Reviews for ஜே ஜே சில குறிப்புகள்

ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள் இதுவரை நம்பி வந்த கதை மரபிலிருந்து விலகி புதுமையான அனுபவம் தருகிறது. புதிய பின்புலமுள்ள படைப்புகள் வாசிக்க உந்தும் சக்தியாக இருந்து வருகிறது.

கற்பனைக் கதையாக வளராமல் சுயமான கருத்துக்களை உருவாக்கிக்கொண்டு விரிவடையும் நாவல். வாழ்க்கையுடன் கருத்தை ஆய்வு செய்கிறது - இதுவே இந்த நாவலின் நோக்கம். வாசிப்பின் மனத்தடையை விலக்குகிறது.

அருமையான புத்தகம். புத்தகத்திலிருந்து சில குறிப்புகள்:

"என் வாழ்கையில் எனக்கு எப்போதுமே திட்டம் என்று ஒன்று இருந்ததேயில்லை. சொந்த வாழ்வில் நாளை பற்றி நான் யோசித்ததே இல்லை. ஆற்றில் விழுந்துவிட்ட ஒரு கட்டை சுழிபுகளில் சுழன்று, சமவெளிகளில் ஓடி, ஏற்ற இறக்கங்களில் தத்தளிக்கிறது - என் போக்கை எப்போதும் இப்படித்தான் நினைத்துப் பார்க்கிறேன்."

"இவர்கள் கொண்டாடும் வெற்றி மீது நான் வெறுப்படைகிறேன்."

"இவர்கள் சொந்தம் பாராட்டிக்கொள்வது அனைத்தையும் நான் மறுக்கிறேன்."

பித்துப் பிடித்தது போல் நீண்ட நாட்களுக்கு என்னுள் தாக்கம் ஏற்படுத்திய படைப்பு!

"இப்போது நான் எதையும் சொல்லப்போவதில்லை. சொல்ல எனக்கு எதுவுமில்லை. நான் இப்போது மௌனம் சாதிக்கிறேன். மௌனம் உன்னதமானது. அது கேள்வியை உயிரோடு வைத்திருக்கிறது. கேள்வியைச் சீரழிக்காமல் பார்த்துக்கொள்கிறது. பதில் உளறல்கள் கேள்வியைத் துவம்சம் செய்துவிடுகின்றன. சரியான கேள்விகள் அபத்தமான விடைகளின் குவியல்களில் அகப்பட்டுக் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாய்ப் போய்விட்டன. நான் ஒருபோதும் அதைச் செய்ய மாட்டேன்."

புத்தகங்களைப் படிக்க ஆரம்பித்த நாட்களிலிருந்தே தமிழ் இலக்கியத்தில் நல்ல புத்தகங்களை வாசிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் வாங்கிய புத்தகம்.

மலையாள எழுத்தாளரான ஜே.ஜே. அவர்களின் சிறுவயது முதல் மறையும் வரையிலான வாழ்க்கையின் சில பக்கங்களை இந்தப் புத்தகத்தில் காணலாம். பணம் சம்பாதிக்கும் நிலையில் இல்லாவிட்டாலும் அவரைச் சுற்றி நண்பர்கள் கூட்டம் இருந்தது.

இலக்கியக் கூட்டத்திற்கு வரும்போது எப்போதும் அவரைச் சுற்றி பல மனிதர்கள் இருந்தனர். ஓரிரு இடங்களில் ஜே.ஜே.யின் பார்வை மிகப் பிடித்தமாக இருந்தாலும், முழுமையான புத்தகமாக இது எனக்குப் பிடித்தமானதாக இல்லை. ஒருவேளை இந்தப் புத்தகத்தைப் படிப்பதற்கான முதிர்ச்சி இன்னும் வரவில்லையோ என்னவோ.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் வாழ்க்கையிலும் வேலையிலும் ஒரு நாள் சலிப்பு தட்டிவிடும். இதற்கு இலக்கியவாதிகளும் கலைஞர்களும் விதிவிலக்கல்ல. அந்தச் சலிப்பிலிருந்து விடுபட இயற்கை, கலை, பயணம் வழியாக ஒரு பற்றுதலை ஏற்படுத்திக்கொள்கிறான் மனிதன். இதில் தவறியவர்களுக்கு வாழ்க்கை சுமையாக மாறுகிறது.

எழுத்தாளனுக்கும் இதே மூச்சுமுட்டலும் சலிப்பும் ஏற்படுவது வழக்கம். சிலர் எழுதுவதை நிறுத்துகின்றனர், சிலர் தம் எழுத்துலகிற்குள்ளாகவே தொலைந்துவிடுகின்றனர், ஒரு சிலர் மட்டுமே புதுமைகளைப் புகுத்தி தொடர்ந்து செயல்படுகின்றனர். அப்படிப்பட்ட ஒரு புது முயற்சியாகவும் பரிசோதனையாகவும்தான் சுந்தர ராமசாமியின் ஜே.ஜே. சில குறிப்புகளைப் பார்க்கிறேன்.

சு.ரா. தன் மனதில் நீண்ட நாள் கொதித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு கொதிநிலையை இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம் இறக்கிவைத்துவிட்டார் என்றே தோன்றுகிறது. உலக இலக்கியங்களைப் பெரிதாகப் போற்றும் நம் நாட்டில் ஏன் நம் தேசத்துப் பிற மொழி இலக்கியங்களை ஏறெடுத்தும் பார்ப்பதில்லை என்ற ஆற்றாமையே இந்தப் படைப்பின் முதற்புள்ளி.

சி.ஜே. தாமஸ் என்ற கேரள எழுத்தாளருக்கும் ஜே.ஜே.யிற்கும் உள்ள பொருத்தம் - சி.ஜே. தாமஸ் வாழ்வின் நிஜம், ஜே.ஜே. புனைவின் உண்மை.

இந்நூலை எந்தக் காலத்திலும் எந்த நிலத்திலும் கொண்டு பொருத்திப் பார்த்தாலும் இதன் வடிவமும் தாக்கமும் மாறாது. இப்படி ஒரு படைப்பு ஒரு மொழிக்கு நிகழ்வது அரிது.

மறுவாசிப்புக்கு ஏற்புடைய இப்படைப்பு தமிழ் இலக்கிய உலகின் ஒரு நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த படைப்பு என்று கூறலாம்.

ஆகச்சிறந்த படைப்பு.

"மறுபக்கம் பார்க்காது ஒன்றைப் பார்ப்பதால் கிடைக்கும் தெளிவெனக்கு வேண்டாம். இரண்டையும் இருபதையும் முடிந்தால் அவற்றுக்கு மேற்பட்ட பக்கங்களையும் பார்த்துக் குழம்பி அவஸ்தைப்பட்டு அழிந்துபோகப் பிறந்தவன் நான்."

"மௌனம் உன்னதமானது. அது கேள்வியை உயிரோடு வைத்திருக்கிறது. கேள்வியைச் சீரழிக்காமல் பார்த்துக்கொள்கிறது. பதில் உளறல்கள் கேள்வியைத் துவம்சம் செய்துவிடுகின்றன."

"உண்மை பயங்கரமானது. அது மனிதனைத் தனிமைப்படுத்திவிடுகிறது. உறவுகளை ஈவிரக்கமின்றி துண்டித்துவிடுகிறது."

"தூங்க முடியாத இரவுகள் அளிக்கும் தண்டனையின் கொடுமை போல வேறொன்றுமில்லை."

இந்தப் புத்தகம் பல சிந்தனைகளையும் தத்துவங்களையும் விவாதித்தாலும், பெரும்பாலான நேரம் சலிப்பாக இருக்கிறது. சில கருத்துக்கள் உண்மையிலேயே சுவாரசியமானவை, சிந்திக்கத் தூண்டுபவை. சில நிகழ்வுகள் நன்றாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆனால் புத்தகத்தில் உள்ள சில நல்ல விஷயங்களுக்காக இதை பரிந்துரைக்க மாட்டேன். முதல் 150 பக்கங்கள் சகிக்கக்கூடியதாக இருந்தது, ஆனால் அதன் பிறகு வரும் எழுத்தாளரின் குறிப்புகள் பல கருப்பொருள்களையும் கருத்துக்களையும் தொடுகின்றன - சில நேரம் சுவாரசியமாகவும், சில நேரம் புரிந்துகொள்ள நேரம் பிடிக்கும் வகையிலும் இருக்கின்றன. புரிந்துகொண்ட பிறகும் இந்த முழு புத்தகத்தையும் படிப்பதற்கு ஈடான மதிப்பு இல்லை.

ஜே.ஜே. பயணம் கொள்ளும் இலையைப் போல நிறைய தத்துவங்கள், இதன் முரண்பாடுகள் என சாகும் தருவாய் வரை நிறைய பேசிக்கொண்டே வருகிறான். ஜே.ஜே.யும் ஆல்பர்ட் காம்யூவும் மிக நெருக்கமான உறவில் இருந்திருப்பார்கள் எனத் தோன்றுகிறது.

ஜே.ஜே.யை ஒரு சர்ரியல் ஓவியமாகக் கருதலாம் - இவன் காரணங்களால் ஆனவனல்ல, கேள்விகளால் ஆனவன். "மறுபக்கம் பார்க்காது ஒன்றைப் பார்ப்பதால் கிடைக்கும் தெளிவு எனக்கு வேண்டாம். இரண்டையும், இருபதையும், முடிந்தால் அவற்றுக்கு மேற்பட்ட பக்கங்களையும் பார்த்துக் குழம்பி, அவஸ்தைப்பட்டு, அழிந்துபோகப் பிறந்தவன் நான்" எனக் கூறி நம் வாயை அடைத்துவிடுவான்.

ஒரு எழுத்தாளனை நேசிக்கும், விமர்சிக்கும், அளவு கடந்து ஸ்பரிசத்தோடு பார்க்கும் ஒரு ரசிகனை இதில் நன்கு உணர முடிகிறது. பாலு என்ற தீவிர வாசகன் ஜே.ஜே.யின் கடைசி தருணங்களில் அனுபவிக்கும் மனக்கசப்புகள், மனப்போராட்டங்களைப் படிக்கும்போது ஆழ்மனது பதறி துடிக்கிறது.

"ஒவ்வொன்றையுமே நன்றாகப் பார்க்க அது அதற்கான இடைவெளிகள் வேண்டும். சில சமயம் காலத்தின் இடைவெளி, சில சமயம் தூரத்தின் இடைவெளி."

ஜே.ஜே. எனப்படும் ஜோசப் ஜேம்ஸ் ஒரு புரட்சி எழுத்தாளர், மலையாள இலக்கியத்தை உலக இலக்கியத்தின் தரத்திற்கே உயர்த்தியவர் என்று போற்றப்படுகிறார்.

படிக்க ஆரம்பித்த சில பக்கங்களிலேயே இது நாவலா கட்டுரையா என்ற சந்தேகம் எழுந்தது. ஆனாலும் இது ஏன் இலக்கிய உலகில் கொண்டாடப்படுகிறது என்ற ஆர்வத்தில் தொடர்ந்து படித்தேன்.

கதையை முன்னிறுத்தாமல் மனிதர்கள், அவர்களின் எண்ணவோட்டங்கள், கருத்துக்களை முன்னிறுத்தியே நகர்கிறது இந்நூல். ஒரு அறிவார்ந்த தேடலை நம்முள் ஏற்படுத்தும்.

உண்மையைக் காணத் தைரியமில்லாதவன், உண்மையைத் தேடுபவன் - இந்த இரண்டு வகைதான் மனிதர்கள். உண்மையை உண்மையாய் தைரியமாய் தேடியவன்தான் ஜே.ஜே.!

சு.ரா. பற்றிய ஒரு ஆவணப்படத்தையும் அவரது நேர்காணல் புத்தகத்தையும் முன்பே படித்ததால், இந்நூலின் வாசிப்பு அனுபவம் பாதிக்கப்பட்டது என்றே நினைக்கிறேன். நேர்காணல்களில் வெளிப்படுத்திய கருத்துக்கள் சுவாரசியமாகவும் நேர்மையாகவும் இருந்தன - மார்க்சியத்தின் ஆதிக்கம், கல்கியின் படைப்புகளில் தீவிர இலக்கிய மதிப்பு இல்லை என்ற நிலைப்பாடு போன்றவை.

இந்தக் கருப்பொருள்கள் நாவலின் முதல் பகுதி முழுவதும் மீண்டும் வருகின்றன. ஆனால் ஒரு முழுமையான கதையாக இணையாமல் கருத்தியல் குழப்பமாகவே தெரிகிறது. முதல் பகுதியை முடித்த பிறகு, ஜே.ஜே.யின் நாட்குறிப்புகள் அடங்கிய இரண்டாம் பகுதியைத் தவிர்க்க முடிவு செய்தேன்.

நேர்காணல்களும் ஆவணப்படமும் இந்தப் புத்தகத்தை விட என்னை அதிகம் ஈர்த்தன. புத்தகத்தில் ஒரு கட்டாயமான கதையின் கூறுகள் இல்லாததே இதன் பலவீனம். ஒருவேளை சமூகத்தில் அர்த்தமின்மை பற்றிய அனுபவங்கள் ஒரு கட்டாயமான கதையை எழுத அவருக்கு போதுமான உத்வேகத்தைத் தரவில்லையோ என்னவோ.