Reviews for வீரயுக நாயகன் வேள்பாரி, இரண்டாம் தொகுதி

"அறங்காக்கும் தெய்வங்கள் எமது நிலத்தை ஆளட்டும், எம் மக்களை ஆளட்டும், எம்மை ஆளட்டும்" — வேள்பாரி.

இயற்கையைத் தங்கள் வாழ்வாதாரமாகக் கொண்ட மலைவாழ் மக்கள், பழங்குடியினர், காடுகளில் வசிப்போர் என பலரையும் வணிக நோக்கங்களுக்காக ஆக்கிரமிப்பு செய்து இடம்பெயர்க்கும் வேலைகள் உலகம் முழுதும் நடந்துவருகின்றன. அதை எதிர்ப்பவர்களுக்குத் தீவிரவாதி, தேசத்துரோகி என்று பெயரிடுவதும் வழக்கமே.

இன்றைய இந்த நிலையின் ஆதி வடிவமாக மூவேந்தர்கள் — பாரியின் புகழைச் சகிக்காமல் பறம்பு மலையின் வளத்தைத் தங்கள் வணிகத்திற்குப் பயன்படுத்த ஒன்றிணைந்து படையெடுக்க, பாரி அவர்களைச் சமதளத்திற்கு இறங்கி வந்து போர்புரிந்து தோற்கடித்த கதையே வீரயுக நாயகன் வேள்பாரி.

கிட்டத்தட்ட 2281 சங்க இலக்கியப் பாடல்களையும் பல்வேறு புத்தகங்களையும் ஆய்வு செய்து அருமையான நூலைத் தந்திருக்கிறார் சு.வெங்கடேசன். யானைகள் பற்றிய குறிப்பிற்காக கஜ சாஸ்திரம் என்ற நூலை மூன்று வருடங்களாகத் தேடிக் கண்டறிந்ததாகப் பகிர்ந்திருக்கிறார்.

பாரியின் மறைவிற்குப் பின் பல நூற்றாண்டுகள் ஆட்சி செய்த மூவேந்தர்களால் கபிலர் பாரி பற்றி எழுதிய பல பாடல்கள் அழிக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இவையனைத்தும் தாண்டி காலம் காலமாக மக்களின் நினைவில் பாரி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான் — தமிழகத்தில் பாரி என்ற பெயரில் 3446 நபர்கள் இருக்கிறார்கள் என்கிறார் ஆய்வாளர் ஆர்.பாலகிருஷ்ணன்.

பாணர்களுக்கும் கபிலருக்கும் பின் பாரியின் புகழை அடுத்த தலைமுறைக்கு அறிமுகப்படுத்தும் பெரும்பணியைச் செவ்வனே செய்திருக்கும் சு.வெங்கடேசன் அவர்களுக்கு நன்றிகள்.

தமிழ், அறம், போர், காதல் என அனைத்தையும் கொண்டு காலத்தை மீறும் காவியம்!

"பனையன் மகனே பனையன் மகனே, பல்லுயிர் ஓம்பும் பாரி வேளே, தினையின் அளவே பிறவுயிர் வாடினும் துடித்துக் காக்கும் தொல்குடி வேந்தே"

இரண்டாம் தொகுதி சோமபானம் மற்றும் செருக்களம் எனும் இரு பாகங்களைக் கொண்டது.

இரண்டாம் தொகுதியின் சிறப்பு — பறம்பு மலையும் அதன் இயற்கைப் போர்த்திறனும், மருத்துவ முறையும், தற்காப்பு ஆயுதங்களும் வாசிக்கும்போதே மெய்சிலிர்க்கச் செய்தவை. இச்சி பிசின், செந்நாய்கள் — அனைத்தும் வியக்கவைக்கும்.

சோமபானம், பாழி நகர், ஆட்கொல்லி மரம், தட்டியங்காட்டுப் போர் — இவை மறக்க முடியாத அத்தியாயங்கள்.

"அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாகும்" — "அறங்காக்கும் தெய்வங்கள் எமது குலத்தை ஆளட்டும், எம் மக்களை ஆளட்டும், எம்மை ஆளட்டும்" என்ற வேள்பாரியின் வார்த்தைகள் உள்ளத்தில் நிற்கின்றன.

கதைக்களத்திற்கு ஏற்ப உயிரோட்டமுள்ள ஓவியங்களை வரைந்த மணியம் செல்வம் கண்முன் கொண்டு வந்து மேலும் அழகூட்டுகிறார்.

அறத்தின் உச்சம் — அனைவரும் ஒருமுறையேனும் வேள்பாரியைச் சுவாசிக்க வேண்டும்.

வேள்பாரி பாகம் 2 — போரின் அதிரடி, அரசியலின் சூழ்ச்சி, மனித உணர்வுகளின் ஆழம்... ஒரு வரலாற்றுக் காவியம் உயிர் பெற்று நிற்கிறது!

போரின் சூடு, அரசியலின் குருதி, பாண்டியர்களின் சூழ்ச்சி — இவையெல்லாம் வாசகனை ஒரு நிமிடம் கூட சலிக்க விடாமல் இழுத்துச் செல்கின்றன. வேள்பாரியின் வீரமும், அவரைச் சுற்றிய மனிதர்களின் உறவுகளும் மிகக் கம்பீரமாய் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

சில இடங்களில் கண்ணீர் வரவைக்கும் உணர்ச்சி, சில இடங்களில் கைதட்ட வைக்கும் தைரியம். இது வெறும் வரலாறு அல்ல — உணர்ச்சிகளின் உச்சம்.

சு. வெங்கடேசனின் ஆராய்ச்சி ஆழமும் எழுத்தின் தீவிரமும் மனதைக் கொள்ளைகொள்ள வைக்கின்றன.

முதல் தொகுதியைப் படித்த ஆறு மாதங்களுக்குப் பின் இரண்டாம் தொகுதியைத் தொடங்கினேன் — அந்த வாசிப்பு அனுபவத்தை முழுமையாகச் சுவைக்க வேண்டும் என்ற உறுதியுடன்.

முதல் தொகுதியே நம்பமுடியாத அளவு பறம்பின் புவியியல், தாவரங்கள், விலங்கினங்கள், கலாசாரம் என அனைத்தையும் விரிவாகக் கட்டமைத்திருந்தது. ஆனால் இரண்டாம் தொகுதி இன்னும் அதிகமான விவரங்களுடன் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது — போரின் சடங்குகள், நடைமுறைகள் என புதிய பரிமாணங்களையும் சேர்த்துக்கொண்டது.

மூவேந்தர்களின் பிரபலமான உன்னதமான, வீரமான உருவத்திற்கு முற்றிலும் மாறான சித்தரிப்பு இதில் உள்ளது — அவர்களின் பழிவாங்கும், பேராசை கொண்ட, துரோகமான இயல்புகளை அம்பலப்படுத்துகிறது.

இறுதி நூறு பக்கங்கள் கோபத்திலிருந்து துக்கம் வரை பல்வேறு உணர்ச்சிகளின் கலவையில் என்னை ஆழ்த்தின. மூவேந்தர்களின் சூழ்ச்சிகள் இருந்தும், இயற்கையிலிருந்து பெற்ற அறிவை ஆயுதமாகக் கொண்டு அறம் தவறாத மலைக்குடிகள் போராடும் காட்சி உற்சாகமளிக்கிறது.

ஆசிரியரின் ஆராய்ச்சி ஆழம் மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. வேளிர் குலங்களின் மகத்துவத்தை வலியுறுத்தும் ஒப்பற்ற படைப்பு இது.

மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று. போர்க்காட்சிகள் அற்புதமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. பாரியின் காதலும் திருமணமும் இந்தப் பாகத்தில் அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. கதாபாத்திரங்கள் நம் இதயங்களைக் கவர்ந்துவிடுகின்றன.

பறம்பு மலையும் அதன் இயற்கை எழிலும், குடிகளின் கதையும், போர்த்திறனும், மருத்துவ முறையும், தற்காப்பு ஆயுதங்களும் வாசிக்கும்போதே மெய்சிலிர்க்கச் செய்தவை!

சோமபானம், தேவாங்கு, கொல்லிக்காட்டு விதை, பாழி நகர், ஆட்கொல்லி மரம் — எல்லாமே மறக்க முடியாதவை. தட்டியங்காட்டுப் போர் இதயத்தைப் பிழிகிறது.

பாரி, தேக்கன், முடியன், பழையன், நீலன், இரவாதன் — இவர்களை நேசிக்காமல் இருக்க முடியாது!

இந்தப் புத்தகம் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது — அதை வார்த்தைகளில் சொல்வது கடினம். பல புத்தகங்கள் ஆரம்பப் பக்கங்களில் கதாபாத்திரங்களையும் காலகட்டத்தையும் அறிமுகம் செய்யும்போது நமது பொறுமையைச் சோதிக்கும். ஆனால் அதைத் தாண்டிச் செல்பவர்களுக்கு, கவர்ந்திழுக்கும் நுணுக்கமான எழுத்தில் ஒரு பிரமாதமான கதை காத்திருக்கிறது!

பனையன் மகனே! பனையன் மகனே! பல்லுயிர் ஓம்பும் பாரி வேளே! தினையின் அளவே பிறவுயிர் வாடினும் துடித்துக் காக்கும் தொல்குடி வேந்தே!

வார்த்தைகள் இல்லை இக்காவியத்தைப் பற்றிப் பேச. எங்கள் காலத்தில் இப்பெரும் உணர்வை எமக்கு ஊட்டிய ஆசிரியருக்குக் கோடி நமஸ்காரங்கள். பாரி என்னும் மாமன்னன் வாழ்ந்த காலத்தில் பிறவாமல் பிறந்த பலனையே இழந்துவிட்டோம் என்று தோன்றுகிறது.

முதலில் வேள்பாரி முழுக்கக் கற்பனைக் கதை மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் என்பதை அறிந்து குறைந்த ஈடுபாட்டுடன் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

போகப்போக நம் தமிழ்க் குடிகளின் தரவும், சங்க இலக்கியப் பாடல் குறிப்பும், பல்வேறு விலங்குகள் பறவைகள் என அதன் சிறப்போடு நம்மைச் சுண்டி இழுத்துச் சென்றது கதை.

இறுதிப் போர்த் தந்திரம், வானியல் அறிவு, காட்டை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தும் உத்தி என — காட்டை மட்டும் ஆண்ட ஒரு குறுநில மன்னனாகப் பாரியைப் பார்க்க முடியவில்லை என்றால் மிகையாகாது.

சு.வெங்கடேசனின் எழுத்துநடை மிகவும் விறுவிறுப்பாக அமைந்து, மணியம் செல்வத்தின் ஓவியங்கள் சிறப்பு சேர்த்திருக்கின்றன.