Reviews for தண்ணீர்

அசோகமித்திரன் தண்ணீர் பிரச்சனையைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறாரா? இல்லை — பெண்களைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார். ஜமுனா, சாயா, டீச்சரம்மா என மூன்று பெண்களின் கதை.

சினிமா கனவுக்காக பலரின் வக்கிரங்களுக்கு ஆளாகும் ஜமுனா, கணவனையும் குழந்தையையும் பிரிந்து வாழும் சாயா, வீட்டுக்குள் கொட்டித் தீர்க்கப்படும் வன்மங்களைத் தாண்டி தன்னம்பிக்கையோடு மிளிரும் டீச்சரம்மா.

தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டை மையமாக வைத்து — தவலைகளும் டப்பாக்களுமாக அலையும் மனிதர்கள், கடந்த காலத்தின் ஆவணமாகவும் எதிர்காலத்தின் நிழல்களாகவும் தெரிகிறார்கள்.

அசோகமித்திரனின் எழுத்து நடையும் காட்சிகளை நகர்த்தும் விதமும் நம் மனதில் எளிதாக நிறுத்திவிடுகின்றன. "செருப்புப் போட்டுக்கொண்டு போகிறவர்களின் உடையில் பின்புறம் அவர்கள் நடைக்கேற்பச் சேற்றுத் துளிகள் தெறித்து ஒட்டிக் கொண்டன" — இதுபோன்ற நுணுக்கமான விவரிப்புகள் பிரமிக்க வைக்கின்றன.

கடைசி அத்தியாயம் சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், சென்னையைப் போலவே கதாபாத்திரங்களின் மனங்களும் வரண்டுபோனது காரணமாக இருக்கலாம். அடுத்தமுறை நடுநிசியில் தண்ணீர் பிடிக்க எழும்போது தண்ணீரின் மனிதர்களை நினைத்துக்கொள்வேன்.

அற்புதமான எழுத்தாளர். இலக்கிய உலகின் மிகச்சிறந்த படைப்பாளிகளில் ஒருவர்.

அசோகமித்திரனால் தோல்வியுற நாவல் எழுத முடியாது என்று நினைக்கிறேன். நுட்பமான, ஆழமான படைப்பு.

கதையின் தன்மை சற்றும் மாறாமல், சிறு சிறு நிகழ்வுகளால் தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டின் கஷ்டத்தையும் பெண்களுக்கு நிகழும் துயரங்களையும் சொல்கிறார் அசோகமித்திரன்.

ஜமுனாவை மையமாக்கி கதை நகர்ந்தாலும், அவளை ஒரு கதாநாயகியாக எந்த நிகழ்விலும் காட்டவில்லை — சாதாரண கதாபாத்திரமாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறாள். டீச்சரம்மா சில அத்தியாயங்களில் மட்டும் வந்தாலும், வாழ்க்கையை நோக்கிய அவளின் பார்வை வியக்க வைக்கிறது. அவளும் ஜமுனாவும் பேசும் அத்தியாயம் கதையின் பின் பகுதி மாற்றங்களுக்கு தொடக்கப் புள்ளி.

கதையின் முடிவு தேடிப் படிப்போருக்கு ஏமாற்றம் தரலாம். ஆனால் நிதானத்துடன் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தையும் உள்வாங்கிப் படிக்கும்போது — சோகம், வெறுமை, சுயநலம், புன்முறுவல் என மெல்லிய நீரோட்டம் போல கதை நகரும்.

புத்தகத்தின் மையக் கதாபாத்திரம் நல்ல குடிநீர். கடந்த காலத்தின் சித்தரிப்பாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு கோடையிலும் நம் அருகிலுள்ள பகுதிகளில் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் அதே நிலைமை. அப்படிப்பட்ட பகுதியில் வசிப்பவர்களுக்கு இது உங்கள் கதை; இல்லையென்றால் உங்கள் அண்டை வீட்டாரின் கதையை அறிந்துகொள்ளலாம்.

தண்ணீர் மையப் பாத்திரமாக இருந்தாலும், மனிதர்களின் துன்பங்கள், நடத்தை, நம்பிக்கைகள், வெவ்வேறு குணங்கள் என அனைத்தையும் பேசுகிறது. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் மிகவும் உண்மையானது — இதுவே நாவலின் மிகப்பெரிய பலம். கூர்மையான உரையாடல்களும் உளவியல் ஆழமும் கொண்ட நல்ல புத்தகம்.

கீழ் நடுத்தர வர்க்க மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை அறிய விரும்புவோர் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும்.

1970களின் சென்னையில் ஜமுனா மற்றும் சாயா சகோதரிகளின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய குறுநாவல். தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டை பின்னணியாகக் கொண்டு கதை விரிகிறது. இந்தப் பிரச்சனைகள் இன்றும் பொருத்தமானவை — எல்லா சமூகப் பிரிவினரையும் எப்படிப் பாதித்தன என்பதை காட்டுகிறது.

அசோகமித்திரன் சாயாவை வலிமையான, சுதந்திரமான பாத்திரமாகவும், ஜமுனாவை அதற்கு எதிரானவளாகவும் வடிவமைத்திருக்கிறார். நாவலில் அறிமுகமாகும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டால் அவதிப்படுவது விவரிக்கப்படுகிறது.

என் விருப்பமான பகுதிகள் — டீச்சரம்மா ஜமுனாவிடம் தன் வாழ்க்கை துயரங்களைப் பகிரும் அத்தியாயம், ஜமுனாவின் நோயுற்ற தாய் தன் மாமியாரால் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நடத்தப்பட்ட கொடுமையை நினைவுகூரும் பகுதி. 70களின் பெண்கள் பிரச்சனைகளும் தண்ணீர் பிரச்சனைகளும் இன்றும் தொடர்வதை உணர அவசியம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

அசோகமித்திரனின் தண்ணீர் நாவலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பை மலையாளி புத்திஜீவியின் உதாசீனத்தோடு வாசிக்கத் தொடங்கினேன். ஒவ்வொரு பக்கம் புரளும்போதும் மனம் பதைக்கத் தொடங்கியது. என் முன்தீர்மானங்கள் வீசியெறியப்பட்டன, மலையாளி கர்வம் அடங்கியது.

ஜமுனாவும் சாயாவும் டீச்சரம்மாவும் என்னை அவர்களது தனிமைக்கும் துக்கங்களுக்கும் தண்ணீரில்லாத நாட்களுக்கும் பிஞ்சுக் குழந்தை போல் கைப்பிடித்து அழைத்துச் சென்றார்கள். கடின இதயமுள்ள நான் இடையிடையே ஈரமான கண்களை ரகசியமாகத் துடைத்துக்கொண்டேன்.

1971இல் எழுதப்பட்ட நாவல். கேரளத்தில் இலக்கியத்தின் பெயரால் எத்தனையோ சமத்காரங்கள் நடத்தியிருக்கிறோம். அப்போதெல்லாம் களங்கமில்லாத ரத்தினம் போல இந்த நாவல் தமிழ் மண்ணில் நிரந்தர மனிதத்துவத்தின் உலகத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

"தண்ணீரை முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பே வாசித்திருந்தால் நான் இன்னும் மேன்மையான மனிதனும் எழுத்தாளனுமாகியிருப்பேன்" — சக்கரியா

தண்ணீர் பற்றாக்குறை மூன்றாம் உலகப் போருக்கு வித்திடும் என்ற கூற்று உண்டு. இந்தியா முழுவதும் தண்ணீர் எடுக்கப் பல மைல் நடப்பது பெண்கள்தான். தண்ணீர் பற்றாக்குறையினால் அதிகம் அவதிக்குள்ளாவது பெண்கள்தான்!

இந்த நாவலிலும் நீர் தட்டுப்பாடும், அதனூடாக ஜமுனாவின் சிக்கல்களும்தான் கதைக்கரு. ஆணாதிக்க சாதிய சமூகம் பெண்களிடம் எதிர்பார்க்கும் பண்புகள், தன் சுயத்தை விற்றும் எதிர்பார்ப்பைப் பூர்த்தி செய்ய இயலாததால் வரும் சிக்கல்.

சென்னையில் தவலையோடு பம்பு தேடி அலைந்த அனுபவம் இருப்பதால் இன்னும் நெருக்கமாகிறது. ஜமுனாவுக்கும் டீச்சரம்மாவுக்கும் ஒரு சிக்கல் எழுகிறது — இருவரும் ஆணாதிக்க சமூகத்தை எதிர்த்து நிற்காமல் அடங்கிப் போவது ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் இது யதார்த்தமாக இருந்திருக்கலாம்.

பெருநகர தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டை உள்ளபடி கதையோடு பதிவு செய்திருக்கும் நூல். சிறு சிறு அத்தியாயங்களாக ஒரே நாளில் வாசிக்க முடியும்.

சுருக்கமான, சக்திவாய்ந்த, மிக ஆழமான நாவல். குறைவான வார்த்தைகளில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் படைப்பு.

ஒரே வரியில் சொல்லப்போனால் — பெண்களின் கண்ணீரும் சென்னையின் தண்ணீரும். 1970களில் எழுதப்பட்ட இந்த நாவல் இன்றும் பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. முடிவுறா முடிவைக் கொண்ட அசோகமித்திரனின் படைப்பு.