாராயம், விபச்சாரம், பணம், பஞ்சாயத்து — இவை புரண்டு ஓடும் வாழ்வியலை சொல்லும் ஒரு கிளாசிக் நாவல். மனிதன், மகத்தான சல்லிப்பயல் என்பார் ஜி.நாகராஜன். வாழ்வின் முட்கள் மீது அவனேதான் விழுகிறான். இந்த நாவல் ஒரு முள். இதன் மீதும் ஒரு முறை விழுந்து எழலாம்.

சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு கதைக்களம். எழுத்துநடை, வாழ்வியல், முதலாளித்துவம் என பல விடயங்களை ஒருவித நக்கலுடன் கையாண்ட விதம் வாசிப்பின் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. கந்தனின் பின்னணியில் யாரோ ஒருவராக மட்டுமே கதையைத் தொடர முடிந்ததே தவிர, கதையினுள் இணைய முடியாதது சிறு ஏமாற்றம்.

புத்தகத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு பாத்திரமும் நம் அருகிலேயே வாழ்கிறது. தலைப்பே அனைத்தையும் சொல்கிறது.

மனிதர்களின் எளிமைக்கும் சிக்கலான தன்மைக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் கதையை முற்றிலும் வேறு தளத்திற்கு கொண்டு செல்கின்றன. யாரும் இங்கு மகிமைப்படுத்தப்படவில்லை — அவர்கள் இருப்பது போலவே வாழ்கிறார்கள். சிறந்த நாவல்.

காலையில் கந்தன் சாராயத்துடன் தொடங்குவது முதல் விலைமாது மீது காதல் கொள்வது, கல்யாணம் முடிந்தும் தொழிலைத் தொடர்வது என பல அப்பட்டமான உண்மை உணர்வுகளை தன் கற்பனையின் மூலம் எழுதி தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார் எழுத்தாளர் ஜி.நாகராஜன்.

"அவனுக்கும் அவளுக்கும் இருந்தது இன்று மட்டுமே; நாளை என்பதை அவர்களால் கற்பனை கூட செய்ய முடியாது."

மிகவும் ஆழமான வாசிப்பு அனுபவம். நாகராஜன் ஒரு கைதேர்ந்த எழுத்தாளர் — தமிழ்நாட்டின் ஒரு சிறிய நகரத்தில் நம்மையும் கதாநாயகன் கந்தனுடன் ஒரு நாள் முழுவதும் பயணிக்க வைக்கிறார். மணமான பெண்களிடம் சல்லாபிப்பது, அண்டை வீட்டுத் தகராறுகளை சமாளிப்பது, தீவிர சோசலிச அரசியல் விவாதங்களை கேட்பது, தன் வாழ்க்கையின் நிலையை ஒரு கலக்கமான அலட்சியத்துடன் பார்ப்பது என கதை நகர்கிறது.

ஒரு களைடோஸ்கோப் விளைவு நாவலில் உள்ளது — அமைதியான, மூச்சுத்திணறும் விரக்தி படிப்படியாக கட்டப்பட்டு இறுதியில் உச்சத்தை அடைகிறது. ஆனால் இறுதியிலும், கந்தன் ஒரு பெரிய அநீதியை சுமக்கையில், ஒரு ஆழமான, பிரபஞ்ச அலட்சியமே நிலவுகிறது.

நாகராஜன் தன் இயல்பில் சிலவற்றை கந்தன் பாத்திரத்தில் புகுத்தியிருப்பதை உணர முடிகிறது. இந்த ஆண்டின் சிறந்த வாசிப்புகளில் ஒன்று.

ஒவ்வொரு எழுத்தாளனும் தனக்கென ஒரு உலகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து தன் வாழ்க்கை முழுதும் அதற்குள் மட்டுமே பயணிக்க விரும்புவார். அந்த வகையில் ஜி.நாகராஜன் மனிதனின் இச்சைகளும் ஆசைகளும் சக மனிதனைக் காவு வாங்கும் வரை அவரும் அவரின் எழுத்தும் உயிர்ப்புடன்தான் இருக்கும்.

வேசி, விலை மாது, தாசி என எண்ணற்ற பெயர்கள் சூட்டுவதில் மெனக்கெடும் இந்த சமூகம், அவர்களின் நிலையை மாற்றுவதற்கு அவ்வளவு மெனக்கெடுவதில்லை. சில மனிதர்களைப் பற்றிய ஒரு நாளைய கதையே இந்த நாவல். அவர்களுக்கும் நமக்கும் அது மற்றுமொரு நாள்தான். இங்கு எதுவும் மாறப்போவதில்லை — மாறும் வரை எந்த நாளும் ஒரே நாளாகத்தான் இருக்கப்போகிறது.

கந்தனும் மீனாவும் கதை முடிந்த பின்னரும் நம் கண்களில் ஆங்காங்கே தெரிந்துகொண்டே இருக்கின்றனர். ஒரு நாள் விடியலில் தொடங்கி இருள் வரை கதை நகர்ந்தாலும் அவர்களின் வாழ்வில் இருள் மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளது. கதை இறுதி பக்கத்தில் முடிவதில்லை — இது நம் அனைவரின் மனதிலும் ஒரு முடிவுக்கு வர வேண்டிய கதை.

இந்த படைப்பை கதைக்காகவோ கதைக்களத்துக்காகவோ அல்ல, சமூகத்தின் வழக்கமான எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒருவரின் வாழ்வை அனுபவிக்கவே படிக்கிறோம். இதில் ஆசிரியர் குறிப்பிடத்தக்க பணி செய்திருக்கிறார்.

நாம் அவமானகரமாகக் கருதுவது அவர்களுக்கு அப்படி இருக்க வேண்டியதில்லை என்பதை புரிய வைக்கிறது. இங்கே காதல் வழக்கமற்ற வடிவங்களில் வருகிறது — பரிசோதனை செய்ய அல்ல, வேறு வழியில்லை என்பதால். கதாநாயகனுக்கு உணர்வுகளை சிறிய அளவுகளில் மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும் — மருந்து சாப்பிடுவது போல.

மெலோட்ராமா என்ற சொல்லுக்கே இடமில்லாத எழுத்து. பின்னணி இசை இல்லாத, வாழ்க்கையின் சத்தமே ஒலிக்கும் படைப்பு. கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டிய நாவல்.

"அவன் பார்வை வானத்தை ஊடுருவுகிறது. சிதறிக்கிடக்கும் ஒளிக்குவியல்கள் அவன் மயிரை சிலிர்க்க வைக்கின்றன. அவை என்ன, எதற்காக என்று அவன் தெரிந்துகொள்ள விரும்பியதில்லை. அவற்றுக்கிடையே பறக்க வேண்டும் என்ற குழந்தைத்தனமான ஆசை இருந்தது. இப்போது அந்த ஆசை இல்லை; பார்ப்பதே பயமாக இருக்கிறது."

சிறிய நகரத்தின் ஒரு தரகனும் சூழ்ச்சிக்காரனும் தன் சிறிய, சோகமான வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்த்து எதிர்பாராததை சந்திக்கிறான். இது மாறுவேடத்தில் ஒரு கொலை மர்மமா அல்லது வெறும் துரதிர்ஷ்ட கதையா?

செக்கோவ் மற்றும் காமுவின் யதார்த்தவாதமும் இருத்தலியலும் கலந்த எழுத்து என மொழிபெயர்ப்பாளரின் முன்னுரை குறிப்பிடுகிறது. சிமனான் போன்ற நோயர் எழுத்தாளர்களின் இருண்ட பார்வையையும் நினைவூட்டுகிறது. நாகராஜனின் புனைவுலகம் இவர்கள் அனைவரையும் விட இருண்டது — ஏனெனில் அது உண்மை உலகத்தின் பிரதிபலிப்பாக இருக்கிறது. மறக்க முடியாத கதைசொல்லல், பல நீண்ட நாவல்களை விட விரிவான உலகத்தை சுருக்கமாகக் கொண்ட முழுமையான சிற்பம்.