Reviews for காவல் கோட்டம்

1310 முதல் 1910 வரை 600 ஆண்டுகால மதுரை மக்களின் கலாசாரத்தைப் பற்றிய அற்புதமான நூல்.

அற்புதமான படைப்பு. மதுரையின் வரலாற்றை ஆழமாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் சொல்லும் தலைசிறந்த நாவல்.

மதுரை பகுதியைப் பற்றிய அற்புதமான வரலாற்று நாவல். கள்ளர் சமூகத்தின் வாழ்க்கையையும் மதுரை மாவட்ட மக்களின் கதையையும் எளிமையாக விவரிக்கிறது. சில நேரங்களில் வரலாற்றுப் பாடப்புத்தகம் படிப்பது போல் இருந்தாலும், அது சுவாரஸ்யமாகவே இருந்தது.

கடந்த 400 ஆண்டுகளை நம் கண் முன் கொண்டு வந்ததற்கு சு.வெங்கடேசனுக்கு பெரும் வணக்கம். இது ஒரு தனி மனிதன் கோயில் கட்டியது போன்ற சாதனை — அதில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.

ஆசிரியரின் வேல்பாரி படித்து ஈர்க்கப்பட்டு, சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்ற இந்த நாவலை எடுத்தேன்.

களவும் காவலும் தாதனூர் மக்களின் இரு கண்கள். 17ம் நூற்றாண்டு நாயக்கர் ஆட்சியில் மதுரை இரவுக் காவல் உரிமை பெற்றவர்கள். முதல் 200 பக்கங்கள் பாண்டியர் வீழ்ச்சிக்குப் பின் மதுரை வரலாறு — வரலாற்று ஆவணம் படிப்பது போல சற்று சோர்வளிக்கும்.

இரண்டாம் பாகத்திலிருந்து கள்ளர் வாழ்க்கைக்குள் நுழைகிறது. முதல் பகுதியின் நிகழ்வுகள் கள்ளர்களின் முடிவுகளை நியாயப்படுத்துகின்றன. ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு முன் பெருமையுடன் வாழ்ந்த சமூகம், குற்றப்பரம்பரை சட்டத்தால் வீழ்கிறது.

சமூகத்தின் பிறப்பு, மூதாதையர் கடவுளர் ஆனது (சடச்சி, கருப்பு), களவும் காவலும் பிரிக்க முடியாத இரட்டை சகோதரர்கள் என்ற சித்தரிப்பு — படிக்கத் தகுந்த நாவல்.

இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும் முன், சாகித்திய அகாடமி விருது பெற்ற சு.வெங்கடேசனின் நாவல், மதுரையைச் சுற்றிய பிரமலை கள்ளர் சமூகத்தின் வரலாறு என்று தெரிந்திருந்தது. ஆனால் படிக்கப் படிக்க, இது ஒரு புனைகதை நாவல் அல்ல, மதுரையின் வரலாற்றுப் பதிவு என்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.

மதுரைக்காரன் என்ற முறையில் இந்த வரலாற்றின் மீது இயல்பான ஈர்ப்பு இருந்தது. ஏ.கி.பரந்தாமனார் எழுதிய "மதுரை நாயக்கர் வரலாறு" ஏற்கனவே படித்திருந்தேன். முதல் பாதி பாண்டியர் வீழ்ச்சி முதல் விஸ்வநாத நாயக்கர் ஆட்சி வரை அந்த நூலின் வரலாற்றை நாடகமாக்கி சுவாரஸ்யமாகப் படிக்க வைக்கிறது.

இரண்டாம் பகுதி, திருமலை நாயக்கர் காலத்தில் தாதனூர் என்ற கற்பனைக் கிராமத்தின் பிரமலை கள்ளர்களுக்கு மதுரை நகர காவல் உரிமை வழங்கப்படுவதை விளக்குகிறது. கிராமப் பெயர் கற்பனை என்றாலும், சம்பவங்கள் ஆசிரியர் பத்து வருடம் சேகரித்த ஆவண ஆதாரங்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டவை.

கள்ளர்கள் காவல் கூலி வசூலித்ததும், மறுப்பவர்களிடம் கொலை, கொள்ளை செய்ததும், ஆங்கிலேய ஆட்சி இந்தச் செயல்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தி குற்றப் பழங்குடியினர் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டுவந்ததும் கடைசி அத்தியாயங்களில் விவரிக்கப்படுகிறது.

வரலாற்று நிகழ்வுகளும் ஆசிரியரின் கதை சொல்லும் திறனும், 1050 பக்க நாவலை பத்தே நாட்களில் படிக்க வைத்தன.

கதை சொல்லும் திறனுக்காகவும், கவிதை போன்ற வார்த்தைகளுக்காகவும் மட்டுமே 3 மதிப்பெண்கள். ஆனால் யாருக்கும் பரிந்துரைக்க மாட்டேன் — ஆசிரியர் தனது சொந்தக் கருத்தியல் கண்ணாடியை வைத்தே கதையை எழுதியிருக்கிறார். என்ன புகழ்ந்தார், என்ன மறைத்தார் என்று பேச விரும்பவில்லை. இவரது கடைசிப் புத்தகம் இது எனக்கு — வாங்கிய மரியாதைக்காக மட்டுமே முடித்தேன்.

கருப்பா என்ற ஒரு சொல்லில் அடங்கிவிடும் உணர்வு — இந்தப் புத்தகம் படிக்கும்போது ஏற்படும் ஆழமான தொடர்பை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியவில்லை.

இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி என்ன சொல்வது! தமிழில் எழுதப்பட்ட சிறந்த புத்தகங்களில் ஒன்று என்பது உறுதி. நகரின் பாதுகாப்பு அமைப்பை மையமாக வைத்து மதுரையின் கதை சொல்லப்படுகிறது. புகழ்பெற்ற பொன்னியின் செல்வனுக்கு அடுத்த இடத்தில் இதை வைப்பேன்.

1000+ பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதுவது கடினம். ஆனால் இவ்வளவு வரலாறும் கதைகளும் நிறைந்த புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதாமல் விடுவது பாவம்.

தமிழில் எழுதப்பட்ட வித்தியாசமான வகை நாவல். நீங்கள் எந்தக் கதாபாத்திரத்துடனும் பிணைப்பு கொள்ள மாட்டீர்கள் — மதுரையும் தாதனூரும் தவிர. உடலில் ரத்தம் பயணிப்பது போல கதைகள் பயணிக்கின்றன. நம் வரலாறு கதைகள், நம் கதைகள் வரலாறு.

வெங்கடேசன் இதை ஒரு வாழ்க்கைத் துண்டாக முன்வைத்திருக்கிறார் — ஆவணமும் அல்ல, முழுப் புனைவும் அல்ல. இந்த எழுத்து முறையே எனக்குப் புதிது, சுவாரஸ்யமானது.

பிப்ரவரி 3 தொடங்கி முழு வீச்சாக சில வாரங்களில் 350 பக்கங்களைப் படித்து, மூடி வைத்துவிட்டு — இந்தக் கதையை ஏன் ஆசிரியர் எழுதினார்? எப்படி எழுதினார்? என்று தேடிப் படித்ததில் ஏற்பட்ட திகைப்பில் பல மாதம் மூழ்கிக் கிடந்தேன். மீதி 750 பக்கங்களை இரண்டு வாரங்களில் படித்து முடித்தேன்.

1310இல் தொடங்கி 1910இல் முடிகிற வரலாறுகளின் தொகுப்பு.

அரவான் படம் இந்தப் புதினத்தின் பத்து பக்கங்களுக்கும் குறைவான பகுதியை எடுத்தது. இதுபோல் பல படங்களை எடுக்கலாம்.

காவல் கோட்டம் நான் நினைத்ததை விட அதிகமாகவே என்னைக் களவாடிவிட்டது.

இனி மதுரை, வைகை, மீனாட்சி, மேலூர், காவல், கருப்பு, பெருசு, கிழவி போன்ற வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போதும், குடத்தில் தண்ணீர் மோந்து குடிக்கும்போதும், தும்மல் வரும்போதும் — மனதிற்குள் கழுவன் கோட்டையில் கன்னம் போடுவதும், வீரன்னன் மாசி வீதியைக் காவல் காப்பதும், ஆன்டாயி கிழவி கதை சொல்வதுமாகவே இருக்கும்.

காவல் கோட்டம் எழுதப்படாத வரலாற்றின் வரி வடிவம்.