Reviews for ஜே ஜே சில குறிப்புகள்

இந்தப் புத்தகம் பல ஆண்டுகளாக என்னிடம் இருக்கிறது. இரண்டு முறை படிக்க முயற்சித்து முடிக்க முடியவில்லை, ஒரு கட்டத்தில் இது எனக்கானது அல்ல என்றே நினைத்தேன். ஆனால் இப்போது படிக்கும்போது அதன் பெருமையையும் நுண்ணறிவையும் உணர்ந்தேன். இனிமேல் ஆண்டுதோறும் படிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். நான் படித்த சில புத்தகங்களில் இது சிறப்பானதாக இருக்கும்.

ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள் ஒரு தமிழ் எழுத்தாளன் கற்பனையான மலையாள எழுத்தாளன் ஜே.ஜே. மீது கொண்ட ஆர்வத்தோடு தொடங்குகிறது. ஆனால் விரைவில் இந்தப் புத்தகம் ஜே.ஜே.யைப் பற்றியது அல்ல என்பதை வாசகன் உணர்வான். தத்துவ கருத்துக்கள், உணர்வுகள், அனுபவங்களை ஆராய ஜே.ஜே. ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறான்.

பாசாங்கு இந்நாவலில் மீண்டும் மீண்டும் வரும் கருப்பொருள். பாலு தன் குழந்தைப் பருவத்தில் மரப்பொம்மையை குழந்தையாக நடிப்பது, தந்தையின் ஜே.ஜே. சந்திப்பை முதல் முறை கேட்பது போல் நடிப்பது - பாசாங்கு சக்திவாய்ந்தது, உண்மையின் மேல் ஒரு திரையிடுகிறது.

ஜே.ஜே.யோ வேறு - எல்லாவற்றையும் உண்மையின் பூதக்கண்ணாடி வழியாகப் பார்ப்பவன். அது அவனுக்கு துன்பத்தையே கொண்டு வந்தது. "வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றையும் இழந்த பிறகு உண்மையின் பயன் என்ன?" என்று அவனே கேட்கிறான். ஆனாலும் மாற மறுக்கிறான்.

கடவுள் இருக்கிறார் அல்லது இல்லை என்ற இரண்டையும் நிராகரித்து, "இருக்கலாம்" "இல்லாமல் இருக்கலாம்" என்ற நிலையில் நின்று முடிவுக்கு வராமல் தேடிக்கொண்டே இருப்பவன் ஜே.ஜே.

இந்த உணர்வுகளின் கலவை புத்தகம் முழுவதும் தெளிக்கப்பட்டுள்ளது. இறுதியில் வாசகனுக்கு ஒரு அமைதியான கொந்தளிப்பை விட்டுச் செல்கிறது - ஏன் என்று தேடத் தொடங்குகிறோம்.

இந்த நாவல் என்னைப் பெரிதாக ஈர்க்கவில்லை. ஜே.ஜே. என்ற கதாபாத்திரத்தைப் பற்றி பாலு கட்டமைக்கும் பிம்பமும், ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்பில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் விஷயங்களும் எதையோ பெரிதாகச் சொல்ல வருவது போல் உருப்பெற்று இறுதியில் மேம்போக்காக முடிவு பெறுவதாகவே பல இடங்களில் உணர முடிந்தது.

தமிழின் மிகச் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று. அறிவுத் தேடல்களின், ரசனைகளின், இலக்கிய வெளிப்பாடுகளின் தடத்தில் நின்று வாழ்க்கையின் பொருள் என்ன என்று சிந்திக்கத் தூண்டும் படைப்பு. சுந்தர ராமசாமி எல்லா தலைமுறை இலக்கிய வாசகர்களையும் வசீகரிப்பார் என்பதைப் பறைசாற்றும் ஒரு படைப்பு.

புரிந்து கொண்டேனா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் ஒன்று நிச்சயம் - இந்த நாவல் என் வாழ்நாள் முழுதும் என்னுடன் பயணிக்கப் போகிறது.

என் 24 வயதில் ஜே.ஜே. சில குறிப்புகளைப் படித்திருக்கிறேன். எத்தனை பொருத்தமான எழுத்து, தேடல் நிறைந்த மனிதனைத் தூண்டிவிடும் எழுத்து. நீட்சேவைப் படித்தபோது கிடைத்த அக கிளர்ச்சிக்கு சற்றும் குறைவில்லாமல் ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்புகளைப் படிக்கும்போதும் கிடைக்கிறது.

எதன் மீதும் பிடிப்பற்ற சுதந்திர நிலையை இந்த 20களில்தான் அடைகிறோம். கேள்வி ஞானத்தின் உச்சம், ஆர்வத்தின் உச்சம் என்றால் இந்த 20கள்தான்.

இந்த சமூகம் அதன் மதிப்பீடுகளால் நம்மை வளைக்கப் பார்க்கும், சமரசம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும், தனிமனித விருப்பங்களைப் பிடுங்கி எறிய முயற்சிக்கும். எதற்கும் நம்மை ஒப்புவிக்கக் கூடாது. சுயத்தின் மீதான உறுதி வேண்டும்.

என் அத்தனை மதிப்பீடுகளையும் ஜே.ஜே. உறுதியாக்கியுள்ளார். வாழும் வரை உடன் பயணிக்கப் போகிறது இந்தப் புத்தகம். என்னளவில் நவீனத்தின் உச்சமாக இந்த நூலைச் சொல்வேன். நீட்சேவை நினைவூட்டிய சுந்தர ராமசாமிக்கு நன்றி.

தமிழ் இலக்கியத்தின் classic புதினங்களைப் புரட்டினால், அவை பெரும்பாலும் உயர்சாதியினரின் குடும்பக்கதைகளாகவோ அல்லது பத்திரிகைகளில் வந்த தொடர்கதைகளாகவோ இருக்கின்றன. பொழுதுபோக்கிற்கு ஏற்றவையாக இருந்தாலும், புதினம் என்று அழைக்கப்படுவதற்கான கூறுகள் இவற்றில் இல்லை.

இந்தத் தொடர்கதைகள் ஏற்படுத்திய அறிவுத் தேக்கநிலையில், 1981இல் இப்புதினம் வெளிவந்தபோது ஒரு புதுமை மிளிறும் முக்கியமான படைப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டிருக்க வேண்டும். புளியமரத்தின் கதையில் நெருடிய தொடர்கதைத்தன்மை ஜே.ஜே.யில் இல்லாதிருப்பது ஆசுவாசமளிக்கிறது.

ஜே.ஜே.யின் இறந்த நாள் தொட்டுத் தொடங்கும் கதை இரு பாகங்கள் கொண்டது. முதல் பாகம் - ஜே.ஜே.யின் எழுத்தால் தீவிரமாகக் கவரப்பட்ட பாலு எனும் இளம் எழுத்தாளன் அவரது வாழ்வு, சூழல், தத்துவங்கள் பற்றி எழுதும் குறிப்புகள். இரண்டாம் பகுதி ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்புகள்.

குறிப்புகளின் மூலம் ஜே.ஜே.யின் மொத்த வாழ்வையும் கலையையும் உணர்த்த முற்பட்ட இப்புதினத்தின் நோக்கம் மிகவும் கவர்ச்சியானது. இந்தியாவில் பிறமொழி இலக்கியப் பரிச்சயத்தின் முக்கியத்துவமும், தமிழ் மற்றும் மலையாள இலக்கிய உலகங்களின் நிலைகள் பற்றிய விவாதங்களும் நிறைந்துள்ளது.

ஆனால் சிறிது சிறிதாக ஆர்வமிழந்தேன், குறிப்பாக இரண்டாம் பாகத்தில். தத்துவ பாரத்திற்கு ஈடுகொடுக்கப் போதுமான ஈரம் இல்லாமல் தன் அழுத்தத்திற்கே இரையாகிறது.

ஜே.ஜே.யின் தேடல் "உண்மை"யைப் பற்றியது. மேற்கத்திய சிந்தனைகளை உச்சமாகக் கருதி விவாதிக்காமல் ஏற்றுக்கொள்வது பெரும் நெருடல். இந்திய சமூகத்தின் மாபெரும் பிரச்சனையான சாதியைப் பற்றி ஒரு கருத்தும் எழாதது அவரது அறிவாளித்தனத்தையையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

இக்குறைகள் இருப்பினும், ஜே.ஜே. தமிழ் புதினங்களில் முக்கியமான முயற்சிகளில் ஒன்று. தொடர்கதைகளில் தேங்கிக் கிடந்த நம் இலக்கியம் அடைந்த முக்கியமான முன்னேற்றங்களில் முதன்மையானது.

தனித்துவமான ஒரு புத்தகம். 2019 ஜனவரியில் இதை படிக்கத் தொடங்கினேன், மிகவும் ரசித்தேன், ஆனால் ஏனோ நடுவில் தொடர முடியாமல் போனது.

சற்று வித்தியாசமான புத்தகம் இது. ஜே.ஜே. நிஜ மனிதர் இல்லை என்பதை அறிந்து கொண்டேன். அதனால் ஆசிரியர் ஜே.ஜே.யின் தீவிர ரசிகன் என்று சொல்லும் போதெல்லாம் சற்று செயற்கையாக உணர்ந்தேன்.

ஆனாலும், புத்தகத்தின் கருத்தும் செயல்படுத்தலும் என்னை ஈர்த்தன. எழுத்தாளர்கள், அவர்களின் கருத்தியல்கள், எழுத்து எப்படி இருக்க வேண்டும் என்ற அவர்களின் கண்ணோட்டங்கள், சில எழுத்தாளர்களின் போலித்தனங்கள் பற்றி விவாதிக்கிறது. இரண்டாம் பகுதி ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்புகள். இங்குதான் என் மனக்குழப்பம் - ஜே.ஜே. கற்பனை மனிதர் என்பதால், இந்தக் குறிப்புகள் உண்மையில் ஆசிரியரின் சொந்தக் கண்ணோட்டம்தான். அவரது கருத்தியலை விரும்பினாலும், இந்த முரண்பாடு முழுமையாக ரசிக்க விடவில்லை.

பெரும்பாலான நாவல்கள் மனிதர்களின் கதைகளைச் சொல்பவை - தனிமனிதர்களின் வாழ்க்கை, துன்பங்கள், மகிழ்ச்சிகள், சந்தேகங்கள் ஆகியவற்றைச் சுற்றி நகர்கின்றன. ஆனால் இதற்கு எதிராக, கருத்தியல் நாவல்கள் உள்ளன - இவற்றில் கதாபாத்திரங்களை விட அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கருத்துக்களுக்கே முக்கியத்துவம்.

சுந்தர ராமசாமியின் "ஜே.ஜே: சில குறிப்புகள்" ஒரு கருத்தியல் நாவல். மலையாள எழுத்தாளன் ஜே.ஜே.யின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது ரசிகனான தமிழ் எழுத்தாளன் பாலு அவரைப் பற்றி எழுதுகிறான். சாஹித்யம் இறுதியில் என்ன என்ற அடிப்படைக் கேள்வியை இந்நாவல் எழுப்புகிறது.

இரண்டு பாகங்களாக அமைக்கப்பட்ட இந்நாவலின் முதல் பகுதியில் ஜே.ஜே.யைப் பற்றிய நினைவுகளும், இரண்டாம் பகுதியில் அவரது நாட்குறிப்புகளும் உள்ளன. ஒரு உண்மையான எழுத்தாளரின் வாழ்க்கை வரலாறு போல எழுதப்பட்ட இந்நூலில், ஜே.ஜே.யின் முக்கிய படைப்புகளும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

சாஹித்ய உலகின் நடிப்புகளையும் பொள்ளத்தனங்களையும் தாங்க முடியாத நேர்மையான படைப்பாற்றல் ஜே.ஜே.யின் முக்கிய குணம். இலக்கிய விமர்சனம், நகைச்சுவை, ஆழமான தத்துவம் என எல்லாம் கலந்த அற்புதமான படைப்பு. ஆற்றூர் ரவிவர்மாவின் மொழிபெயர்ப்பும் மிகவும் சிறப்பானது.

இந்தப் புத்தகம் என்ன செய்ய வேண்டும்? மரபிலிருந்து விலகுவது என்றால் என்ன? ஆசிரியரின் வார்த்தைகளில் சொல்வதென்றால் - பாதைகள் என்று எதுவுமில்லை. உன் காலடிச் சுவடே உன் பாதையை உருவாக்குகிறது.

இது ஒரு கதையை விட ஒரு விவாதம், இலக்கியத்தில் உண்மையின் பொருள் குறித்த கருத்தியல் மோதல். நவீனத்துவ புனைவின் வழியாக இது நிகழ்த்தப்படுகிறது.

மலையாள எழுத்தாளன் ஜே.ஜே.யின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது ரசிகனான ஒரு எழுத்தாளன் அவரது கருத்துக்களை தொகுக்க முயற்சிக்கிறான். முதல் பகுதி ஜே.ஜே.யின் வாழ்க்கையில் உள்ளவர்கள் மற்றும் அவரது ஆளுமையை விளக்கும் நிகழ்வுகள் பற்றியது. ஆசிரியரின் தந்தை, சகோதரி உட்பட பல கதாபாத்திரங்கள் வழியாக பல்வேறு கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

ஜே.ஜே. ஒரு வயிற்றுப்பேச்சு பொம்மை போல. இரண்டாம் பகுதி ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்புகள் - கருத்துக்களின் கலவை. சில அழகானவை, சில கூர்மையானவை, சில ஒளிர்வானவை.

காம்யூ, தஸ்தயேவ்ஸ்கி, போர்ஹெஸ் போன்ற முக்கிய எழுத்தாளர்களையும் இது அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்திய எழுத்தாளர்களை போதுமான அளவு மதிக்காத போக்கையும் விமர்சிக்கிறது.

மிகவும் ரசித்தேன். சில ஆண்டுகள் கழித்து மறுவாசிப்பு செய்ய வேண்டும்!